Sunday, June 05, 2011

தியன் அன் மென் படுகொலை : அம்பலமாகும் பொய்கள்!


இருபதாண்டுகளுக்கு முன்னர் உலக மக்களை ஏமாற்றிய, மேற்கத்திய பொய்ப்பிரச்சாரம் தற்போது அம்பலமாகியுள்ளது. 

1989 ல், "சீனாவின் தலைநகரான பெஜிங்கில் நடந்த மாணவர் போராட்டத்தை அடக்கிய போது ஆயிரக்கணக்கானோர் உயிரிழந்ததாக" அறிவிக்கப் பட்டது. பெய்ஜிங்கின் மையப் பகுதியான தியன் அன் மென் சதுக்கத்தில் இரத்தக் களரி ஏற்பட்டுள்ளதாகவும், சீன இராணுவம் மூவாயிரத்திற்கும் குறையாத மாணவர்களை கொன்று குவித்ததாகவும் வெளிவந்த செய்திகள் பொய்யானவை. அன்று, தியன் அன் மென்னில் படுகொலை எதுவும் நடக்கவில்லை. 

உண்மையை அம்பலப் படுத்தியுள்ள, விக்கிலீக்ஸ் கேபிளின் சாராம்சம் பின்வருமாறு:

கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்ட மாணவர்கள், பெய்ஜிங் நகரின் மையப் பகுதியை வாரக்கணக்காக தமது கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வைத்திருந்தனர். பேரூந்து வண்டிகளைக் கூட வீதிகளுக்கு குறுக்காக நிறுத்தி வைத்து தடை போட்டிருந்தனர். வீதித் தடைகள் காவலரண்கள் போல, ஆள் மாறி ஆள் பாதுகாத்தனர். காவலரண்களுக்கு இடையில் "மோட்டர் சைக்கிள் நபர்கள்" தகவல் பரிமாற்றத்திற்காக ஈடுபடுத்தப் பட்டனர். தியன் அன் மென் சதுக்கத்தில் ஆர்ப்பாட்டம் செய்த சுமார் மூவாயிரம் மாணவர்கள், காவல்துறையினரோ, இராணுவமோ நுழைய முடியாது என்ற நம்பிக்கையில் இருந்தனர்.

கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உட்சுற்றுக்கு விடுத்த அறிக்கையின் பிரகாரம், வாரக் கணக்காக தொடர்ந்த மாணவர்கள் போராட்டம் அரசின் அதிகாரத்திற்கு சவாலாக விளங்கியதாக தெரிகின்றது. போராட்டக்காரரை கலைப்பதற்காக கலகத்தடுப்பு பொலிஸ் அனுப்பப் பட்டது. கண்ணீர்ப் புகைக் குண்டுகள், பொல்லுகள் சகிதம் சென்ற படைகள் துப்பாக்கிப் பிரயோகம் செய்யவில்லை. பாதுகாப்புப் படைகள் வன்முறை கொண்டு அடக்குவதற்கு முன்பே, ஆர்ப்பாட்டக் காரர்கள் தாமாகவே கலைந்து சென்று விட்டனர். இதனை ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு தலைமை தாங்கிய நோபல் பரிசு பெற்ற Liu Xiaobo உறுதிப் படுத்தியுள்ளார்.

இந்த தகவல்களை நேரே கண்ட சாட்சியான சிலி நாட்டுத் தூதுவர் தெரிவித்துள்ளார். "சதுக்கத்தில் குழுமியிருந்த ஆர்ப்பாட்டக்காரர்கள் மீது இராணுவம் சுடவில்லை. அங்கே துப்பாக்கிப் பிரயோகம் எதுவும் நடக்கவில்லை." என்று கூறிய சிலி தூதுவரின் சாட்சியத்தை அமெரிக்க தூதரகம் புறக்கணித்துள்ளது. தியன் அன் மென் சதுக்கத்தில், செஞ்சிலுவைச் சங்க கூடாரத்தில் நின்ற வெளிநாட்டு இராஜதந்திரி ஒருவரும் அதே போன்ற சாட்சியத்தை கூறினார். "திடீரென தோன்றிய இராணுவத்தைக் கண்டு தான் பயந்ததாகவும், ஆனால் அங்கே துப்பாக்கிச் சூடு நடக்கவில்லை," என்றும் கூறினார்.

1989 ம் ஆண்டு, சீனாவில் இருந்து செய்தி அறிவித்துக் கொண்டிருந்த பி.பி.சி. ஊடகவியலாளர் ஜேம்ஸ் மைல்ஸ், அன்று தான் தவறான தகவல்களை வழங்கியதை ஒத்துக் கொண்டார். "தியன் அன் மென் சதுக்கத்தில் படுகொலை நடக்கவில்லை. உள்ளே நுழைந்த இராணுவத்துடன் பேச்சுவார்த்தை நடந்தது. அதற்குப் பின்னர் ஆர்ப்பாடக்காரர்கள் அமைதியாக கலைந்து சென்றனர்." இருபது வருடங்களுக்குப் பிறகு உண்மையை ஒத்துக் கொண்ட செய்தியாளர் மேலும் தெரிவித்ததாவது. "அங்கு நடந்ததை தியன் அன் மென் படுகொலை என்று கூறுவதை விட, பெய்ஜிங் படுகொலை என்று கூறியிருந்தால் பொருத்தமாக இருக்கும்." அதாவது, இராணுவம் சுட்டதில் சில கலகக்காரர்கள் மரணமடைந்தனர்.

அந்தச் சம்பவம் தியன் அன் மென் சதுக்கத்தில் இருந்து மூன்று மைல் தொலைவில் உள்ள Muxidi எனுமிடத்தில் நடந்தது. ஜூன் 3, இரவு 10 .30 மணியளவில் தெருவில் சென்ற இராணுவ வாகனத் தொடரணியை ஆர்ப்பாட்டக்காரர்கள் வழி மறித்து தாக்கினார்கள். படையினர் முதலில் ரப்பர் தோட்டாக்கள், கண்ணீர்ப் புகைக் குண்டுகளை பாவித்து கூட்டத்தை கலைக்க முயன்றனர். அவர்களது முயற்சி பலிக்காமல் போகவே, நிஜத் தோட்டாக்களை பாவிக்க நேர்ந்தது. படையினர் துப்பாக்கிச் சூட்டிற்கு சிலர் பலியானதும், மிகுதிப் பேர் வெகுண்டு ஓடினார்கள். ஆர்ப்பாட்டக் காரர்கள் எழுப்பியிருந்த வீதித் தடைகளும் அவர்களுக்கு எமனாக அமைந்ததன.

மேற்குறிப்பிட்ட தகவல்களை அன்றே சீன அரசு தெரிவித்திருந்தது. ஆனால் சீன ஆட்சியாளர்கள் பொய் கூறுவதாகத் தான் அன்று பலர் நம்பினார்கள். மாறாக "நாணயமான மேற்கத்தய கனவான்கள்" கூறுவதை உண்மை என்று நம்பி ஏமாந்தார்கள். ஏகாதிபத்திய அடிவருடிகளாக சேவகம் செய்யும் தமிழர்கள் சிலர், இன்றும் கூட ஒரு பொய்யை திரும்பத் திரும்ப பிரச்சாரம் செய்து கொண்டிருக்கின்றனர்.


