Tuesday, March 02, 2021

ஜனநாயக வழியிலான சோஷலிசப் புரட்சி குறித்து எங்கெல்ஸ் (கம்யூனிசத்தின் கோட்பாடுகள், பகுதி - 4)

(எங்கெல்ஸ் எழுதிய‌ க‌ம்யூனிச‌த்தின் கோட்பாடுக‌ள் தொட‌ர்ச்சி...) 


கேள்வி 16: த‌னியார் சொத்துடைமை ஒழிப்பு அமைதி வ‌ழியில் ந‌ட‌க்க‌ முடியாதா? 

ப‌தில்: அப்ப‌டி ந‌டந்தால் அதுவே விரும்ப‌த் த‌க்க‌து. க‌ம்யூனிஸ்டுக‌ள் இதை க‌டைசி வ‌ரையும் எதிர்க்க‌ மாட்டார்க‌ள். எல்லா சூழ்ச்சிக‌ளும் ப‌ய‌ன‌ற்ற‌வை, தீங்கு விளைவிப்ப‌வை என்ப‌தை க‌ம்யூனிஸ்டுக‌ள் அறிவார்க‌ள். புர‌ட்சிக‌ள் ஒருபோதும் முன்கூட்டிய‌ திட்ட‌மிட‌லில் த‌ன்னிச்சையாக‌ உருவாக்க‌ப் ப‌டுவ‌தில்லை என்ப‌து க‌ம்யூனிஸ்டுக‌ளுக்கு ந‌ன்றாக‌த் தெரியும். மாறாக‌ புர‌ட்சிக‌ள் எல்லா இட‌ங்க‌ளிலும் எல்லாக் கால‌ங்க‌ளிலும் உள்ள‌ புற‌ச்சூழ‌ல்களின் விளைவாக‌ இருந்துள்ள‌ன‌. அவை த‌னித்த‌னி க‌ட்சிக‌ள் ம‌ற்றும் அனைத்து வ‌ர்க்க‌ங்க‌ளில் இருந்தும் பூர‌ண‌ சுத‌ந்திர‌த்துட‌ன்‌ உள்ள‌ன‌. எல்லா நாக‌ரிக‌மைந்த‌ நாடுக‌ளிலும் பாட்டாளிக‌ளின் வ‌ள‌ர்ச்சி வ‌ன்முறை கொண்டு ஒடுக்க‌ப் ப‌டுவ‌தை அவ‌ர்க‌ள் காண்கிறார்க‌ள். அத‌னால் க‌ம்யூனிச‌ எதிர்ப்பாள‌ர்க‌ள் த‌ம‌து முழுப் ப‌ல‌த்தை பிர‌யோகித்து புர‌ட்சியை நோக்கி வ‌ழிந‌டாத்துவ‌தையும் காண்கிறார்க‌ள். இத‌ன் விளைவாக‌ ஒடுக்க‌ப் ப‌ட்ட‌ பாட்டாளி வ‌ர்க்க‌ம் இறுதியில் புர‌ட்சியை நோக்கி த‌ள்ள‌ப் ப‌ட்டால், க‌ம்யூனிஸ்டுக‌ளாகிய‌ நாங்க‌ள் இப்போது சொல்வ‌தைப் போன்று பாட்டாளிக‌ளின் இல‌ட்சிய‌த்தை பாதுகாப்ப‌தை செய‌லில் காட்டுவோம். 

கேள்வி 17: தனியார் சொத்துடைமையை ஒரேயடியாக ஒழித்து விட முடியுமா? 

பதில்: ஏற்கனவே உள்ள உற்பத்தி சாதனங்களை ஒரேயடியாக பன்மடங்காக சமுதாயம் முழுவதற்கும் தேவைப்படும் அளவிற்கு மாற்றியமைக்க சாத்தியமில்லை.அது போன்று இதுவும் ஒரேயடியில் ஒழிப்பது சாத்தியமில்லை. பெருமளவு சாத்தியமாகி வருகின்ற பாட்டாளிவர்க்கப் புரட்சி சமுதாயத்தை படிப்படியாக மாற்றியமைக்கும். போதுமான அளவு உற்பத்திச் சாதனங்கள் உருவாக்கப்படும் பொழுது தான் தனியார் சொத்துடைமையை ஒழிக்க முடியும். 

கேள்வி 18: எந்தவொரு வளர்ச்சிப் பாதையின் ஊடாக இந்தப் புரட்சி சென்று கொண்டிருக்கும்? 

பதில்: அது முதலாவதாக ஜனநாயக அரசமைப்பாக இருக்கும். அதனால் அது நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ பாட்டாளிவர்க்கத்தின் அரசியல் அதிகாரத்தைக் கொண்டு வரும். பாட்டாளிவர்க்கத்தினர் சனத்தொகையில் பெரும்பான்மையாக உள்ள இங்கிலாந்தில் அது நேரடியாக நடக்கும். சனத்தொகையில் பெரும்பான்மை பாட்டாளிகளை மட்டுமல்லாது, விவசாயிகளையும், மத்தியதர வர்க்கத்தினரையும் கொண்டுள்ள பிரான்ஸ், ஜெர்மனி போன்ற நாடுகளில் அது மறைமுகமாக நடக்கும். அந்நாடுகளில் உள்ள விவசாயிகளும், மத்தியதர வர்க்கத்தினரும் பாட்டாளிகளாக மாறும் கட்டத்தில் உள்ளனர். அவர்கள் தமது அரசியல் நலன்களுக்காக மென்மேலும் பாட்டாளிகளில் தங்கியிருக்கும் நிலையில் உள்ள படியால் விரைவில் பாட்டாளிகளின் அரசியல் கோரிக்கைகளை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டி இருக்கும். இது சில நேரம் இரண்டாம் கட்ட போராட்டத்தை உருவாக்குவதுடன். கடைசியில் பாட்டளிவர்க்க வெற்றியில் சென்று முடியும். 

ஜனநாயகத்தை ஒரு அழுத்தம் கொடுக்கும் கருவியாக பயன்படுத்தா விட்டால் அது பாட்டாளிவர்க்கத்தினருக்கு பிரயோசனமாக இருக்காது. அந்த அழுத்தம் தனியார் சொத்துடைமையை தாக்குவதாகவும், பாட்டாளிவர்க்கத்தின் இருப்பை உறுதிப் படுத்துவதாகவும் இருக்க வேண்டும். இப்போதுள்ள உறவுகளில் ஏற்கனவே பின்விளைவுகளை உண்டாக்கி வருகின்ற முக்கியமான நடவடிக்கைகள் பின்வருமாறு: 

1. தனியார் சொத்துடைமையை முற்போக்கான வரிகளின் மூலம் கட்டுப்படுத்துவது. மரபுவழிச் சொத்துக்களை பெற்றுத் கொள்ளும் வாரிசுகளுக்கு கடுமையான வரி விதிப்பு. சகோதரர்கள், மருமக்கள் என்ற வழிகளிலான வாரிசுரிமையை இரத்து செய்வது. கட்டாயக் கடன்கள் ஆகியன. 

2. பெரும் நிலவுடைமையாளர்கள், தொழிலதிபர்கள், ரயில் மற்றும் கப்பல் கம்பனிகளின் உரிமையாளர்கள், ஆகியோரை படிப்படியாக சொத்துரிமை இல்லாதாக்குவது. இதனை ஒரு பக்கம் அரசு நிறுவனங்களின் போட்டி மூலமும், மறு பக்கம் பணப் பத்திரங்களாக (காசோலை போன்றது) நஷ்டஈடு கொடுப்பதன் மூலமும் செய்ய வேண்டும். 