மேலதிக தகவல்களுக்கு:
Wikileaks: no bloodshed inside Tiananmen Square, cables claim

-----------------------------------------------
This clip shows the facts and images that's long been swept under the rug by Western media---PLA troops were attacked by violent mobs at Tiananmen Square and surrounding areas in Beijing on June 4th, 1989. You see the burnt out military trucks, armored personal carriers, and even bystanders fiddling with machine guns. This clip comes straight from HK TV reporting which captures the results of a night of mob violence. It's time for the truth be told.

Saturday, June 04, 2011

நீங்கள் இதுவரை காணாத மே தின வீடியோக்கள்

இங்கே இணைக்கப்பட்டுள்ள வீடியோக்கள் யாவும் 1 மே 2011 ல், பல நாடுகளில் இடம்பெற்ற மே தின ஊர்வலங்களின் தொகுப்பு. ஜனநாயகப் புரட்சி நடந்த எகிப்தில், முதல் தடவையாக கம்யூனிஸ்ட் கட்சியினரின் மே தின ஆர்ப்பாட்டம் நடந்துள்ளமை குறிப்பிடத் தக்கது.

Cairo, Egypt


Istanbul, Turkey


Bulgaria


Hamburg, Germany


Rotterdam, The Netherlands


Moscow, Russia


Kiev, Ukraine

Friday, June 03, 2011

இலங்கையில் எழுந்துள்ள தொழிலாளர் போராட்டத்திற்கு ஆதரவு

மஹிந்த சிந்தனை அரசாங்கம் அடிப்படையில் மக்கள் விரோத தொழிலாளர் விரோத நிலைப்பாட்டை முன்னெடுத்துவரும் ஒரு முதலாளித்துவ ஒடுக்குமுறை அரசாங்கம் என்ற உண்மையை கட்டுநாயக்கா சுதந்திர வர்த்தக வலய ஊழியர்கள் மீதான திட்டமிட்ட கொடூரத் தாக்குதல் நன்கு வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியூள்ளது. ஒரு இளம் ஊழியர் கொல்லப்படவும் நூற்றுக்கு மேற்பட்ட ஊழியர்கள் காயங்கள், படுகாயங்கள் படவும் காரணமாக அமைந்த மிருகத்தனமான பொலீஸ் தாக்குதலை புதிய-ஜனநாயக மாக்சிச-லெனினிசக் கட்சி மிக வன்மையாகக் கண்டிக்கின்றது. அதேவேளை தொழிலாளர்கள் ஊழியர்களின் கடும் எதிர்ப்பையும் கண்டனத்தையும் பெற்றுள்ள தனியார் ஓய்வூதிய உத்தேச சட்ட மூலத்தை உடன் வாபஸ் வாங்க வேண்டும் எனவும் கட்சி வற்புறுத்துகின்றது.

இவ்வாறு புதிய-ஜனநாயக மாக்சிச-லெனினிசக் கட்சியின் அரசியல் குழு சார்பாக அதன் பொதுச் செயலாளர் சி.கா.செந்திவேல் ஊடகங்களுக்கு வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில் தெரிவித்துள்ளார்.

மேலும் அவ் அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளதாவது; மகிந்த சிந்தனை அரசாங்கம், எவ்வளவிற்கு தொழிலாளர் ஆதரவு அரசாங்கம் என வேடமிட்டுக் கொண்டாலும், அதற்கு பாராளுமன்ற இடதுசாரிகள் பதவிகளுக்காகப் பக்கவாத்தியங்கள் வாசித்தாலும், அதன் மக்கள் விரோத தொழிலாளர் விரோத அடக்கு முறை ஆட்சி அதிகாரப் போக்கை மறைத்து விடமுடியாது, என்பதையே கட்டுநாயக்கா சுதந்திர வர்த்தக வலய ஊழியர்கள் மீதான பொலீஸ் தாக்குதல் வெளிக் காட்டியுள்ளன. இன்றைய ஜனாதிபதி அன்று தொழில் அமைச்சராக இருந்த வேளை, நிறைவேற்ற முற்பட்ட தொழிலாளர்களுக்கு ஓரளவு தானும் சாதகமானதாக இருந்த தொழிலாளர் சாசனம், உள்நாட்டு வெளிநாட்டு முதலாளித்துவப் பெரு நிறுவனங்களினதும் சர்வதேச நாணய நிதியத்தினதும் கடும் அழுத்தங்களால் கைவிடப்பட்டது. இன்று நிறைவேற்று அதிகாரத்தின் உச்சத்தில் இருந்து வரும் ஜனாதிபதியால், அது பற்றி எதுவுமே பேச முடியவில்லை. அதே வேளை சர்வதேச நாணய நிதியத்தினது ஆலோசனையின் கீழ் உள்நாட்டு வெளிநாட்டு முதலாளித்துவ நிறுவனங்களின் சுரண்டலுக்கும், தொழிலாளர்கள் போராடிப் பெற்ற உரிமைகளைப் பறித்து அவர்களது சேமிப்பை கொள்ளையிடவும் வழி வகுக்கும்.

தனியார் துறையினருக்கான ஓய்வூதியச் சட்டத்தைக் கொண்டுவர முன் நிற்பது அதன் தொழிலாளர் விரோத நிலைப்பாட்டையும், அந்நிய ஏகாதிபத்திய சார்பையும் தான் வெளிப்படுத்துகிறது. பொருட்களின் மீதான விலை அதிகரிப்பையும் வாழ்க்கைச் செலவு உயர்வையும் திசை திருப்புவதற்கு, அரசாங்கம் தேசிய இனப் பிரச்சினையைப் பயங்கரவாதமாகக் காட்டியதுடன், வடக்கு கிழக்கு மக்கள் மீதான ஒடுக்குமுறையை சிங்கள் உழைக்கும் மக்கள் மத்தியில் நியாயப்படுத்தியும் வந்தது. ஆனால் அதே ஒடுக்குமுறைச் சட்டங்களைக் கொண்டும், ஆயுதப்படைகளைப் பயன்படுத்தியும், சிங்கள உழைக்கும் மக்களையும், அவர்களது நியாயமான கோரிக்கைகளையும், அப்பட்டமாகவே மறுத்து அடக்கும் போக்கு இன்று வெளிப்பாடடைந்து வேகம் பெற்று வருவதையே கட்டுநாயக்க தாக்குதல் சம்பவம் எடுத்துக் காட்டுகின்றது. கட்டுநாயக்க சுதந்திர வலைய ஊழியர்களும் ஏனைய தனியார் துறைத் தொழிலாளர்களும் காட்டிவரும் எதிர்ப்பையும் உறுதியான போராட்ட நிலைப்பாட்டையும் எமது கட்சி முழுமையாக ஆதரித்து நிற்கிறது.