3. பெரும்பான்மை மக்களுக்கு எதிரான கலகக்காரர்கள், நாட்டை விட்டு வெளியேறியவர்களின் சொத்துக்களை பறிமுதல் செய்வது. 

4. உழைப்பை ஒழுங்கமைப்பது. அதாவது அரசுக்கு சொந்தமான நிலங்கள், தொழிற்சாலைகள், பணியிடங்கள் போன்ற தேசிய நிறுவனங்களில் பாட்டாளிகளை வேலைக்கு அமர்த்துவது. இதன் மூலம் தொழிலாளர்களுக்கு இடையிலான போட்டியை ஒழிக்க முடியும். தனியார் தொழிலதிபர்கள் அப்போதும் இருந்தால், அரசு கொடுக்குமளவு அதிக ஊதியம் கொடுக்க வேண்டும் என நிர்ப்பந்திக்கப் பட வேண்டும். 

5. தனியார் சொத்துடைமை ஒழிக்கப்படும் வரையில் சமூக உறுப்பினர்கள் அனைவரும் சமமாக வேலை செய்யும் கடமையை உருவாக்குதல். தொழிற்துறை ஊழியர் படைகள், குறிப்பாக விவசாயத்திலும் நிறுவப்பட வேண்டும். 

6. பண வணிகத்தையும், கடன் கட்டமைப்பையும் அரசின் கீழ் மையப் படுத்த வேண்டும். தேசிய வங்கி, அரசு முதலீடுகள் மூலம் தனியார் வங்கிகளையும், வங்கியாளர்களையும் ஒடுக்க வேண்டும். 

7. தேசிய தொழிற்சாலைகள், பணியிடங்கள், ரயில்பாதைகள், கப்பல்கள் என்பனவற்றை அதிகரிப்பது. அனைத்து விவசாய நிலங்களிலும் பயிர் செய்தல். மூலதனத்திற்கும் தொழிலாளர்களுக்கும் இடையிலான உறவின் அடிப்படையில், ஏற்கனவே பயிரிடப்பட்ட அரசு நிலங்களை அதிகரிப்பது. 

8. தாயின் பராமரிப்பில் இருந்து விடுபடும் எல்லாப் பிள்ளைகளும் அரசு செலவில் அரசு நிறுவனங்களில் பராமரிக்கப் பட வேண்டும். கல்வி பொருள் உற்பத்தியுடன் இணைக்கப் பட வேண்டும். 

9. தொழிற்துறையிலும், விவசாயத்திலும் ஈடுபடும் குடியுரிமைச் சமூகங்களுக்கு பொதுவான குடியிருப்புகளாக தேசிய காணிகளில் பெரிய மாளிகைகள் கட்டப்பட வேண்டும். அவை நகர்ப்புற, நாட்டுப்புற வாழ்வியலின் நன்மைகளை கொண்டதாகவும், அவற்றின் எந்தவொரு சார்புத்தன்மையை, அல்லது பாதகத்தன்மையை கொண்டிராததாகவும் இருக்க வேண்டும். 

10. சுகாதாரமற்ற, மோசமாக கட்டப்பட்ட வீடுகளையும், நகரக் குடியிருப்புகளையும் இடித்துத் தகர்க்க வேண்டும். 

11. திருமண உறவுகளுக்கு வெளியே பிறந்த பிள்ளைகளுக்கும், முறையான மண உறவில் பிறந்த பிள்ளைகளுக்கு இருப்பதைப் போன்று ஒரே மாதிரியான வாரிசுரிமை வேண்டும். 

12. போக்குவரத்து துறை முழுவதும் அரசின் கைகளுக்கு வர வேண்டும். 

நிச்சயமாக இதையெல்லாம் ஒரே நாளில் நடைமுறைக்கு கொண்டு வர முடியாது. எப்படியோ ஒரு நடவடிக்கை மற்றதை பின்பற்றும். ஒரு தடவை, தனியார் சொத்துடைமை மீது தீவிரமான தாக்குதல் நடத்தினால், பாட்டாளி வர்க்கம் தொடர்ந்து செல்ல நிர்ப்பந்திக்கப் படும். அது மேலதிக மூலதனத்தை, விவசாயம் நிலம், தொழிற்துறை, போக்குவரத்து முழுவதையும் அரசின் கரங்களில் குவிக்க வைக்கும். எல்லா நடவடிக்கையும் அதை நோக்கியே இருக்கும். அத்துடன் நிறைவேற்றக் கூடியதாக இருக்கும். இந்த வகையில் ஒரு மையப் படுத்தப் பட்ட விளைவுகள் வளர்ச்சி அடையும். அதனால் நாடளாவிய உற்பத்திச் சக்திகள், பாட்டாளிவர்க்கத்தினரின் உழைப்பின் மூலம் பல்கிப் பெருகும். இறுதியில் மூலதனம், உற்பத்தி முழுவதையும், பரிவர்த்தனைகளையும் அரசிடம் ஒருமுனைப் படுத்தும். அதனால், தனியார் சொத்துடைமை தானாகவே மறைந்து விடும். பணம் தேவையற்றதாகி விடும். உற்பத்தி பன்மடங்கு பெரும். பழைய சமுதாயத்தின் கடைசி செயற்பாடும் இல்லாதொழிக்கப் படும் அளவிற்கு மனிதர்கள் மாறிவிட்டிருப்பார்கள். 



இது தொடர்பான முன்னைய பதிவுகள்:

Monday, March 01, 2021

ஈழப்போர் காலத்திலும் சாதி பார்த்த பாதித் தமிழர்கள்

த‌மிழ‌ர் என்றொரு இன‌முண்டு. அவர்க‌ளுக்கு சாதி என்றொரு குண‌ம் உண்டு.

 "சிங்க‌ள‌வ‌ர் சாதி பார்த்து அடித்த‌ன‌ரா?" என்றெல்லாம் புத்திசாலித்த‌ன‌மாக‌ கேள்வி கேட்க‌லாம். ஆனால், ந‌டைமுறை வாழ்வில், எத்த‌னை பேர‌ழிவுக‌ள் வ‌ந்தாலும் பாதிக்க‌ப் ப‌ட்ட‌ த‌மிழ‌ர்க‌ள் சாதிவாரியாக‌த் தான் பிரிந்திருப்பார்க‌ள்.

கொழும்பில், இன‌க்க‌ல‌வ‌ர‌ம் ந‌ட‌ந்த‌ கால‌ங்க‌ளில், அக‌திக‌ளான‌ கொழும்புத் த‌மிழ‌ர்க‌ள் த‌ங்கியிருந்த‌ முகாம்க‌ளில் சாதி வாரியாக‌ பிரிந்திருந்த‌னர். (1983 கலவரத்தில் அந்த நிலைமை இருக்கவில்லை. 1977 ம் ஆண்டு, பம்பலப்பிட்டி இந்துக்கல்லூரி அகதி முகாமில் சாதி பார்த்த சம்பவம் பற்றிக் கேள்விப் பட்டிருக்கிறேன்.) ஈழ‌ப் போர் ந‌ட‌ந்த‌ கால‌த்தில், யாழ் குடாநாட்டில் உள்ள‌ வ‌லிகாம‌ம் பிர‌தேச‌த்தில் இருந்து இட‌ம்பெய‌ர்ந்து தென்ம‌ராட்சி சென்ற‌ அக‌திக‌ள் அங்கும் சாதிவாரியாக‌ பிரிந்து தான் த‌ங்கி இருந்த‌ன‌ர். இன்று போர் முடிந்த‌ பின்ன‌ரும் யாழ் குடாநாட்டில் மூட‌ப் ப‌டாத‌ முகாம் ஒன்றில் கணிச‌மான‌ அள‌வு அக‌திக‌ள் வாழ்வ‌த‌ற்கும் சாதி தான் கார‌ண‌ம்.