எவ்வளவிற்கு பௌத்த தர்மம் பற்றிப் பேசினாலும், சிங்கள இனமொழி மேன்மை பற்றி எடுத்துரைத்தாலும் ஆளும் வர்க்க அரசாங்கங்கள் வர்க்க நிலையில் முதலாளித்துவ அடிப்படையையும் ஏகாதிபத்திய அரவணைப்பையும் கொண்டதேயாகும். இதனை பெரும்பான்மையான சிங்கள உழைக்கும் மக்கள் நடைமுறை அனுபவங்கள் மூலம் உணர்ந்து, நாட்டின் தமிழ், முஸ்லீம், மலையகத் தமிழ் மக்களோடும் தொழிலாளர்களோடும் ஐக்கியப்பட்டு, பரஸ்பரம் உரிமைகளை வென்றெடுக்க முன்வரல் வேண்டும் என்பது அவசியமானதாகும் என அறிக்கை சுட்டிக் காட்டுகிறது.

சி.கா. செந்திவேல்
பொதுச் செயலாளர்
புதிய-ஜனநாயக மாக்சிச-லெனினிசக் கட்சி


(ஊடகங்களுக்கான அறிக்கை, 2.06.2011)

Thursday, June 02, 2011

"சிங்கள- தமிழ் தொழிலாளர் வேற்றுமை ஓங்குக!" - யமுனா

[இடதுசாரிகளை இனவாதத்துடன் இணைக்கும் யமுனாவின் முடிச்சு] (பகுதி : 2)

 பத்தாம்பசலித்தனமான வைதீக மார்க்சியத்தை துறந்து, நவீன மார்க்சியராக ஞானஸ்நானம் பெற்ற யமுனா ராஜேந்திரன் எழுதுகிறார்:
//ஏகாதிபத்தியம் போலவே மனித உரிமை எனும் பிரச்சினையும் மார்க்சியர்களைப் பிடித்து ஆட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. ஏகாதிபத்தியத்தையும் மனித உரிமையையும் வித்தியாசப்படுத்திப் பார்ப்பது என்பது அவர்களைப் பொறுத்து பெரும் சிக்கலாக இருக்கிறது.//

காலனியாதிக்க காலத்தில் இருந்து தொடரும் பிரிட்டிஷ், பிரெஞ்சு, அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியங்கள் குறித்த பாமரனின் புரிதலில் இருந்து ஆரம்பிக்கிறேன். பிரிட்டிஷார் தம்மை "ஏகாதிபத்தியம்" என்று பெருமிதத்துடன் கூறிக் கொண்ட காலம் ஒன்றிருந்தது. "தனி மனித சுதந்திரங்களின் தாயகமான" அமெரிக்க சாம்ராஜ்யம் விஸ்தரிக்கப் பட்ட பொழுது, ஏகாதிபத்தியம் என்ற சொல் தவிர்க்கப்பட்டது. இருப்பினும் நடைமுறையில் எந்த வித்தியாசமும் இருக்கவில்லை.

எந்தவொரு ஐரோப்பிய ஏகாதிபத்திய நாடும், மனித உரிமைகளை மதித்து நடந்ததாக வரலாற்றில் எங்கும் காண முடியாது. இருபதாம் நூற்றாண்டிலும் நிறவேற்றுமை நிலவியது. வெள்ளையர் தவிர்ந்த மற்றவர்களை அடிமைகளாக வைத்திருப்பதும், பாலியல் பலாத்காரம் செய்வதும், கொலை செய்வதும் தவறாக கருதாத காலம் ஒன்றிருந்தது. உலகம் காணாத அளவு இனப்படுகொலை நடத்தியிரா விட்டால், அமெரிக்க, அவுஸ்திரேலிய கண்டங்கள் அவர்களுக்கு சொந்தமாகியிராது. இன்று மனித உரிமை பேசும் நாடுகள் தான், உலக வரலாற்றில் முதன் முதலாக இரசாயனக் குண்டுகள், அணு குண்டுகள் எல்லாம் போட்டார்கள். அத்தகைய ஏகாதிபத்தியங்கள் மனித உரிமை பேசுவது சாத்தான் வேதம் ஓதுவது போலாகாதா?

பனிப்போர் காலத்தில், சோஷலிச நாடுகளை எதிர்த்து பிரச்சாரம் செய்வதற்கு "மனித உரிமைகள் பிரச்சினை" பயன்படுத்தப் பட்டது. சோஷலிச நாடுகளில் பல கட்சி தேர்தல், கருத்துச் சுதந்திரம், சொத்து சேர்க்கும் சுதந்திரம் கிடையாது என்பன மனித உரிமைகள் பிரச்சினைகளாக பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டது. அதற்கு மாறாக, சோஷலிச நாடுகள் முன்வைத்த அனைவருக்கும் வேலைவாய்ப்பு, கல்வி, உணவு, வீடு போன்ற அடிப்படை மனித உரிமைகள் புறக்கணிக்கப் பட்டன.

மேற்கத்திய நாடுகள் வலியுறுத்திய மனித உரிமைகள், முதலாளிகளும், மேட்டுக்குடி வர்க்கத்தினரும் புவியின் வளங்களை அனுபவிக்கக் கோரும் உரிமையாகும். இதனை முன்னாள் சோஷலிச நாடுகளை சேர்ந்த மக்கள் காலந் தாழ்த்தித் தான் உணர்ந்து கொண்டனர். தலையிடியும் காய்ச்சலும் தனக்கு வந்தால் தான் தெரியும். ஆகவே, தமிழ் மக்களும் ஏகாதிபத்தியம் பேசும் "மனித உரிமைகளின் தார்ப்பரியம் என்னவென்று", பட்டு அனுபவிக்க வேண்டுமென்பதே யமுனா ராஜேந்திரனின் பேரவா.

யமுனா: //தனிமனித உரிமை என்பதனை சொத்துரிமையுடன் வைத்து மட்டுமே புரிந்து கொள்வது வைதீக மார்க்சியர்களின் பார்வை. சொத்துரிமை என்பது அல்லாமல் தனி மனித உரிமை என்பதனை கலாச்சாரம், உயிர் வாழ்தலுக்கான உரிமை, மனிதன் எனும் சுயகண்ணியத்துக்கான உரிமை எனும் அடிப்படையில் பெரும்பாலுமான மார்க்சியர் காணத் தவறுகிறார்கள்.//

சொத்துரிமை மட்டுமே மனித உரிமை என்று எந்த மார்க்சியர்கள் கூறினார்கள்? முன்னர் கூறியது போன்ற, "உணவு, உறையுள், கல்வி, தொழில்" போன்ற உரிமைகள் உயிர் வாழ்தலுக்கான உரிமை இல்லையா? நாள் தோறும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் பட்டினியால் செத்துக் கொண்டிருக்கையில், உலகின் முக்கால்வாசி வளங்களை பணக்காரர்கள் நுகர்வதை, எந்தவொரு மனித உரிமைவாதியும் தட்டிக் கேட்கவில்லை. உயிர்வாழ உரிமையற்று நாள் தோறும் மரித்துக் கொண்டிருக்கும் மக்களுக்காக மார்க்சியர்கள் தான் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தேசியவாதிகள் அவர்களை திரும்பியும் பார்ப்பதில்லை. வயிற்றை விட மானம் முக்கியம் என்று அதற்கு விளக்கம் கொடுக்கிறார்கள்.

யமுனா: //மனிதனது இருத்தல் சார்ந்த மனிதகண்ணியம் (human dignity) எனும் பிரச்சினை குறித்த, தலித்திய மீட்சி, இன மீட்சி எனும் பண்பாட்டு ஒடுக்குமுறைகளை இதனாலேயே இவர்களால் சரியாக அணுகமுடியாமலும் போகிறது.//

இலங்கையில் தாழ்த்தப்பட்ட தலித் மக்களின் உரிமைகளுக்காக மார்க்சியர்கள் தான் போராடினார்கள். சாதியொழிப்புப் போராட்டத்தை ஆயுதப் போராட்டமாக ஒழுங்கு படுத்தியதில், சீன சார்பு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் பாத்திரம் குறைத்து மதிப்பிடத் தக்கதல்ல. அந்தக் காலங்களில் தமிழ் தேசியவாதிகள் தலித் விடுதலைக்கு எதிராகவே செயற்பட்டனர். தலித் மக்களை ஒடுக்கிய சாதிவெறியர்களுக்கு தமிழ் தேசியவாதிகள் புகலிடம் வழங்கினார்கள். பேரினவாதிகளின் பாராளுமன்றத்திலும் அடக்குமுறையாளர்களுக்கு ஆதரவாக பரிந்து பேசினார்கள். மலையக மக்களின் வாக்குரிமை பறிக்கப்பட்ட சம்பவமே, சிங்கள பேரினவாதம் முதலாவது தமிழின ஒடுக்குமுறை.

மலையகத் தமிழர்கள் தலித்துக்கள் என்ற காரணத்தால், தமிழ் தேசியவாதிகள் அவர்கள் மீது அனுதாபம் காட்டவில்லை. மாறாக, சிங்கள இனவாதிகளுடன் சேர்ந்து தமிழின ஒடுக்குமுறை சட்டத்திற்கு ஆதரவாக வாக்களித்தார்கள். அதற்குப் பிறகு வட- கிழக்கு தமிழர் மீதான சிங்கள பேரினவாத ஒடுக்குமுறையை, தமிழ் இனவாதம் மூலம் எதிர்கொண்டார்கள். இரண்டு பக்கமும் கட்டுப்படுத்த முடியாத அளவுக்கு இனவாதம் தீவிரமாக வளர்ந்தது. அத்தகைய சூழ்நிலையில் மார்க்சியர்கள் எவ்வாறு அணுக வேண்டும்? இப்போதும் கூட, தமிழர்களுக்கு எந்த இசங்களும் வேண்டாம், "நேஷனலிசம்" மட்டுமே வேண்டும் என்று நம்பும் தமிழ் தேசியர்கள், மார்க்சிய அணுகுமுறைகளை ஏற்றுக் கொள்வார்களா?

யமுனா: //தமிழ் மக்களுக்கான நீதி என்னும் பிரச்சினை என்ன ஆனது?//

ஐ.நா. நிபுணர் குழு அறிக்கையினால் தமிழ் மக்களுக்கு நீதி கிடைக்கும் என்று, யமுனா எப்படி நம்புகிறார்? "போர்க்குற்றங்கள் விசாரிக்கப்பட்டால், தமிழர்கள் மீதான சிங்களவர்களின் குரோதம் அதிகரிக்கும். தமிழர்கள் மீது பழிவாங்கும் தாக்குதல்கள் நடக்கலாம்." இவ்வாறு ஈழத்தமிழர்கள் அச்சமடைந்திருப்பதாக அமெரிக்க தூதுவரின் கேபிளை மேற்கோள் காட்டி விக்கிலீக்ஸ் தெரிவித்தது.(விக்கிலீக்ஸ்: ராஜபக்ச குற்றவாளி, விசாரணைக்கு தமிழர் தயாரில்லை) அதை விட, போர்க்குற்றங்கள் விசாரிக்கப்படுவதை இலங்கை அரசு மட்டுமல்ல, புலிகளின் ஆதரவாளர்களும் விரும்பவில்லை. ஏனெனில் நிபுணர் குழு அறிக்கை இராணுவமும், புலிகளும் மனித குலத்திற்கு விரோதமான குற்றங்கள் புரிந்ததாக கூறுகின்றது. இதற்கான சாட்சியங்களை போரினால் பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்கள் வழங்கியுள்ளனர்.

ஆகவே நீதி கோரும் தமிழர்களுக்கு ஒரு கேள்வி எழுகின்றது. சிறிலங்கா அரச, இராணுவ அதிகாரிகள், சிறிலங்கா சார்பாக துணை நின்ற இந்திய, அமெரிக்க தலைவர்கள், புலிகள் அமைப்பை சேர்ந்தவர்கள் எல்லோரும் தண்டிக்கப் படுவார்களா? //முன்னாள் ஆந்திர நக்சல் ஆதரவாளரும் பின்னாளில் முழுமையான மனித உரிமையாளராகவும் பரிமாணம் எய்திய அமரர் பாலகோபால் போன்றோருக்கு இந்தத் தரிசனம் இருந்தது. இந்தக் காரணத்தினாலேயே விடுதலைப் புலிகள் பற்றி, அவர்களது மனித உரிமைமீறல்கள் பற்றி கடுமையான விமர்சனங்களுடனேயே அவர் இலங்கை அரசைக் கடுமையாக எதிர்ப்பவராக இருந்தார். அவர் இன்று இருந்திருப்பின் ஐக்கிய நாடுகள் சபை அறிக்கையையும் முதலாக அவர் வரவேற்றிருப்பார் எனவே நான் நம்புகிறேன். - யமுனா ராஜேந்திரன்//

யமுனா: //தமிழ் மக்களுடன் இணைந்து இந்தத் திட்டங்களை முன்னெடுப்பதற்கான ஏதேனும் முனைப்புக்கள் இந்த இடதுசாரிகளிடம் உண்டா? இது ஏதும் இல்லாத நிலைமையில் தெற்கிலுள்ள இடதுசாரிகளுடன் தமிழர்கள் இணைந்து போராடுவது என்பதற்கான வாய்ப்பு முற்றிலும் இல்லை.//

கடந்த அறுபதாண்டுகளாக சிங்கள, தமிழ் மக்களுக்கு இடையில் ஒரு சீனப் பெருஞ்சுவர் எழுந்துள்ளது. சிங்கள இனவாதிகள் ஒரு புறம், தமிழ் இனவாதிகள் மறுபுறம் அந்த தடுப்புச் சுவரின் உயரத்தை அதிகரித்துக் கொண்டு செல்கின்றனர். பெரும்பான்மை சிங்களவர்களுக்கு தமிழ் தெரியாது. பெரும்பான்மை தமிழர்களுக்கு சிங்களம் தெரியாது. இரண்டு சமூகங்களும் தனிதனி தீவுகளாக வளர்ந்து வந்ததால், இடதுசாரிகளும் பிரிந்து விட்டனர். இரு துருவங்களாகிக் கிடக்கும் இவ்விரு இனங்களிற்கு மத்தியில், தொடர்பை ஏற்படுத்துவது எப்படி என்பதை, யமுனா ராஜேந்திரன் விளக்க வேண்டும். "சிங்களவனோடு பேசக்கூடாது, பார்த்து சிரிக்கக் கூடாது." என்று தமிழினவாதிகள் எங்களுக்கு தடையுத்தரவு போடுகின்றனர். அவர்களையும், சிங்கள இனவாதிகளையும் சமாளிக்கும் தந்திரோபாயங்களை யமுனா ராஜேந்திரன் எமக்கு கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும்.