ஈழப்போரின் உச்சகட்டத்தில் கூட, யாழ்ப்பாணத்தில் இடம்பெயர்ந்தோர் முகாம்களில் தங்கியிருந்த ஈழத்தமிழர்கள் சாதிவாரியாக பிரிந்திருந்தனர். அங்கிருந்த ஆதிக்க சாதியினரான வெள்ளாளர்கள், சிங்கள இராணுவத்துடன் நட்பு பாராட்டி இணக்கமாக நடந்து கொண்டனர். அதே நேரம், தாழ்த்தப்பட்ட சாதியினர் பகைவர்களாக நடந்து கொண்டனர். பெரும்பாலான புலிப்போராளிகள் அந்த சமூகத்தை சேர்ந்தவர்கள் என்பது ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். இந்தத் தகவல், யாழ் நகரை கைப்பற்றும் போரில் ஈடுபட்ட மேஜர் ஜெனரல் கமால் குணரட்ன எழுதிய "நந்திக்கடல் நோக்கிய பாதை" எனும் நூலில் எழுதப் பட்டுள்ளது.

1995 ம் ஆண்டு, அதற்கு முன்பு பல வருடங்களாக புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப் பிரதேசமாக இருந்த யாழ் குடாநாட்டை கைப்பற்றும் நோக்கில் சிறிலங்கா இராணுவம் படையெடுத்தது. பலாலி முகாமில் இருந்து வெளியேறிய இராணுவம் புலிகளின் எதிர்த் தாக்குதல்களை சமாளித்து, உரும்பிராய், கோண்டாவில் வழியாக யாழ் நகரை நோக்கி முன்னேறிக் கொண்டிருந்தது. "ஒப்பெறேஷன் ரிவிரெச" எனப் பெயரிடப்பட்ட போர் நடவடிக்கை உக்கிரமாக நடந்து கொண்டிருந்தது.

அப்போது புலிகள், யாழ் குடாநாட்டின் மேற்குப் பகுதியான வலிகாமம் பிரதேசத்திலிருந்த மக்கள் அனைவரையும் வெளியேறி, குடாநாட்டின் கிழக்கே இருந்த புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதிகளுக்கு செல்லுமாறு உத்தரவிட்டனர். அதற்கமையை 95% மக்கள் வெளியேறி விட்டனர். ஆனால், 5% மக்கள் இராணுவக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் அகப்பட்டுக் கொண்டனர். அவர்கள் கோயில்கள், பாடசாலைகளில் தஞ்சம் புகுந்தனர். அவ்வாறு இடம்பெயர்ந்த அகதிகளுடனான தனது அனுபவம் பற்றி கமால் குணரட்ன இந்த நூலில் பின்வருமாறு எழுதி இருக்கிறார்:

//யாழ் நகர் சென். பற்றிக்ஸ் கல்லூரி இடம்பெயர்ந்தோர் முகாமாக இருந்தது. அங்கு தங்கியிருந்த சுமார் ஐநூறு பேர் மத்தியில் சாதிய பாகுபாடுகள் எழுந்தன. உயர்சாதி வெள்ளாளர்கள் தாழ்ந்த சாதியினராக கருதப்பட்ட கள்ளிறக்குவோர், மீனவர்கள், துணி துவைப்போர், முடி திருத்துவோர், சுத்திகரிப்போர் போன்றோருடன் ஒன்றாக சேர்ந்து சாப்பிட மறுத்தனர். அவர்களுடன் ஒன்றாக அமர்ந்து வீடியோவில் படம் பார்க்க கூட விரும்பாத அளவிற்கு தீவிரமாக இருந்தனர்!

இந்தப் பிரச்சினை எனது கவனத்திற்கு கொண்டுவரப் பட்ட நேரம் "நாசமாகப் போங்கள்!" என்று சொல்லத் தூண்டப் பட்டேன். இருப்பினும், உயர்சாதியினர் எமது நடவடிக்கைகளை பாராட்டி, எம்முடன் இணக்கமாக நடந்து கொண்ட படியால், கலாச்சார வித்தியாசங்களுக்கு மதிப்பளித்து இந்தப் பிரச்சினையை தீர்த்து வைக்க முடிவெடுத்தேன். தாழ்ந்த சாதியினராக கருதப் பட்டவர்களில் பெரும்பான்மையினர் எம்முடன் வெளிப்படையாகவே எதிரிகளாக நடந்து கொண்டனர். பெரும்பாலான தீவிரவாதிகள் (புலிப் போராளிகள்) அந்த சமூகத்தை சேர்ந்தவர்களாக இருந்தமை ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். அதனால், ஒரு தற்காலிக தீர்வாக, உயர்சாதியினரையும், தாழ்ந்த சாதியினரையும் வெவ்வேறு இடங்களில் தனித்தனியாகப் பிரித்து வைத்தோம்.//

- மேஜர் ஜெனரல் கமால் குணரட்ன (Road to Nandikadal, Page 366) 


இதைக் கண்டதும் சிலர் இப்படி ஒரு சாட்டுச் சொல்லி தப்பிக்கப் பார்ப்பார்கள்: //கமால் குணரட்ன ஒரு சிங்கள ராணுவத்தினை சேர்ந்த ஒரு சிங்களன் , ஆகவே இது தமிழர்களை பிரிக்கும் சூழ்ச்சிகளில் ஒன்றாகவும் இருக்கலாம்...// 

யாழ்ப்பாண தமிழர்கள் மத்தியில் நிலவும் மோசமான சாதிப் பாகுபாடு உலகறிந்த விடயம். அதை கமால் குணரட்ன சொல்லித்தான் எமக்கு தெரிய வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. அவர் பிறப்பதற்கு முன்பிருந்தே யாழ்ப்பாண சமூகம் இப்படித்தான் இருந்து வருகின்றது. சாதிவெறியன் ஆறுமுகநாவலருக்கு யாழ் நகரில் சிலை வைத்திருப்பதே ஒரு சிறந்த ஆதாரம்.

மேலும், இந்த நூல் வெளிவந்த காலத்தில்(2016), "புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரனை மெச்சும் தகவல்கள்" இருந்ததாக சொல்லி, தமிழ் ஊடகங்கள், இணையத்தளங்கள் நந்திக்கடல் பாதை நூலுக்கு புகழாரம் சூட்டின. அன்று அவை பரப்பிய தகவல் இது:
//விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரன் தொடர்பாக மேஜர் ஜெனரல் கமால் குணரட்ன வெளிப்படுத்தியுள்ள கருத்துக்கள் இலங்கை இராணுவ அதிகாரி ஒருவரிடம் எதிர்பார்க்கப்படாத அதிகபட்ச நேர்மையை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறது....இராணுவத்தினருக்கு மூன்று தசாப்தங்களாக சவால் மிக்க எதிரியாக விளங்கியிருந்த போதிலும் பிரபாகரனின் பண்புகள் தொடர்பாக மேஜர் ஜெனரல் கமால் குணரட்ன நேர்மையாகவே கருத்துக்களை வெளியிட்டுள்ளார்.// (பார்க்க: எதிரியையும் மெச்ச வைத்த புலிகளின் தலைமைத்துவம்

அ.யேசுராசா போன்ற‌ மெத்த‌ப் ப‌டித்த‌ க‌ல்வியாள‌ர்க‌ள் கூட‌ இவ்வாறு அப‌த்த‌மாக‌ப் பேசுகின்ற‌ன‌ர்: //ஈழ‌த் த‌மிழ‌ர்க‌ளுக்குள் சாதிப் பிரிவினை, வ‌ர்க்க‌ப் பிரிவினை உண்டாக்குவ‌து சிங்க‌ள‌வ‌னின் சூழ்ச்சி!//

மூளை இருந்தால் யோசித்துப் பார்க்க‌ வேண்டும். எவ‌னாவ‌து க‌ண்ணாடி வீட்டுக்குள் இருந்து கொண்டு க‌ல்லெறிவானா?