யமுனா: //தமிழீழப் பிரிவினையை ஒப்புவதுபோல எப்போதேனும் இந்தியாவோ அல்லது அமெரிக்க மேற்கத்திய அரசுகளோ செயல்பட்டது என்பதற்கான ஆதாரம் என்ன? நாடு கடந்த தமிழீழ அரசுக்கு ஆதரவான தோற்றப்பாட்டை அமெரிக்க மேற்கத்திய அரசுகள் காண்பிக்கிறது என்பதற்கான ஆதாரங்கள் என்ன?//

தமிழீழப் பிரிவினையை இந்தியாவோ, மேற்கத்திய அரசுகளோ ஏற்கவில்லை. ஆனால், தமிழீழப் பிரிவினையை ஆதரிக்கும் அமைப்புகளுடன் தொடர்புகளை பேணி வருகின்றன. அதே நேரம், சிறிலங்கா அரசுடனான உறவுக்கும் இடையூறு ஏற்படா வண்ணம் நடந்து கொள்கின்றன. இலங்கையில் சிங்கள, தமிழ் இனங்களை நிரந்தரமாக பிரித்து வைக்க, இவ்விரு சக்திகளும் உதவுவார்கள் என்பது, ஏகாதிபத்தியத்தின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை.

உலகம் முழுவதும் மனித உரிமைகளை போதிக்கும் நடுநிலையாளர்கள் அல்லவா? இரண்டு தரப்பிற்கும் பொதுவானவர்கள் என்று காட்ட வேண்டாமா? மகிந்த ராஜபக்சவின் அரசு, நாட்டை எந்தளவு விலை பேச தயாராக இருக்கிறது என்பது தான் அவர்களுக்கு தேவையானது. முன்னர் ஒரு தடவை இந்தியா, சிறிலங்கா அரசுக்கு அழுத்தம் கொடுப்பதற்காக, ஈழ விடுதலை இயக்கங்களை ஆதரித்தது. அதே வேலையை அமெரிக்கா இன்று, நாடு கடந்த தமிழீழ அரசை வைத்துச் செய்கிறது.

யமுனா: //அனைத்து மக்களை ஒன்றிணையச் செய்ய வேண்டும். இலங்கை நிலைமையில் அனைத்து மக்கள் என்றால் யார்? மேலே கண்ட இலங்கைக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, பெரமுனா, சம சமாஜக் கட்சி போன்ற இடதுசாரிகளா? அல்லது இவர்களால் தலைமை தாங்கப்படும் இனவாதம் பீடிக்கப்பட்ட இலங்கைத் தொழிலாளி வர்க்கமா? ஓன்றிணைவு இவர்களுடன், எதன் அடிப்படையில், எவ்வாறு சாத்தியம்?//

யமுனா ராஜேந்திரன் சுற்றி வளைத்துச் சொல்வதை, தமிழினவாதிகள் ஒரே வாக்கியத்தில் சுருக்கமாக முடித்து விடுகின்றனர். "சிங்களவனுடன் சேர்ந்து வாழ முடியாது." இந்தியாவில் பாராளுமன்ற அரசியலில் ஈடுபடும் இடதுசாரி கட்சிகள் சீரழிந்து கிடப்பதைப் போலத் தான் இலங்கையிலும் நடக்கிறது. ஜேவிபி யை தவிர பிற இடதுசாரிக் கட்சிகளின் ஆதரவாளர்கள் ஒப்பீட்டளவில் மிகவும் குறைவு. உலகம் முழுவதும் இடதுசாரிகளுக்கு ஏற்பட்ட பின்னடைவு இலங்கையிலும் அதன் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இலங்கையில் இடதுசாரி சக்திகளை பலவீனப் படுத்துவதற்கென்றே இனவாதப் பூதம் கிளப்பி விடப்பட்டது.

சிங்களவர்களை மட்டுமல்ல, தமிழர்களையும் பிடித்தாட்டும் இனவாதப் பூதத்தை விரட்டாமல், அனைத்து மக்களையும் ஒன்றிணைப்பது எப்படி? "இனவாதம் பீடிக்கப்பட்ட இலங்கைத் தொழிலாளி வர்க்கம்" என்று யமுனா எழுதுவது சுத்த அபத்தம். இலங்கைத் தொழிலாளி வர்க்கத்துடன் யமுனாவுக்கு எந்தப் பரிச்சயமும் கிடையாது. "இனவாதத்தால் பீடிக்கப்பட்ட தமிழ் தொழிலாளி வர்க்கம்..." என்று ஒரு சிங்கள எழுத்தாளர் எழுதியிருந்தால், யமுனாவும் அவரது வாசகர்களும் விழுந்து விழுந்து சிரித்திருப்பார்கள். ஆனால், சிங்கள அல்லது தமிழ் இனவாதத்தை ஆதரிக்கும் எல்லோரும் இவ்வாறு தான் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இன்று ஈழத்தில் வாழும் தமிழர்கள், மார்க்ஸியம் என்றால் கிலோ என்ன விலை என்று கேட்பார்கள். கடந்த முப்பதாண்டுகளாக ஆதிக்கம் செலுத்திய தமிழ் தேசிய அரசியல், இடதுசாரி சிந்தனைகளை முற்றாக துடைத்தழித்து விட்டது. தமிழ்த் தேசியத்தை தவிர வேறெதுவும் தெரியாத ஒரு தலைமுறை உருவாகி விட்டது. (யமுனாவின் மொழியில் கூறினால்: "இனவாதத்தால் பீடிக்கப்பட்ட தமிழ் தொழிலாளி வர்க்கம்.) சிங்களப் பகுதிகளிலும் அது தான் நிலைமை. மார்க்ஸியம், சோஷலிசம் போன்ற சொற்களைக் கூட கேள்விப்படாத மக்கள் தான் பெரும்பான்மையினர். தமிழ் தொழிலாளி வர்க்கத்துடன், சிங்கள தொழிலாளி வர்க்கம் சேரக் கூடாது என்பதில் சிறிலங்கா அரசு மிகக் கவனமாக உள்ளது. தமிழ் தேசியவாதிகளின் நோக்கமும் அது தான்.

ஈழத்தமிழர்களின் பிரச்சினைக்கு அரசியல் தீர்வு காணப்பட வேண்டும் என்பதை எந்தவொரு இடதுசாரியும் இதுவரை மறுத்ததில்லை. யுத்தம் தொடங்குவதற்கு முன்னர் கூட்டிய சர்வகட்சி மகாநாட்டுத் தீர்மானங்களை கிடப்பில் போட்ட மகிந்த ராஜபக்சவின் செயல் கண்டிக்கத் தக்கது. அவரே உறுதிமொழி அளித்த 13 வது சீர்திருத்தத்தையும் அமுல்படுத்தவில்லை. இப்படியான தருணத்தில் இலங்கை ஆட்சியாளர்கள் மீது அந்நிய சக்தி அழுத்தம் கொடுப்பது வரவேற்கத் தக்கது. ஆனால், போர்க்குற்றத்தை விசாரிக்கும் ஐ.நா. நிபுணர் குழு அப்படியான தீர்வைப் பெற்றுத் தருவதற்காக உருவானதல்ல.

இப்போதே நிபுணர் குழு அறிக்கைக்கு பின்னர், சிங்கள இனவாதிகளும், தமிழ் இனவாதிகளும் கச்சை கட்டத் தொடங்கி விட்டனர். அறிக்கையில் சிறிலங்கா படையினரின் போர்க்குற்றங்கள் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பதால், "அந்த குற்றச்சாட்டுகள் தவறானவை. நாட்டைப் பாதுகாத்த வீரர்களுக்கு அபகீர்த்தி உண்டாக்குகின்றன.", இவ்வாறு சிங்கள இனவாதிகள் பிரச்சாரம் செய்கின்றனர். தமிழகத்தில் தமிழினவாதிகளும் அதே மாதிரியான அரசியலில் ஈடுபடுகின்றனர். அறிக்கையில் விடுதலைப் புலிகளின் போர்க்குற்றங்கள் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பதால், "விடுதலைக்கு போராடிய புலிகளுக்கு அபகீர்த்தி உண்டாக்கிய" அறிக்கையை நிராகரிக்கின்றனர். இவ்விரு பிரிவினரும் தற்போது ஐ.நா. மன்றத்தை மாசு படுத்தி ஒதுக்க கிளம்பியுள்ளமை, அவர்களுக்கு இடையிலான ஒற்றுமையை எடுத்துக் காட்டுகின்றது.

(முற்றும்)

பகுதி 1:
இடதுசாரிகளை இனவாதத்துடன் இணைக்கும் யமுனாவின் முடிச்சு http://kalaiy.blogspot.nl/2011/06/blog-post.html

Wednesday, June 01, 2011

இடதுசாரிகளை இனவாதத்துடன் இணைக்கும் யமுனாவின் முடிச்சு


ஐரோப்பிய நாடொன்றில் இருந்து, இலங்கை சென்று திரும்பிய மனித உரிமை உரிமை ஆர்வலர் ஒருவர் பின்வருமாறு கூறினார். "இலங்கையில் இன முரண்பாடுகள் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளன. சிங்களவர்கள், தமிழர்கள் என்பது மொழி அடிப்படையில் பிரிந்த ஒரே இனம். ஆனால் இரண்டு தரப்பிலும் படித்தவர்கள் கூட இனவாதம் பேசுவது கவலைக்குரியது. பக்கச்சாற்பற்றவர்கள் என்று எதிர்பார்க்கப்படும் இடதுசாரி புத்திஜீவிகள் கூட, இன அடிப்படையில் பிரிந்திருக்கின்றனர்." (இதைக் கூறியவர், நெதர்லாந்தை சேர்ந்த Srilanka Werkgroup என்ற அரசு சாரா தொண்டு நிறுவனம் ஒன்றின் உறுப்பினர். அவர் தான் சார்ந்த நாட்டின் தேசியத்தை ஏற்றுக் கொள்ளாத தூய சமதர்மவாதி.) 


இலங்கையின் இன முரண்பாடுகள் இலகுவில் புரிந்து கொள்ளக் கூடியதல்ல. சுதந்திரத்திற்கு பின்னர் வளர்ச்சியடைந்த சிங்கள தேசியத்திற்கு எதிர்வினையாற்றவே தமிழ் தேசியம் பிறந்தது. இரண்டு தேசியங்களும் தமது அரசியல் இருப்பிற்கு ஒருவரை ஒருவர் தங்கியுள்ளனர். பண்டைய கால இந்து - பௌத்த மத முரண்பாடுகளை, இரு தரப்பு தேசியவாதிகளும் மொழி அடிப்படையிலான இன முரண்பாடுகளாக மாற்றுவதில் வெற்றி கண்டுள்ளனர். இவ்விரு மொழித் தேசியவாதிகளும், தம்மை இனவாதிகளாக ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. நியாயமான கோரிக்கையை முன் வைத்து, இன விடுதலைக்காக போராடுவதாக கூறிக் கொள்வார்கள். 

சிங்கள தேசியவாதி என்றாலும், தமிழ் தேசியவாதி என்றாலும், ஒரு விடயத்தில் மட்டும் அவர்களுக்கு இடையில் பொதுத்தன்மை காணப்படும். மார்க்ஸியம், சோஷலிசம், கம்யூனிசம் என்று எத்தகைய இடதுசாரி கோட்பாடுகளையும் ஆக்ரோஷமாக எதிர்ப்பார்கள். இடதுசாரிகளின் வர்க்கக் கோட்பாடு, புனிதமான தேசியத்தை சிதைத்து விடும் என்ற அச்சம் மனதில் குடி கொண்டிருக்கும். சிங்களவர்கள், தமிழர்கள் மட்டுமே அவர்களுக்கு தெரிந்த வர்க்கப் பிரிவினை.

சிங்கள-தமிழ் தேசியவாதிகள், தமது இனத்திற்கு அப்பால் வேறு உலகம் இருப்பதாக சிந்திப்பதில்லை. உலகில் பிற நாடுகளில் ஒடுக்கப் படும் மக்களுக்கு அனுதாபம் தெரிவிப்பதுமில்லை. மாறாக அப்படிப் பேசுபவர்களை நையாண்டி செய்வார்கள். எழுபதுகளில் வியட்நாமில் நடந்த இனப்படுகொலையை கண்டித்து, கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் ஆர்ப்பாட்டம் செய்தன. யாழ்ப்பாணத்தில் அத்தகைய போராட்டங்களை கிண்டலடித்த தமிழ் தேசியவாதிகள் பின்வருமாறு கூறினார்கள். "மாஸ்கோவில் மழை பெய்தால், மானிப்பாயில் குடை பிடிக்கிறார்கள்." 

வியட்நாமியர்கள் வேற்றினத்தவர்கள் என்பதால் மட்டும் தமிழ் தேசியவாதிகள் அவ்வாறு கூறவில்லை. சொந்த தமிழினத்திற்குள் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் போராடும் போதும் அப்படித் தான் கிண்டலடித்தார்கள். யாழ்ப்பாணத்தில் சங்கானை என்ற ஊரில் சாதியொழிப்பு போராட்டம் நடந்த காலத்தில், தமிழ் தேசிய பாராளுமன்ற உறுப்பினர் பேசிய வாசகம் குறிப்பிடத் தக்கது. "சங்கானை ஷாங்காய் ஆக மாறுகின்றது." என்று கம்யூனிச வெறுப்புக் கொண்ட சிங்களவர்களையும் கவரும் வண்ணம் பேசினார். 