சிங்க‌ள‌ ச‌மூக‌த்திற்குள் சாதிய‌/வ‌ர்க்க‌ முர‌ண்பாடுக‌ள் இல்லையா? அந்த‌ விட‌ய‌ம் இன்னும் தெரியாது என்றால், உங்க‌ளுக்கு இன‌ப்பிர‌ச்சினை ப‌ற்றிய‌ அடிப்ப‌டை அறிவு கூட‌ இல்லை என்று அர்த்த‌ம்.

ஒரு பேச்சுக்கு, இது சிங்க‌ள‌வ‌னின் சூழ்ச்சி என்றே வைத்துக் கொள்வோம். ஈழ‌த்த‌மிழ‌ர்க‌ள் செவ்வாய்க் கிர‌க‌த்தில் வாழ‌வில்லை. அவ‌ர்க‌ளும் இல‌ங்கை என்ற‌ சிறிய‌ தீவுக்குள் வாழ்கிறார்க‌ள்.

ஈழ‌த் த‌மிழ‌ர்க‌ள் சாதிக‌ளாக‌, வ‌ர்க்க‌ங்க‌ளாக‌ பிரிந்து அடிப‌ட்டால், அது சிங்க‌ள‌வ‌ர்க‌ள் ம‌த்தியில் எதிரொலிக்காதா? அங்கேயும் சாதிய‌, வ‌ர்க்க‌ பிரிவினைக‌ள் உண்டாகாதா?

சாதிய‌, வ‌ர்க்க‌ முர‌ண்பாடுக‌ள் தீவிர‌ம‌டைந்தால், இல‌ங்கை முழுவ‌தும் க‌ல‌க‌ங்க‌ள் வெடித்து அர‌சு க‌விழும் நிலைக்கு செல்லாதா? சிறில‌ங்கா அர‌சைக் க‌விழ்ப்ப‌த‌ற்கு உங்க‌ளுக்கு விருப்ப‌ம் இல்லையா?

"சிங்க‌ள‌வ‌ர்க‌ளும், த‌மிழ‌ர்க‌ளும் த‌ம‌க்குள் முர‌ண்பாடுக‌ளை கொண்டிராத‌ இன‌ங்கள்" என்று நினைத்துக் கொள்வ‌த‌ற்குப் பெய‌ர் இன‌வாத‌ம். அது எந்த‌க் கால‌த்திலும் அர‌சுக்கு எதிரான‌து அல்ல‌. மாறாக‌, அர‌சைப் பாதுகாக்கிற‌து.

Thursday, February 18, 2021

பாஜக நாஜிகள் இலங்கையை ஆளும் கனவு பலிக்குமா?

👉நேபாளம் முதல் இலங்கை வரை பாஜக ஆட்சி நடக்க வேண்டும் என்று அமித்ஷா தெரிவித்துள்ள சர்ச்சைக்குரிய கருத்து தொடர்பாக, ஈழத் தமிழ்த் தேசியவாதிகள் கள்ள மௌனம் சாதிப்பது ஏன்? இந்திய ஏகாதிபத்திய அபிலாஷைகளை அறிய முடியாத அப்பாவிகளா அவர்கள்? முப்பது வருடங்களுக்கு முன்பு, இந்திய இராணுவத்திற்கும், விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையில் நடந்த யுத்தத்தை அதற்குள் மறந்து விட்டார்களா? பாஜக ஒரு சாதாரண அரசியல் கட்சி அல்ல. அது ஜெர்மன் நாஜிக் கட்சியை பின்பற்றி அமைக்கப் பட்ட ஒரு பாசிசக் கட்சி. நாங்கள் வரலாற்றில் இருந்து எதையும் கற்றுக் கொள்வதில்லை. 


திரு. மனோ கணேசன் அவர்களுக்கு, 

நீங்கள் சொல்வது மாதிரி, பாஜக பத்தோடு பதினொன்றாக கருதப் படக் கூடிய அரசியல் கட்சி அல்ல. அது ஒரு பாசிசக் கட்சி. கம்யூனிச/சோஷலிசக் கட்சிகள் சர்வதேச தொடர்புகளை பேணலாம் என்றால், பாஜக இலங்கையில் தனது தோழமைக் கட்சிகளுடன் தொடர்புகளை கொண்டிருப்பதில் என்ன தவறு என்ற மாதிரி கேட்டிருக்கிறீர்கள். 

மேலெழுந்தவாரியாக சரி போன்று தோன்றினாலும், இது மிகவும் தவறான ஒப்பீடு. உலகில் எந்தவொரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும் யாரையும் இன/மத ரீதியாக பாகுபாடு காட்டுவதில்லை. ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தில் அல்லது மதத்தில் பிறந்த குற்றத்திற்காக யாரையும் கொல்லவில்லை. கம்யூனிச/சோஷலிசக் கட்சிகளின் அடிப்படைக் கோட்பாடே இனங்களுக்கு இடையிலான சகோதரத்துவமும், மனிதநேயமும் தான். அதை எப்படி நீங்கள் இஸ்லாமியவிரோத பாஜகவுடன் ஒப்பிடுவீர்கள்? இந்திய பாஜகவின் இஸ்லாமிய விரோதமும், ஜெர்மன் நாஜிகளின் யூத விரோதமும் ஒரே மாதிரியான இனவாதக் கொள்கைகள் தான். 

உங்களுடைய கூற்று, மறைமுகமாக பாசிசத்திற்கு சமூக அங்கீகாரம் கோரும் வாதம் ஆகும். மனிதர்களை இனரீதியாக பிளவுபடுத்தி இனப்படுகொலைக்கு வழிவகுக்கும் பாசிசக் கட்சிகள் தடைசெய்யப் பட வேண்டியவை. இனவாதம் பேசுவதை கருத்துச் சுதந்திரமாக கருத முடியாது. காரணம் இல்லாமல், ஐரோப்பாவில் நவ நாஜிக் கட்சிகள் தடைசெய்யப் படவில்லை. நாஜிசம் பாஜக வடிவில் வந்தாலும், அதை எதிர்க்க வேண்டுமே தவிர "அதுவும் அரசியல் கட்சி தானே" என வக்காலத்து வாங்கக் கூடாது. 

ஜெர்மனியிலும் ஹிட்லரின் நேஷனல் சோஷலிசக் கட்சி (NSDAP) ஆரம்ப காலங்களில் தேர்தல்களில் போட்டியிடும் ஒரு "சாதாரண" அரசியல் கட்சியாகத் தான் இருந்தது. அப்போது அயல்நாடான செக்கோஸ்லோவாக்கியாவிலும் NSDAP போட்டியிட வேண்டும் என்று ஹிட்லர் தனது கட்சித் தலைவர்களிடம் தனது பேராசையை வெளியிட்டு இருந்தார். 

அப்போதே, "ஆரிய இனத்தவர் வாழும் நாடுகள்" என்று, ஹிட்லர் கருதிய ஐரோப்பிய நாடுகளில் எல்லாம் நாஜிக் கட்சி உருவாக வேண்டும் என்ற எண்ணம் இருந்தது. ஜெர்மனியில் நடந்த பொதுத் தேர்தல்களில் நாஜிக் கட்சி பெற்ற அமோக வெற்றிகளை பார்த்த பின்னர், பிற ஐரோப்பிய நாடுகளிலும், பிற மொழிகளைப் பேசுவோர் மத்தியிலும் ஹிட்லருக்கு ஆதரவாளர்கள் உருவானார்கள். 

ஜெர்மன் மொழியுடன் எந்தவித சம்பந்தமும் இல்லாத, ஒரு சொல் கூட ஒற்றுமை இல்லாத, எஸ்தோனிய, ருமேனிய மொழிகளைப் பேசும் மக்கள் மத்தியில் இருந்து கூட, ஹிட்லரை ஆராதிக்கும் பாசிசக் கட்சிகள் தோன்றியது எப்படி? அன்று ஐரோப்பிய பாசிஸ்டுகளை கவர்வதற்கு ஹிட்லரின் ஆரியனிசக் கொள்கை உதவியது. அதே மாதிரி, இன்று மோடியின் இந்துத்துவா கொள்கை நேபாளம் முதல் இலங்கை வரையான தெற்காசிய பாசிஸ்டுகளை ஒன்று சேர்க்க உதவாதா? நாங்கள் வரலாற்றில் இருந்து எதையும் கற்றுக் கொள்ள மறுக்கிறோம். 

இலங்கையில் தமிழர்கள் மாதிரி, ஜெர்மனிக்கு அயல்நாடான செக்கோஸ்லோவேகியாவில் ஜெர்மன் மொழி பேசுவோர் ஒரு சிறுபான்மை இனம். நிலவுடைமையாளர்களின் ஜெர்மன் தேசியவாதக் கட்சிகள் அந்த மக்களை பிரதிநிதித்துவப் படுத்தி வந்தன. ஆனால் முப்பதுகளில் ஏற்பட்ட உலகப் பொருளாதார நெருக்கடிக்கு பிறகு ஜெர்மன் நாஜிகளுடன் கொள்கை உடன்பாடு கொண்ட புதிய கட்சிகள் உருவாக்கி, ஓரிரு வருடங்களுக்குள் பெரிதாக வளர்ந்து விட்டன. 

முப்பதுகள் வரையில், செக்கோஸ்லோவேகியா தேர்தலில் நாஜிக் கட்சி போட்டியிட வேண்டுமென்ற ஹிட்லரின் "நிறைவேற முடியாத பேராசை" பற்றிக் கேள்விப்பட்டவுடன் செக்கோஸ்லாவாக்கிய ஜெர்மனியர்கள் பலர் சிரித்தனர். உங்களைப் போன்ற அனுபவம் வாய்ந்த அரசியல்வாதிகளும் அவர்களில் அடக்கம். முதலில் (நாஜிகளின் கோட்டையான) பவாரியா மாநிலத்திற்கு வெளியில் உள்ள பிற மாநிலங்களில் நடக்கும் தேர்தல்களில் வென்று காட்டுங்கள் என்று பரிகசித்தார்கள். 

இன்று பாஜகவுக்கு உத்தரப் பிரதேசம் மாதிரி, அன்று நாஜிகளுக்கு பவாரியா இருந்தது. இன்று பாஜக கேரளா, தமிழ்நாடு போன்ற தென் மாநிலங்களில் நடக்கும் தேர்தல்களில் வெல்ல முடியாத சூழ்நிலை காணப்படுவது மாதிரி, அன்று நாஜிகள் மேற்கு ஜெர்மன் மாநிலங்களில் வெல்லவே முடியாத சூழ்நிலை நிலவியது. வெஸ்ட் பாலென் (West Falen) போன்ற மேற்கு ஜெர்மன் மாநிலங்களில், எப்போதும் இடதுசாரி சமூக ஜனநாயகக் கட்சிக்கு தான் பெருமளவு வாக்குகள் கிடைத்து வந்தன. 

நாஜிக் கட்சி பதவிக்கு வந்த 1933 ம் ஆண்டு தேர்தலில் கூட, மேற்கு ஜெர்மன் மாநிலங்களில் 30% க்கும் குறைவான வாக்குகளே கிடைத்தன. அந்தளவுக்கு அவர்களுக்கு அங்கே ஒருபோதும் மக்கள் ஆதரவு இருக்கவில்லை. அப்படியான ஒரு காலத்தில், நாஜிக் கட்சி செக்கோஸ்லாவாக்கிய தேர்தலில் போட்டியிடப் போகிறது என்று சொல்லி இருந்தால், எல்லோரும் அதைக் கேட்டு சிரித்ததில் ஆச்சரியம் இல்லை. ஆனால், அதற்குப் பின்னர் நடந்த வரலாறு என்னவென்பதை படித்திருப்பீர்கள் என நினைக்கிறேன். 

இப்படிக்கு, 
- கலையரசன் 
 17-2-2021


இதில் உள்ள வீடியோப் பதிவையும் பாரவையிடவும்: 

 

Tuesday, February 16, 2021

இந்திய உழவர் போராட்டம் குறித்து ஒரு டச்சு ஊடகம்

 இந்திய விவசாயிகளின் போராட்டம் குறித்து நெதர்லாந்தில் இயங்கும் மாவோயிச கம்யூனிஸ்ட் கட்சியினர் வெளியிடும் Rode Morgen மாதாந்த சஞ்சிகையில் பெப்ரவரி மாத இதழில் வந்த கட்டுரையை இங்கே தமிழில் மொழிபெயர்த்து தருகிறேன். 

 இந்தியா வேகமாக வளரும் பொருளாதாரத்தைக் கொண்டுள்ளது. ஆனால் ஏழை பணக்காரர்களுக்கு இடையிலான சமத்துவமின்மை அதை விட மிக வேகமாக வளர்கின்றது. ஏழைகளை மென்மேலும் ஏழைகளாக்கி கோடீஸ்வரர்கள் செல்வந்தர்கள் ஆகிறார்கள். மோடி அரசாங்கம் பெரும் வணிக நிறுவனங்கள் சுரண்டலை நடத்துவதற்கு உதவுகின்றது. 2016 ம் ஆண்டு வங்கிகளுக்கு உதவும் நோக்கில், மோடி 1000, 500 ரூபாய் தாள்களை செல்லாதாக்கினார். அதே நேரம் பெரும்பாலான மக்களுக்கு வங்கிக் கணக்கும் இல்லை, வங்கி அட்டையும் இல்லை. பதினெட்டு மில்லியன் இந்தியர்கள் அதை எதிர்த்து போராடினார்கள். 

2019ம் ஆண்டு, முஸ்லிம்களை பாகுபடுத்தி பிளவை அதிகரிக்கும் புதிய குடியுரிமைச் சட்டத்திற்கு எதிராக மாபெரும் ஆர்ப்பாட்டங்கள் தொடர்ந்தன. அதைத் தொடர்ந்து பாசிச மோடி பெரிய அரச நிறுவனங்களை தனியார்மயமாக்கி உழைக்கும் வர்க்க மக்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தினார். வேலை நேரம் அதிகரிக்கப் பட்டது. வேலைநிறுத்தம் செய்யும் உரிமையும், ஜனநாயக உரிமைகளும் குறைக்கப் பட்டன. 