மேற்குறிப்பிட்ட வரலாற்றுத் தகவல்கள், நவீன தலைமுறையை சேர்ந்த தமிழ் தேசியவாதிகளுக்கு தெரியாதது மட்டுமல்ல, தேவைப்படாததும் கூட. தற்போது ஐ.நா. நிபுணர்குழு அறிக்கையை சாட்டாக வைத்து, கம்யூனிச எதிர்ப்புப் பிரச்சார நெடி வீசும் கட்டுரையை எழுதியுள்ள யமுனா ராஜேந்திரனுக்கும் அது குறித்த அக்கறை இல்லை.

புலம்பெயர் இலக்கியத்தில் ஆர்வம் கொண்ட தமிழர்களுக்கு, யமுனா ராஜேந்திரன் என்ற "தூய மார்க்சியவாதியை" நன்றாகத் தெரியும். இலக்கிய ஆர்வலர்கள் ஒன்று சேர்ந்து செலவை பங்கிட்டு இலக்கியக் கூட்டம் நடத்துவார்கள். அதிலே கலந்து கொள்பவர்கள் பல்வேறு ஐரோப்பிய நாடுகளில் இருந்து தமது சொந்தக் காசில் பிரயாணம் செய்து வருவார்கள். ஜமுனா ராஜேந்திரன் மட்டும் பயணச் செலவுக்கு பணம் கொடுக்கா விட்டால் கலந்து கொள்ள மாட்டேன் என்று அடம் பிடிப்பார். 

விரல்விட்டு எண்ணக் கூடிய இலக்கிய ஆர்வலர்கள் மத்தியில் மட்டுமே வாசிக்கப்படும் சிறு பத்திரிகைகள், கடினமான பொருளாதார நெருக்கடிக்குள் வெளிவரும். அவற்றில் பிரசுரமாகும் கட்டுரைகளுக்கும் ஜமுனா ராஜேந்திரன் கறாராக பணம் வாங்கி விடுவார். விளம்பரப் பணத்தில் வெளியாகும், இலாப நோக்கில் நடத்தப்படும் வணிக சஞ்சிகைகளில் எழுதுவதற்கு பணம் கேட்பதில் எந்த தவறும் இல்லை. கொடுக்க வேண்டியதும் அவர்களது கடமை தான். ஆனால், விளம்பரமே கூடாது என்ற பிடிவாதத்துடன் வெளிவரும் சிறு சஞ்சிகைகள் நஷ்டத்தில் நடத்தப்படுகின்றன. யமுனா ராஜேந்திரனுக்கு அது குறித்த சமூகப் பார்வை எதுவும் கிடையாது. காசு கொடுத்தால் கட்டுரை கிடைக்கும்.

கடந்த இரு தசாப்தங்களாக தன்னை தூய மார்க்சியராக அடையாளம் காட்டிக் கொள்ளும் யமுனா, தமிழ் இனவாத சேற்றுக்குள் நின்று கொண்டு, இடதுசாரிகள் மீது சேறள்ளிப் பூசுகிறார். அவர் குளோபல் தமிழ் நெட்வேர்க் இணையத்தளத்திற்கு எழுதிய, "இந்திய இலங்கை இடதுசாரிகளும், நிபுணர் குழு அறிக்கையும்" என்ற கட்டுரை கீற்று இணையத் தளத்திலும் மறுபிரசுரமானது. 

அந்தக் கட்டுரையில் அவர் என்ன சொல்ல வருகிறார்? "இந்திய, இலங்கை இடதுசாரிக் கட்சிகள் தமிழர் விரோத நிலைப்பாட்டில் இருந்து, ஐ.நா. நிபுணர் குழு அறிக்கையை எதிர்க்கின்றன. இலங்கை, இந்திய அரசுகளுக்கு ஆதரவளிக்கும் போலிக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் முதல், புரட்சிகர பாதையை கைவிடாத கம்யூனிஸ்ட் இயக்கங்கள் வரை, நிபுணர் குழு அறிக்கையை ஏகாதிபத்திய சதியாக பார்க்கின்றனர். அவர்கள் தமிழர்களுக்கு என்ன தீர்வை முன்வைக்கிறார்கள்?" இது போன்ற விமர்சனங்களுடன் எழுதப் பட்டுள்ளது. 

அது சரி, இந்தியாவில், இலங்கையில் இருக்கும் அத்தனை இடதுசாரிக் கட்சிகளையும் விமர்சிக்கும் யமுனா ராஜேந்திரன் முன் வைக்கும் தீர்வு என்ன? தமிழர்கள் அனைவரும் இனவாத சக்திகளுக்கு நிபந்தனை அற்ற ஆதரவு வழங்க வேண்டும், என்பதைத் தானே? தமிழகத்தில் வினவு போன்றவர்கள், "தமிழினவாதக் கட்சிகள்" என்று கூறுவதையிட்டு விசனப் படுகிறார். "தமிழினவாதக் கட்சிகள்" இனவாதம் பேசவில்லை என்று, யமுனா ராஜேந்திரன் எங்காவது நிரூபித்திருக்கிறா என்று தேடிப் பார்த்தேன். "ஐயோ, எங்களை இனவாதிகள் என்கிறார்களே!" என்ற ஆதங்கத்தை தவிர வேறெதையும் காணவில்லை.

ஒரு நாட்டில் இன முரண்பாடுகள் கூர்மையடையும் காலத்தில், "பெரும்பான்மையினர் விருப்பத்தை ஆதரிப்பது" என்ற சாட்டில், இடதுசாரிக் கட்சிகளும் "தேசிய நீரோட்டத்தில்" இழுபட்டுச் செல்லும். இந்தப் போக்கு, சிங்கள இடதுசாரிகள் மத்தியில் மட்டும் காணப்படும் குறைபாடல்ல. சிங்கள இனவாதிகள், பெரும்பான்மை சிங்கள மக்களை கவர்ந்த காலத்தில், மக்களின் ஆதரவை தக்க வைப்பதற்காக சிங்கள இடதுசாரிகளும் அவர்களைப் போல பேசக் கற்றுக் கொண்டனர். ஆனால், அது இறுதியில் சிங்கள இனவாதிகளுக்கு சாதகமாக அமைந்தது மட்டுமல்ல, இடதுசாரிக் கட்சிகள் பலவீனமடையவும் காரணமாக அமைந்தது. தமிழ் இடதுசாரிகள் அதிலிருந்து எந்தப் பாடத்தையும் கற்றுக் கொள்ளவில்லை. 

ஈழத்தில் தமிழ் இனவாதக் கருத்துக்கள் மேலோங்கியிருந்த கடந்த முப்பதாண்டு காலத்தில், ஈழத் தமிழ் இடதுசாரிகளில் பலர் அதற்குள் உள்வாங்கப் பட்டனர். தற்போது ஈழத்தில் விரல் விட்டு எண்ணக் கூடிய இடதுசாரிகளே எஞ்சியுள்ளனர். தற்போது இதே மாதிரியான போக்கு தமிழகத்தில் காணப் படுகின்றது. தமிழ் தேசியத்தை ஏற்றுக் கொண்டு, அவர்களைப் போல பேசுவதால் மக்கள் ஆதரவை திரட்ட முடியும் என்று நம்பும் தமிழக இடதுசாரிகள் பெருகி வருகின்றனர். அவர்களை முற்று முழுதாக, இனவாதத்தினுள் இரண்டறக் கலக்க வைக்கும் இரசாயண மாற்றத்தை, யமுனாவின் கட்டுரை வேண்டி நிற்கின்றது.