4 செப்டம்பர் 2020 நான்கு தொழிலாளர் சட்டங்கள் திருத்தப்பட்டன. அவற்றில் தொழில்முனைவோருக்கு நன்மையாகவும் தொழிலாளர்களுக்கு தீமையாகவும் பல அம்சங்கள் இருந்தன. நிரந்தர தொழில்களுக்கு பதிலாக ஒப்பந்த தொழில்கள் அனுமதிக்கப் பட்டன. நினைத்த படி பணி நீக்கம் செய்வதை தடுப்பதற்கான பாதுகாப்பு நீக்கப் பட்டது. நிறுவனங்கள் தொழிற்சங்கத்தை ஆலோசிக்காமல் பிரச்சனைகளை தீர்த்துக் கொள்ளலாம். சட்டரீதியான வேலைநிறுத்தங்கள் சாத்தியமில்லை. ஒரு கம்பனி ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களை வைத்திருப்பதற்கான எல்லை 20 இலிருந்து 50 ஆக அதிகரிக்கப் பட்டது. 

பாசிச மோடி அரசாங்கம் தொழிலாளர்களுக்கு எதிரான சட்டத் திருத்தங்கள் கொண்டு வந்த அதே காலத்தில் இந்திய சனத்தொகையில் ஐம்பது சதவீதத்தை கொண்ட உழவர்களுக்கு எதிராகவும் மூன்று விவசாய சட்டங்களை கொண்டு வந்தது. இதன் மூலம் அரசு அரிசி, தானியங்களை ஒரு நிச்சயிக்கப் பட்ட விலைக்கு வாங்கி வந்ததை நிறுத்தி விடும். நிலம் குத்தகைக்கு கொடுப்பவர்கள் பின்பற்ற வேண்டிய விதிமுறைகள் நீக்கப் பட்டன. 

இதன் மூலம் விவசாயிகள் தமது விளைபொருட்களை யாருக்கு வேண்டுமானாலும் விற்பதற்கான சுதந்திரம் கிடைக்கிறது என்று அரசாங்கம் கூறுகின்றது. எழுபது சதவீதமான விவசாயிகள் ஒரு ஹெக்டேயரை விடக் குறைவான நிலத்தையே சொந்தமாக வைத்திருக்கிறார்கள். இந்த விவசாயிகள் உலகில் பெரிய தானிய வர்த்தகர்களுடன் பேரம் பேசலாமா? Cargill, Walmart போன்ற பெரிய நிறுவனங்கள் தாம் விரும்பியவாறு விலையை குறைத்து விடலாம். அதனால் விவசாயிகள் தாம் செலவிட்ட பணத்தை கூட திரும்பப் பெற முடியாது. பெரும் நிறுவனங்களின் இலாபவேட்டையில் உழவர்கள் பலி கொடுக்கப் பட்டுள்ளனர். குடும்பத்துடன் விவசாயம் செய்து வந்தவர்கள் நின்று பிடிக்க முடியாமல் நகரங்களில் சேரிகளை நோக்கிச் செல்ல நிர்ப்பந்திக்கப் படுவார்கள். 

26 நவம்பர் 2020 அன்று, அரசு சட்டங்களுக்கு எதிராக 250 மில்லியன் அளவிலான விவசாயிகள், தொழிலாளர்கள், மாணவர்கள் தெருவில் இறங்கிப் போராடினார்கள். அது மனிதகுல வரலாற்றில் இடம்பெற்ற மிகப்பெரிய வேலைநிறுத்தப் போராட்டம். ஆனால் நெதர்லாந்தில் அதைப் பற்றி எந்த செய்தியும் இல்லை. சர்வதேச ஊடகங்கள் ஏகபோக மூலதனத்திற்கு சேவையாற்றுகின்றன. அதனால் அவர்களது அரசுக்கும், ஏகபோக மூலதனத்திற்கும் எதிரான தொழிலாளர், விவசாயிகளின் போராட்டம் குறித்து கவனம் செலுத்த விரும்பவில்லை. 

27 நவம்பர் இந்தியா முழுவதும், குறிப்பாக பஞ்சாப், ஹரியானாவில் இருந்து விவசாயிகள் கால் நடையாகவும், டிராக்டர்கள், பேருந்து வண்டிகளிலும் தலைநகர் டெல்லியை நோக்கிச் சென்றனர். அவர்களது எண்ணிக்கை அரை மில்லியனாக வளர்ந்தது. நவம்பர் கடைசியில் இருந்து கடும் குளிரிலும், மழையிலும் நெடுஞ்சாலைகளை மறித்து நின்றனர். இந்த மறியல் போராட்டத்தின் போது 500 உழவர் அமைப்புகள் தற்காலிக சமையல் கூடங்களையும், மருத்துவ நிலையங்களையும், ஒரு பத்திரிகையும் கூட நடத்தினார்கள். 

ICOR சர்வதேச அமைப்பில் நெதர்லாந்து Rode Morgen கட்சியுடன் அங்கம் வகிக்கும், CPI (ML) Red star மற்றும் பல மார்க்சிய லெனினிச அமைப்புகள் இந்தப் போராட்டத்தில் தீவிரமாகப் பங்களித்துள்ளன. போலிஸ் தடையரண்கள் போட்டு, கலவரத் தடுப்பு காவலர்களையும், கண்ணீர்ப் புகைக் குண்டுகளையும், வேறு பல தாக்குதல் உபகரணங்களையும் பயன்படுத்தியது. இந்தப் போராட்டத்தில் இதுவரை 54 விவசாயிகள் உயிரிழந்துள்ளனர். 

கிட்டத்தட்ட ஆறு வருடங்களாக இந்தியப் பிரதமர் மோடி பிற்போக்குவாத சட்டங்களை அமுல்படுத்த முடிந்தது. ஆனால் தற்போது அவரது அரசாங்கம் எதிர்க்க முடியாத விவசாயிகளுக்கு முகம் கொடுக்கிறது. அவர்கள் இதுவரை எட்டு தடவைகள் அரசாங்கத்துடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி உள்ளனர். 20 ஜனவரி நடந்த பேச்சுவார்த்தையில் அரசு சட்டத்தை நடைமுறைப் படுத்துவதை 18 மாதங்கள் பின்போடவும் ஓர் ஆணைக்குழு அமைக்கவும் சம்மதித்தது. உழவர் அமைப்புகள் அதை நிராகரித்ததுடன் சட்டங்களை உடனடியாக வாபஸ் வாங்க வேண்டுமென கோரின. 

குடியரசு தினமான ஜனவரி 26 எப்போதும் பெரிய அணிவகுப்புகள் நடக்கும். இந்த வருடம் மில்லியன் கணக்கான விவசாயிகள் டிராக்டர்களுடன் தமது அணிவகுப்பை நடத்தினார்கள். தடையை மீறி தலைநகருக்குள் நுழைந்தனர். அதற்கு ஆயத்தப் படுத்துவதற்காக 23 ஜனவரி மாநிலத் தலைநகரங்களில் ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடந்தன. அனைத்து தொழிற் சங்கங்களும் இந்த போராட்டத்திற்கு ஆதரவு தந்தன. இந்து தேசியவாத பாஜக ஆதரவு தொழிற்சங்கம் மட்டுமே கலந்து கொள்ளவில்லை. பல்லாயிரக்கணக்கான பெண்களும் போராட்டத்தில் பங்குபற்றி உள்ளனர். உழைக்கும் வர்க்க மக்களின் வர்க்க உணர்வானது மோடியின் பாஜக அரசாங்கத்தின் கீழ் அதிகரித்துள்ளது.


இந்தக் கட்டுரை கானொலிப் பதிவாக யூடியூப்பில் உள்ளது:

Wednesday, January 13, 2021

ஆப்பிரிக்காவில் சீனாவின் நவகாலனித்துவமும் இனவாதமும்

"இலங்கை சீனாவின் காலனி ஆகிறது" என்று சமூக வலைத்தளங்களில் கருத்து தெரிவிக்கும் பலருக்கு ஆபிரிக்காவில் என்ன நிலைமை என்பது தெரியாது. இலங்கையை விட பல மடங்கு அதிகமாக, ஆப்பிரிக்காவில் சீனாவின் நவகாலனித்துவ பாதிப்புகள் மிகத்தெளிவாக உணரப்படுகின்றன அதுமட்டுமல்ல ஆப்பிரிக்கர்கள் சீனர்களின் இனவாத பாகுபாடுகளால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். அதிசய படத் தக்கவாறு பல ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் வாழும் மக்கள் மத்தியில் சீனாவின் நவ காலனித்துவ ஆதிக்கத்திற்கு எதிர்ப்புணர்வு அதிகமாக இருந்தபோதிலும், ஆப்பிரிக்கர்கள் சீன மொழியை கற்று தேர்ச்சி பெறுவதும் அதிகரித்து வருகின்றது. ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் ஆரம்ப பாடசாலைகளில் இருந்து சீன மொழி கற்பிக்கப்படுகின்றது அங்கு சீன மொழி படிப்பவர்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கின்றது. இந்த முரண்பாட்டை நாம் எப்படி புரிந்து கொள்வது? அது குறித்து ஒரு சிறிய ஆய்வு. 


கானா நாட்டின் தலைநகர் ஆக்ராவில் ஒரு ஊடகவியலாளர் ஒரு தடவை சீன உணவு விடுதிக்கு சாப்பிட சென்றிருந்தார். அப்போது அந்த ரெஸ்டாரண்ட்டின் சீன உரிமையாளர், ஆப்பிரிக்கர்களை உள்ளே விடுவதில்லை என்று கூறி அவர்களை அனுமதிக்க மறுத்துவிட்டார். "எவ்வாறு கானா நாட்டில் விருந்தினராக தங்கியுள்ள ஒரு சீன நாட்டு ரெஸ்டாரன்ட் உரிமையாளர், உள் நாட்டவரை அனுமதிக்க மறுக்க முடியும்?" என்று கேள்வி கேட்ட ஊடகவியலாளர் உடனடியாக சில இளைஞர்களை கூட்டி வந்து வாயில் கதவை அடைத்து போராட்டம் நடத்தினார். அன்றிலிருந்து அந்த ரெஸ்டாரண்ட் உரிமையாளர் அனைவரையும் உள்ளே வந்து சாப்பிட அனுமதித்தார். 

 

கென்யாவின் தலைநகர் நைரோபியிலும் இதே போன்ற பல முறைப்பாடுகள் கிடைக்கப் பெற்றுள்ளன. இங்கும் பல ரெஸ்டோரண்டுகள் சீனர்களையும் ஐரோப்பியர்களை மட்டும் அனுமதிப்பதாகவும் ஆப்பிரிக்கர்களை உள்ளே விடுவதில்லை என்றும் தெரிவிக்கப்படுகின்றது. கென்யாவில் சீன நிறுவனங்களின் ரயில் பாதை கட்டுமான பணியில் வேலை செய்யும் ஆப்பிரிக்க தொழிலாளர்கள் சீன தொழிலாளர்களுடன் ஒன்று சேர முடியாமல் இருப்பதாகவும் அது மட்டுமல்ல சீனர்கள் பாவிக்கும் கழிவறையை கூட பாவிக்க முடியாமல் இருப்பதாகவும் தெரிவிக்கப்படுகின்றது. ஒரு தடவை சீனா தொழில் வழங்குனர் உடன் ஏற்பட்ட வாக்குவாதத்தில் அவர் ஆப்பிரிக்கர்களை குரங்குகள் என்று திட்டியதால் கென்யா முழுவதும் சீனர்களுக்கு எதிரான போராட்டம் நடந்ததது.

புலமைப்பரிசில் கிடைத்து சீனாவுக்கு படிக்க சென்ற ஆப்பிரிக்கர்கள் கூட, அங்கு தாம் மூன்று வருடங்களுக்கு மேலே வாழ்ந்த போதிலும், சீன மொழியை சரளமாக பேசினாலும் சீன மாணவர்களுடன் ஒன்று கலக்க முடியாமல் இருந்ததை தெரிவித்துள்ளனர். சீனாவில் குவாங்சவ் மாநிலத்தில் மட்டும் 2 லட்சம் ஆப்பிரிக்கர்கள் வாழ்கிறார்கள். சீனாவில் கொரோனா வைரஸ் பரவிய காலத்தில் அங்கிருந்த ஆப்பிரிக்கர்கள் தான் வைரஸை கொண்டு வந்து பரப்பியதாக குற்றம் சாட்டப்பட்டனர்.

இவையாவும் சீனர்கள் ஆப்பிரிக்கர்கள் மீது காட்டிய இனவாத பாகுபாட்டுக்கு சில உதாரணங்கள். அதற்காக சீனர்கள் எல்லோரும் இனவாதிகள் என்று ஒரேயடியாக சொல்லிவிட முடியாது. உலகில் எல்லா சமூகங்களிலும் நல்லவர்களும் கெட்டவர்களும் இருக்கிறார்கள் இனவாதிகளும் இருக்கிறார்கள். இனவாதமற்றவர்களும் இருக்கிறார்கள். தமிழர்கள் மத்தியில் கூட இனவாதிகள் இருக்கிறார்கள். பெரும்பாலான இனவாதிகள் தாம் பேசுவது இனவாதம் என்பதை உணர்வதில்லை. இது தான் உலக வழக்கம் என்று நினைத்துக் கொள்கிறார்கள். தமிழர்களில் சிலர் கூட ஆப்பிரிக்கர்கள் விடயத்தில் இனவாதிகள் ஆக நடந்து கொள்வதைக் காணலாம். ஆப்பிரிக்கர்களை "காப்பிலிகள்" என்று ஒதுக்கி வைப்பது மாத்திரமல்லாது, அவர்களைப் பற்றிய தவறான எண்ணங்களையும் கொண்டுள்ளனர்.

பஞ்சம், பசி, பட்டினி என்றால் ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் இருக்கும் நிலைமை என்று தான் நினைத்துக் கொள்கிறார்கள். இவையாவும் மேற்கத்திய ஊடகங்களினாலும், ஹாலிவுட் திரைப்படங்களினாலும் உலக மக்கள் மனதில் ஆழமாக பதிய வைக்கப்பட்டுள்ளன. சீனர்களும் இந்த ஒரு பக்க சார்பான உலகப் பார்வைக்கு பலியானவர்கள் தான். ஆப்பிரிக்கர்களின் கருப்பு நிற மேனியை பஞ்சம், பசி, பட்டினி, வறுமை முட்டாள்தனம் போன்றவற்றுடன் சேர்த்துப் பார்க்கிறார்கள். ஆப்பிரிக்கர்கள் தொடர்பாக சீனர்கள் காட்டும் இனவாத பாகுபாடும் அத்தகைய மனநிலையில் இருந்து தான் உருவாகின்றது. ஆப்பிரிக்கர்கள் தொடர்பாக எமது தமிழர்களில் சிலர் எத்தகைய இனவாத கருத்துக்களை கொண்டிருக்கிறார்களோ, அதையே தான் சீனர்களும் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது.