சர்வதேச நிலைமைகளை அலசி ஆராய்ந்து, தமிழ் தேசியத்திற்கு சரியான வழியைக் காட்டும் வேலையை யமுனாவின் கட்டுரை செய்யவில்லை. ஏகாதிபத்திய நலன்களுக்கு சார்பாக நடந்து கொண்டால், தமிழ் தேசியம் தப்பிப் பிழைக்கும் என்ற முன் அனுமானத்துடன் எழுதப் பட்டுள்ளது. ஏகாதிபத்திய நாடொன்றினால் மேற்கொள்ளப்படும் "மனிதாபிமானத் தலையீடு", தமிழ் மக்களுக்கு நீதி வழங்கும், என்று நம்பச் சொல்கிறார். 

இதற்கு முன்னர், ஈராக்கில், ஆப்கானிஸ்தானில் இடம்பெற்ற மனிதாபிமானத் தலையீடுகளை கண்டித்து கட்டுரைகள் எழுதித் தள்ளிய யமுனா ராஜேந்திரன் தான் இப்படி எழுதுகிறார். கடந்த அறுபதாண்டுகளாக, இஸ்ரேலை கண்டித்து ஐ.நா. மனித உரிமைகள் ஆணையகமும், பாதுகாப்புச் சபையும் கொண்டு வந்த கண்டனத் தீர்மானங்கள், ஒடுக்கப்பட்ட பாலஸ்தீன மக்களுக்கு நீதி வழங்கவில்லை. 

அதையும் யமுனா ராஜேந்திரன் தான், ஒரு காலத்தில் எழுதினார்! தற்போது, ஐ.நா. மீது ஒட்டு மொத்த தமிழர்கள் நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும், அப்போது தான் ஒடுக்கப்பட்ட தமிழினத்திற்கு நீதி கிடைக்கும் என்று உடுக்கடிக்கிறார். "ஐ.நா. தீர்மானங்களால் பாலஸ்தீனர்களுக்கு கிடைக்காத நீதி, தமிழர்களுக்கு எப்படிக் கிடைக்கும்?" என்பதை யமுனா ராஜேந்திரன் விளக்க வேண்டும். ஏகாதிபத்தியத்தின் மனிதாபிமானத் தலையீட்டுக்குப் பின்னர், ஆப்கானிஸ்தானிலும், ஈராக்கிலும், மக்கள் எந்தளவு சுபீட்சமாக வாழ்கின்றனர் என்பதையும் யமுனா விளக்குவாரா? ஒரு வேளை, அந்த மக்களுக்கு நேர்ந்த அவலம், தமிழ் மக்களுக்கும் நேரிட வேண்டும் என்பது யமுனாவின் உள்நோக்கமாக இருக்கலாம்.

மார்க்சியர்கள் மனித உரிமை மீறல்களை, இனப்படுகொலை புரிந்த இலங்கை அரசுக்கு ஆதரவாக நடந்து கொள்கின்றனர் என்பது, யமுனா முன் வைக்கும் குற்றச்சாட்டு. எப்போதும் தமக்கு சாதகமான பதில்களை பெற விரும்புவோர், உண்மைகளை ஆராய்வதில்லை. இலங்கையில் மனித உரிமைகள் நிறுவனங்களை ஸ்தாபித்ததும், அதனை அரசியல் நடவடிக்கையாக முன்னெடுத்ததும் மார்க்சியர்கள் தான். 

தென்னிலங்கையில் 1971 ஜேவிபி கிளர்ச்சி நடந்த காலத்தில் இருந்தே அந்த அமைப்புகள் இயங்கி வருகின்றன. வட இலங்கையில் சாதியொழிப்பு போராட்டம் நடந்த காலத்தில், முதல் தமிழ் மனித உரிமைகள் அமைப்பு தோற்றுவிக்கப் பட்டது. பரவலாக தமிழ் இளைஞர்கள் கைது செய்யப்பட்டு சித்திரவதை செய்யப்பட்ட எண்பதுகளில், அந்த வலைப்பின்னல் விரிவடைந்தது. சிங்கள இடதுசாரிகளும், தமிழ் இடதுசாரிகளும் ஆற்றிய பங்கை இங்கே குறிப்பிட இடம் போதாது.

புலம்பெயர்ந்த நாடுகளிலும், அந்தந்த நாடுகளின் இடதுசாரிகள் ஆதிக்கம் செலுத்திய அமைப்புகளால், சிறிலங்காவின் மனித உரிமை மீறல்கள் கண்டிக்கப் பட்டன. இந்தக் காலத்தில் தமிழ் தேசியவாதிகள் என்ன செய்து கொண்டிருந்தனர்? ஆரம்பத்தில் மனித உரிமை மீறல்கள் பிரச்சினை குறித்து அவர்கள் அதிக அக்கறை காட்டவில்லை. சர்வதேச மன்னிப்புச் சபை, மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் போன்ற அமைப்புகள், போரில் ஈடுபட்ட இரு தரப்பினரையும் குற்றம் சாட்டி வந்தன. 

அவற்றை மேற்கோள் காட்டும் சர்வதேச சமூகம், இலங்கை அரசுக்கு மட்டுமல்லாது, புலிகளுக்கும் நெருக்கடியை ஏற்படுத்தி வந்தது. இதனால், மனித உரிமைகள் விவகாரம் என்றால் தமிழ் தேசியவாதிகளுக்கு வேப்பங்காயாக கசத்தது. பிற்காலத்தில், அமெரிக்காவில் உள்ள "லாபி குரூப்" பாணியில், இலங்கை அரசின் மனித உரிமை மீறல்களை ஆவணப் படுத்தி சமர்ப்பிக்கத் தொடங்கினார்கள். இந்த அறிக்கைகளை பெற்றுக் கொள்ளும் ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணையகமும், மேற்கத்திய அரசுகளும், அந்த அமைப்புகளை ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் அல்லது சமூகம் சார்ந்ததாக மட்டுமே கருதி வந்தன.

தமிழர்கள் மனதில், சர்வதேச சமூகம் பற்றிய மாயையை உருவாக்கும் வேலையை ஜமுனா கச்சிதமாக செய்திருக்கிறார். குவைத், ஈராக், ஆப்கானிஸ்தான், லிபியா என்று எங்கெல்லாம் மக்கள் ஒடுக்கப் படுகிறார்களோ, அங்கெல்லாம் "மனிதாபிமான ஏகாதிபத்தியம்" தலையிட்டு வருகின்றது. ஆகவே, அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் தமிழர்களுக்கும் நன்மையே செய்யும் என்பது முன்னாள் மார்க்சியரான யமுனாவின் வாதம். இன்னலுற்ற ஈழத் தமிழர்களுக்கு நீதி வாங்கிக் கொடுக்கத் துடிக்கும் யமுனா ராஜேந்திரன், அதற்காக முன் வைக்கும் வாதங்களையும் அடுத்துப் பார்ப்போம்.

Part 2:"சிங்கள- தமிழ் தொழிலாளர் வேற்றுமை ஓங்குக!" - யமுனா

(தொடரும்)