சீன நிறுவனங்களில் நிலவும் இனவாதம் தொடர்பாக ஆய்வு செய்த கானா நாட்டு பேராசிரியர் ஒருவர், இது குறிப்பிட்ட தனிநபர் சார்ந்த நடத்தையாக மட்டுமே இருப்பதாக கண்டறிந்தார். அதாவது எல்லா சீன மனேஜர்களும், பணியாளர்களும் இனவாதப் பாகுபாடு காட்டுவதில்லை. அதிகபட்சம் 6 அல்லது 7 சம்பவங்களை மட்டுமே அவரால் இனவாதமாக நிரூபிக்க முடிந்தது. இதிலிருந்து தெரிய வருவது என்னவென்றால் ஐரோப்பியர்கள் போன்று சீனர்கள் மத்தியில் இனவாதம் நிறுவன மயப்படுத்தப்பட்டதாக இருக்கவில்லை. அதாவது ஐரோப்பியர்கள் இனவாதத்தை ஒரு கொள்கையாகவே பின்பற்றி வந்தனர். ஆனால் சீனர்களை பொறுத்தவரையில் அது அந்த தனிநபர் சார்ந்த விடயமாகவே உள்ளது.

சமூக வலைத்தளங்கள் இதை ஊதிப் பெருக்கி வருகின்றன. அத்துடன் முன்னாள் காலனியாதிக்க வாதிகளான மேற்கத்திய நாடுகளும் இதை தமக்கு கிடைத்த ஒரு சந்தர்ப்பமாக கருதுகின்றன. தமது  ஊடகங்களை பயன்படுத்தி சீனர்களின் இனவாதத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து செய்திகளை வெளியிடுகின்றனர். அதற்குப் பின்னால் இரண்டு நோக்கங்கள் உள்ளன. 


முதலாவதாக பொருளாதார ரீதியாக மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு போட்டியாக வந்துள்ள சீனாவை எதிர்ப்பதற்கு இதை ஒரு ஆயுதமாக பயன்படுத்துகின்றனர். அதற்காக அவர்கள் ஆப்பிரிக்கர்களை, ஏன் தமிழர்களையும் கூட தமக்கு ஆதரவாக பயன்படுத்தி சீனாவுக்கு எதிரான பிரச்சாரங்களை முடுக்கி விடுகின்றன.

இரண்டாவதாக ஐரோப்பிய காலனியாதிக்கவாதிகள் தாம் கடந்த காலத்தில் செய்த காலனியாதிக்க கொடுமைகளையும் இனவெறிப் பாகுபாட்டையும் மூடி மறைக்க முயல்கின்றனர். அதைப் பூசி மெழுகி வெள்ளை அடிப்பதற்கும் முயற்சிக்கின்றனர். சீனர்களுக்கு எதிராக கம்பு சுற்றும் தமிழர்கள், ஐரோப்பியர்களுக்கு எதிராக ஒரு வார்த்தை கூட எதிர்மறையாக சொல்ல மாட்டார்கள்.

சீனாவுடனான உறவுகளில் பல ஏமாற்றங்கள் கிடைத்திருந்த போதிலும் இன்றைக்கும் ஆபிரிக்க நாடுகள் சீனாவை தமது பிரதானமான வணிகக் கூட்டாளியாக கருதுகின்றனர். இதுவரை காலமும் மேற்கத்திய நாடுகள் ஆப்பிரிக்க நாடுகளின் அபிவிருத்திக்கு உதவுவதென்றால் பல நிபந்தனைகள் விதித்து வந்தனர். மனித உரிமைகள் மதிக்கப்பட வேண்டும் ஜனநாயகம் பேணப்பட வேண்டும் என்று அந்த நிபந்தனைகள் இருக்கும். ஆனால் சீனா இவ்வாறு எந்த நிபந்தனையும் விதிப்பதில்லை. இது சர்வாதிகார ஆட்சி நடத்தும் ஆபிரிக்க நாடுகளின் தலைவர்களுக்கு வாய்ப்பாக அமைந்து விடுகின்றது.

மறுபக்கத்தில் 54 நாடுகளைக் கொண்ட ஆப்பிரிக்கக் கண்டமானது சீனாவுக்கு ஒரு மிகப் பெரியதொரு முதலீட்டுக்கான வாய்ப்பை கொடுத்துள்ளது. நெடுஞ்சாலைகள் அமைப்பது, ரயில் பாதைகள் அமைப்பது, போன்ற கட்டுமான பணிகளில் மட்டும் அல்லாது எண்ணை அகழ்வு, சுரங்கத்தொழில், கடற் தொழில் போன்றவற்றிலும் சீனா முதலிட்டு வருகின்றது. ஆப்பிரிக்க நாடுகள் அதற்கு ஒரு மிகப்பெரிய விலை கொடுக்கின்றன பெரும்பாலும் இந்த முதலீட்டுக்கான கடன் தொகை அதிகம் மட்டுமல்லாது, அதைத் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டிய காலமும் மிகக் குறைவு. கூட்டாக முதலிட்டாலும் சீன நிறுவனங்களுக்கு பெருமளவு விட்டுக் கொடுக்க வேண்டும். வாங்கிய கடனை திருப்பிக் கட்ட முடியாத காரணத்தினால் கென்யா தனது துறைமுகத்தை சீனாவுக்கு இழக்கப் போகிறது என்ற வதந்தி அந்த நாட்டில் உலாவுன்றது. இந்த கடன் பொறி காரணமாக, ஆப்பிரிக்கர்கள் சீனாவையும் மேற்கத்திய நாடுகள் போன்றதொரு நவ காலனித்துவ வல்லரசாக பார்க்கின்றனர்.

ஆபிரிக்க நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது சீனா பொருளாதார ரீதியாக மிகப்பெரிய வளர்ச்சி அடைந்த நாடாக உள்ளது. இந்த பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு காரணமாக வேலை நிமித்தம் ஆபிரிக்க நாடுகளில் வாழும் சீனர்கள் அந் நாட்டு மொழிகளை கற்க மறுத்து வருகின்றனர். இதுவும் முன்பு ஐரோப்பிய காலனி ஆதிக்கவாதிகள் நடந்துகொண்ட முறையைத் தான் எடுத்துக்காட்டுகின்றது. இது போன்று தான் முன்பு இலங்கையிலும் இந்தியாவிலும் குடியேறி வாழ்ந்த ஆங்கிலேயர்கள் தமிழ் மொழியை, அல்லது ஏதாவதொரு உள்நாட்டு மொழியை கற்றுக் கொள்ள மறுத்து வந்தார்கள். அதற்குப் பதிலாக தமிழர்கள் தான் ஆங்கிலேயர்களின் மொழியை கற்றுக் கொண்டு அதை இப்போதும் பயன்படுத்தி வருகின்றனர். இதே மாதிரியான நிலைமை தான் இன்று ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் காணப்படுகின்றது.

சீன மொழியை தாமாக விரும்பி படிப்பவர்களின் எண்ணிக்கை அங்கு அதிகரித்து வருகின்றது. சீன மொழி கற்பிக்கும் தனியார் கல்வி நிறுவனங்கள் மூலைக்கு மூலை வந்துவிட்டன. ஆரம்ப பாடசாலையில் இருந்து சீன மொழி ஒரு பாடமாக கற்பிக்கப்படுகிறது. பல்கலைக்கழகங்களில் சீன மொழி கலாச்சாரம் தொடர்பாக சிறப்புக் கவனம் செலுத்தப்படுகின்றது. உள்ளூர் தரகு முதலாளிகளும் இந்த போக்கை ஊக்குவித்து வளர்த்து வருகின்றனர். இலங்கை இந்தியாவில் ஆங்கில மொழியில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களுக்கு பெருமளவு வேலை வாய்ப்புகள் கிடைப்பது போன்று இன்று ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் சீன மொழியில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களுக்கு பெருமளவு வேலை வாய்ப்புகள் கிடைத்து வருகின்றன.


இந்தக் கட்டுரை யூடியூப் வீடியோவாக பதிவேற்றப் பட்டுள்ளது: