"இஸ்லாமியத் தாயகம்" கோரும் முஸ்லிம் தேசியவாதிகள்

தமிழ் தேசியவாத அரசியலுக்கும், முஸ்லிம் மதவாத அரசியலுக்கும், இடையிலான வேறுபாடு என்ன? முன்னையது மொழி சார்ந்தது, பின்னையது மதம் சார்ந்தது. ஆனால், இரண்டுமே தேசியவாதத்தை அரசியல் அடிப்படையாக கொண்டு இயங்கி வருகின்றன. பெரும்பாலான சமயங்களில், இரு குழுக்களும் முன் வைக்கும் கோஷங்களும் ஒரே மாதிரியாக அமைந்துள்ளன. நமக்கு அதிகம் தெரியாத "முஸ்லிம் தேசியவாதிகள்", தமது போராட்டம் நியாயமானது என்பதைக் காட்ட முன் வைக்கும் வாதங்கள் இவை:
"உலகம் முழுவதும் முஸ்லீம்கள் வாழ்கிறார்கள். ஆனால், அவர்களுக்கென்றொரு நாடில்லை. ஏதாவதொரு பிரச்சனையென்றால் யூதர்கள், கிறிஸ்தவர்கள், ஒன்று சேர்ந்து விடுவார்கள்.
முஸ்லிம்களிடையே ஒற்றுமையில்லை. முஸ்லீம்கள் தமக்கிடையே சண்டை போடாமல் ஒன்று சேர வேண்டும். முஸ்லீம்கள் வாழும் நாடுகளில் எல்லாம், அவர்கள் அடக்கப்படுகின்றனர். யூத இனவெறியர்கள், பாலஸ்தீனத்தில் எம்மின மக்களை இன அழிப்பு செய்து கொண்டிருப்பதை, உலக நாடுகள் கைகட்டி வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றன. ஆப்கானிஸ்தான், ஈராக், பாலஸ்தீனம் ஆகிய நாடுகளில் எமதின மக்களின் விடுதலைக்கான போராட்டத்தை ஆதரிப்பது ஒரு முஸ்லீமின் கடமை."

எகிப்தில் தோன்றி பின்னர் பிற அரபு நாடுகளிலும் பரவிய, "முஸ்லீம் சகோதரத்துவம் " என்ற கட்சியின் கொள்கை விளக்க உரை அது. அந்தக் கட்சியின் உறுப்பினர்கள் , ஆதரவாளர்கள் மேற்படி கருத்துகளைப் பிரச்சாரம் செய்கின்றனர். "முஸ்லீம் நாடுகள்" என்று பொதுவாகக் கூறப்படுவதை இவர்கள் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. முஸ்லீம் சகோதரத்துவக் கட்சி இதை "முஸ்லீம் சமுகம்" , "இஸ்லாமிய சமுகம்" என இரண்டாக வரையறுக்கிறது. முதலாவதில் பெயரளவில் முஸ்லீம்கள் வாழ்கின்றனர். ஆனால் அரசாங்கம் மதசார்பற்றது. இரண்டாவது பிரிவில் அரசாங்கம் இஸ்லாமியச் சட்டப்படி ஆட்சி செய்யும், பிரஜைகள் மதத்தை நெறி தவறாது கடைப்பிடிக்க கடமைப் பட்டவர்கள்.

எகிப்து, முதன்முதல் ஐரோப்பிய (பிரெஞ்சு) காலனி ஆதிக்கத்திற்குட்பட்ட அரபு நாடு. அதனால் அங்கு ஏற்படுத்தப்பட்ட ஐரோப்பிய மாதிரி நிர்வாக அலகுகளால் உருவான படித்த மத்திய தர வர்க்கம் மேற்கத்தைய அரசியல் சிந்தனைகளயும் வரித்துக் கொண்டது. அவர்களிடையே பல்வேறு தேசிய வாத அமைப்புகள் தோன்றின. முஸ்லீம் சகோதரத்துவமும் அப்போதுதான் (1928 ம் ஆண்டு) தோன்றியது. பிற அரசியல் சக்திகளிலிருந்து முஸ்லீம் சகோதரத்துவம் வேறுபட்ட கருத்துகளை முன்மொழிந்தது. அவர்கள் காண விரும்பியது சாதாரண எகிப்திய தேசிய அரசையல்ல. மேற்கே மொறோக்கோவிலிருந்து, கிழக்கே ஈராக் வரை விரிந்த "அகன்ற இஸ்லாமியத் தேசிய அரசு" அமைப்பதே இவர்களின் நோக்கமாக இருந்தது. இந்த எதிர்காலக் கனவை அவர்கள் ஆண்ட பரம்பரைக் கதைகளால் நியாயப்படுத்தினர். ஐரோப்பியரின் காலணீயத் தலையீடு ஏற்படும் வரை மத்திய கிழக்கு முழுவதும் ஒரே இஸ்லாமியப் பேரரசாக முஸ்லீம்களின் தாயகமாக இருந்ததை நினைவு படுத்தினர். தமது இழந்த பெருமையை மீளப்பெற, இதனை ஒரு தேசிய இனப் பிரச்சனையாக முன்னெடுக்க வேண்டுமென வலியுறுத்தினர்.

எகிப்தைத் தனது பிடியில் வைத்திருந்த பிரிட்டிஷ் காலனிய அரசு, மத அடிப்படைவாத முஸ்லீம் சகோதரத்துவக் கட்சியை ஆதரவுச் சக்தியாகப் பார்த்தது. அங்கு ஆட்சியைக் கைப்பற்றத் தயாராகவிருந்த தேசியவாதிகளுக்கு எதிராக பயன்படுத்தலாம் என்று நினைத்தது. எதிர்பாராத விதமாக பிரிட்டிஷார் போன கையோடு, அரபுத் தேசியவாத இராணுவ ஜெனரல்கள் ஆட்சியைக் கைப்பற்றினர். மேற்கத்தைய நாடுகளில் இராணுவச் சதிப்புரட்சி என்றழைக்கப்படும் இந்த நிகழ்வு, எகிப்தில் புரட்சி என்றழைக்கப்படுகிறது. புதிதாகப் பதவியேற்ற நாஸரின் தலைமையில் அங்கே பல புரட்சிகர மாற்றங்கள் இடம்பெற்றன. சுயஸ் கால்வாய் தேசிய மயமாக்கப்பட்டமை அவற்றில் ஒன்று.

இரண்டாவது உலகப்போர் முடிந்திருந்த காலகட்டம் அது. காலனிய ஆட்சியை முடிவிற்குக் கொண்டுவருவது என்ற பேரில், அமெரிக்கா நாஸரின் ஆட்சியை ஆதரித்தது. அமெரிக்க நிர்ப்பந்தத்தால் தான் பிரிட்டன் எகிப்திலிருந்து பின்வாங்கியது. இருப்பினும் சுயஸ் கால்வாய் பிரச்சினை உலக வரலாற்றில் ஒரு திருப்பு முனையானது. சுயஸ் கால்வாயை, அதிலே முதலிட்ட பிரிட்டிஷ்-பிரஞ்சுக் கம்பனிகள் தான் நிர்வகித்து வந்தன. எகிப்து அதனைத் தேசிய மயமாக்கிய உடனேயே, பிரிட்டனும், பிரான்சும் போர்ப்பிரகடனம் செய்தன. இஸ்ரேல் நேரடி யுத்தத்தில் இறங்கி, கால்வாய் பகுதியை ஆக்கிரமித்தது. இந்தப்போரில் இஸ்ரேலிய விமானங்கள் அமெரிக்கக் கப்பலொன்றையும் குண்டு வீசி அழித்திருந்தன. தவறுதலாக நடந்ததாகச் சொல்லப்பட்டாலும், அன்றைய யுத்தம் இஸ்ரேல் தன்னை மத்திய கிழக்கின் பலம் மிக்க சக்தியாகக் காட்டவும், அமெரிக்காவின் ஆதரவை என்றென்றும் தன் பக்கம் வைத்துக்கொள்ளவும் உதவியது.

1967 ல் நடந்த 6 நாள் யுத்தத்தில், எகிப்து இஸ்ரேலினால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட பகுதியை மீளக்கைப்பற்ற எண்ணியது. ஆனால், போரின் முடிவு எகிப்திற்கு பலத்த அடி கொடுத்தது. நிச்சயமாக இது பல எகிப்தியர்களுக்குச் சகிக்க முடியாத தோல்வி தான். முஸ்லீம் சகோதரத்துவக்கட்சி தருணம் பார்த்து களமிறங்கியது. 1950 ல் அந்தக் கட்சி நாஸரினால் தடை செய்யப்பட்டிருந்தது. போரில் தொண்டர்களாகச் சேர்வதற்குக் கூட அதன் உறுப்பினர்களை அனுமதிக்கவில்லை. இருப்பினும் போரின் தோல்வி முஸ்லீம் சகோதரத்துவ மீள் வருகையை தவிர்க்கவியலாததாக்கியது.

"எமது நாடு ஒரு மதசார்பற்ற அரசாங்கத்தால் ஆளப்படுகிறது. மக்களிடையே மதப்பற்றுக் குறைந்து விட்டது." இதுவே போரில் முஸ்லீம் சகோதரர்கள் கூறிய காரணம். சில வருடங்களுக்குப் பின்பு எகிப்து சிரியாவுடன் சேர்ந்துகொண்டு, இஸ்ரேலுடன் போர் தொடுத்தது. இம்முறை இஸ்ரேலினால் வெல்லமுடியவில்லை. எகிப்திய சிரிய வீரர்கள் திறமையாகச் சண்டையிட்டு இஸ்ரேலியப் படைகளைத் தடுத்து நிறுத்தினர். சில ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட பகுதிகள் மீட்கப்பட்டன. இந்தப் போரில் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம் முஸ்லீம் சகோதரர்களின் பங்களிப்புத்தான். போர்க்களத்தில் முதன்முறையாக "அல்லாஹு அக்பர்" கோஷம் கேட்டது. போரின் முடிவு முஸ்லீம் சகோதரத்துவக் கட்சிக்கு அனுகூலமாக அமைந்தது. அவர்களின் புகழ் எகிப்து முழுவதும் பரவியது.

1973 ல் நடந்த இந்தப்போர் முடிந்து சில வருடங்களில் நாஸர் மரணமடைய , சதாத் ஆட்சிக்கு வந்தார். நாஸர் தனது காலத்தில் சோஷலிசப் பொருளாதாரத்தை நடைமுறைப்படுத்தியதுடன், சோவியத் யூனியனுடனும் நெருங்கிய உறவு வைத்திருந்தார். சதாத் ஆட்சிக்கு வந்ததும் எகிப்தின் உள்நாட்டு வெளிநாட்டுக் கொள்கைகள் மாற்றங் கண்டன. அமெரிக்காவுடன் நல்லுறவு ஏற்படுத்தப்பட்டது. முதலாளித்துவப் பொருளாதாரத்திற்கு வழி திறந்து விடப்பட்டது. மிக முக்கியமாக நாஸரால் சிறை வைக்கப்பட்டிருந்த முஸ்லீம் சகோதரத்துவ உறுப்பினர்கள் விடுதலை செய்யப்பட்டு, ஆதரவளிக்கப்பட்டனர். சதாத் தனது எதிரிகளாகப் பார்த்த சோஷலிட்டுகளுக்கும், கம்யூனிஸ்டுக்களுக்கும் எதிராக அவர்களைத் தூண்டி விட்டார். இது கடைசியில் பாம்புக்கு பால் வார்த்த கதையாக முடிந்தது. 1977 ல் சதாத் இஸ்ரேலுடன் "கேம்ப் டேவிட் சமாதான ஒப்பந்தம்" செய்து கொண்டதை, தேசத் துரோகமாய்ப் பார்த்த முஸ்லீம் சகோதரர்கள், சதாத்தை பாராளுமன்றத்தினுள் வைத்துத் தீர்த்துக் கட்டினர்.

முஸ்லீம் சகோதரத்துவக் கட்சி ஆரம்ப காலங்களில் பலரால் அறியப்பட்ட, ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஹசன் அலி-பன்னாவினால் தலைமை தாங்கப்பட்டது. அவரின் மரணத்திற்குப் பிறகு கட்சி இரண்டாக, மூன்றாக உடைந்துவிட்டது. அவற்றில் சில குழுக்கள் தீவிரவாதப் போக்கைக் கொண்டிருந்தன. ஒரு குழு, லுக்சொர் என்ற இடத்தில் ஜேர்மனிய உல்லாசப் பிரயாணிகளை சுட்டுக்கொன்றதன் மூலம் உலக அளவில் அதிர்ச்சியைத் தோற்றுவித்தது. (எகிப்து வருடாவருடம் உல்லாசப் பயணிகள் வருகையினால் பெருமளவு அந்நியச் செலவாணியை ஈட்டி வருகின்றது.) இன்னொரு குழு ஆப்கானிஸ்தான் சென்று பின் லாடனின் அல-கைதாவுடன் இணைந்து கொண்டது. இனி முஸ்லீம் சகோதரத்துவக் கட்சியின் அரசியற் கொள்கைகள், எதிர்காலம் என்பன பற்றிச் சிறிது ஆராய்வோம்.

இதற்கு "லிவா அல்-இஸ்லாம்", "அல் டாவா" போன்ற கட்சியின் வாராந்தப் பத்திரிகைகளிலிருந்து பல தகவல்களைப் பெற்றுக்கொள்ள முடியும். இவற்றில் அவர்களது பிரச்சார அல்லது கொள்கை விளக்கங்கள் சார்ந்த கட்டுரைகள் தவிர சில விளம்பரங்களும் காணப்படுகின்றன. இந்த விளம்பரங்களைக் கொடுப்பவர்கள் "இஸ்லாமிய" வங்கிகள், மருத்துவ மனைகள், புத்தகசாலைகள் என்பனவாகும். இந்த நிறுவனங்கள் ஒன்றில் கட்சியின் முதலீட்டில் அல்லது அவர்களது ஆதரவாளர்களால் நடத்தப்படுவன. இஸ்லாமிய வங்கிகள் பொதுமக்களுக்குக் கொடுக்கும் கடனுக்கு வட்டி அறவிடுவதில்லை. மருத்துவ மனைகள் ஏழைகளுக்கு இலவசச் சிகிச்சை வழங்குகின்றன. கட்சிக்கு வரும் வெளிநாட்டு உதவிகள் இந்த நிறுவனங்களை இயங்க வைக்கின்றன. சவூதி அரேபியா போன்ற வளைகுடா நாடுகளில் ஆயிரக்கணக்கான எகிப்தியர்கள் வேலை செய்கின்றனர். இந்தப் புலம்பெயர்ந்த எகிப்தியரில் பலர் முஸ்லீம் சகோதரத்துவ ஆதரவாளர்கள். அவர்களிடம் இருந்து பெருமளவு நிதி வசூலிக்கப்படுகின்றது. இதைவிட அண்மைக்காலம் வரை சவூதி அரேபிய அரசு உதவி வந்தது.

முஸ்லீம் சகோதரர்களின் முக்கிய எதிரிகள் யார் ? முதலாவது எதிரிகள் யூதர்கள். இவர்கள் யூதரைத் தனி இனமாகப் பார்க்கின்றனர். மத்திய கிழக்கில் நிறுவப்பட்டுள்ள யூத இயக்கம் (இஸ்ரேல்) முஸ்லீம் இனத்தை மெல்ல மெல்ல அழித்து வருகின்றது. யூதர்கள் சர்வதேச ரீதியாக இஸ்லாமிற்கு எதிராகச் சதி செய்கிறார்கள் போன்ற வாதங்கள் அடிக்கடி இவர்களின் பத்திரிகைகளில் வருவது வழமை. அமெரிக்காவும் யூதர்களின் பிரச்சாரத்தை ஏற்றுத்தான் முஸ்லீம்களைப் பகைக்கிறது என்ற கருத்து பல சந்தர்ப்பங்களில் முன்வைக்கப்படுகிறது. 11 செப் 2001 நியூ யோர்க் தாக்குதல் யூதர்களால் திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்டது என்ற கதை, அரபு நாடுகளில் பிரபலமாக அடிபட்டது.

ஐரோப்பிய, அமெரிக்க நாடுகள், "கிறிஸ்தவ நாடுகள்" என்ற நோக்கில் பார்க்கப்படுகின்றன. சிலுவைப் போரை முஸ்லீம்கள் இன்னமும் மறக்கவில்லை. மேற்குலக நாடுகள் முஸ்லீம்களை அழிக்கும் நோக்கில் மீண்டும் ஒரு போருக்குத் தயாராகின்றன என்ற கருத்து உலகில் தற்போது நடக்கும் ஆப்கானிஸ்தான், ஈராக் பிரச்சனைகளுக்குக் காரணமாக முன்வைக்கப்படுகிறது. அமெரிக்கா குறித்து வேறுபட்ட பார்வையும் உள்ளது. அமெரிக்கா ஒரு ஏகாதிபத்திய வல்லரசு. அது குறிப்பாக, உலகில் இரண்டாவது பெரிய மதத்தைச் சேர்ந்த முஸ்லீம்களை அடிமைகளாகப் பார்க்கிறது. இன்னொரு விதமாகச் சொன்னால், "உலகில் முஸ்லீம்கள் மட்டும்தான் அமெரிக்க ஏகாதிபத்திய கொடுங்கோன்மையால் பாதிக்கப் படுகின்றனர். "

முன்பு சோவியத் யூனியன் இருந்த காலத்தில் அது மூன்றாவது எதிரியாகக் கருதப்பட்டது. கம்யூனிசம் நாஸ்திகத்தைப் பரப்புகிறது. நாஸ்திக அரசியல் இஸ்லாமியத்தை அழித்துவிடும் என்பதே அவர்களது முக்கிய கவலையாகவிருந்தது. மேலும், "யூதர்கள்தான் சோவித் யூனியன் தலைமையில் சர்வதேசக் கம்யூனிசத்தைப் பரப்பி வருகின்றனர்," என்பது அவர்களது கருத்து. எகிப்தியர்கள் மத்தியில் இருக்கும் கம்யூனிஸ்டுகளையும் மதசார்பற்றவர்களையும் முஸ்லீம் சகோதரர்கள் இன(மத) துரோகிகளாகப் பிரகடனம் செய்துள்ளனர். அவர்களது நீண்டகால அரசியற் திட்டத்தின் படி, முன்னர் குறிப்பிட்ட முக்கிய எதிரிகளை வென்ற பின்னர், இந்தத் துரோகிகளுடனான கதை தீர்க்கப்படும். சோவியத் யூனியனின் வீழ்ச்சியைத் தமது கொள்கைக்குக் கிடைத்த வெற்றியாக இவர்கள் கருதுகின்றனர். அதாவது கடவுள்-மத நம்பிக்கையற்ற அரசு வீழ்ந்தமை பற்றி இவர்களுக்கு ஆச்சரியப்பட ஏதுமில்லை. முஸ்லீம் சகோதரர்கள் நாஸிகளிடம் பாசம் காட்டுகின்றனர். யூதர்கள் பொது எதிரி என்பது மட்டுமல்ல, பாசிச அரசியலும் அதற்கு காரணம். முஸ்லீம் சகோதரர்கள் "யூதர்களை அழித்த ஹிட்லரை" போற்றுகின்றனர்.


எதிர்கால உலகம், எவ்வளவு தூரம் தீவிரமான அரசியல் நிலைப்பாட்டை எடுக்கும், என்பதிலேயே முஸ்லீம் சகோதரர்களின் எதிர்காலமும் தங்கியுள்ளது. ஒரு பக்கம் கிறிஸ்தவ மத அடிப்படைவாதம், முஸ்லீம் எதிர்ப்புச் சிலுவைப் போரை நடத்திக் கொண்டிருந்தால், இஸ்லாமிய மத அடிப்படைவாதம் தமது ஜிகாத்தை நடத்துவதும் தொடரத்தான் போகிறது. "நாங்கள்", "அவர்கள்" எனப்படும் சொற்களுக்குள்ளான அர்த்தங்கள் முஸ்லீம்கள் ஒரு தேசிய இனம் என்ற அடிப்படையில் எழுகின்றன. பாலஸ்தீனத்தில் , ஆப்கானிஸ்தானில், ஈராக்கில் நடக்கும் போர்களில் மக்கள் சாகும்போது அது "முஸ்லீம்களின் " அழிவாகப் பார்க்கப்படுகின்றது. இதனால்தான் முஸ்லீம்கள் தமது இனத்தின் விடுதலைக்காக ஆயுதப்போராட்டம் நடாத்தி, "முஸ்லீம் தேசிய அரசு" ஸ்தாபிக்க வேண்டுமென்ற அரசியல் இலக்கைக் கொண்ட இயக்கங்கள் வளர்கின்றன. முஸ்லீம் சகோதரர்கள் காணும் "அகண்ட இஸ்லாமிய சாம்ராஜ்ஜியம்" என்பது ஒரு கனவுதான். தலிபான் போன்ற "இஸ்லாமிய மத உணர்வாளர்கள்" உருவாக்கும் தனியரசுகள், நீண்டகாலத்தில் இஸ்லாமியருக்கான தாயகத்தை நிதர்சனமாக்கும் என்று நம்புகின்றனர்.

பின்லாடன்: நிழல் வேறு, நிஜம் வேறு

(குறிப்பு: இந்தக் கட்டுரை 2002 ம் ஆண்டு, அமெரிக்காவின் "பயங்கரவாத எதிர்ப்புப் போர்" உச்சத்தில் இருந்த நேரத்தில் எழுதப்பட்டது.)
செய்மதித் தொலைபேசி மூலம் பின்லாடன் தனது தயாருடன் உரையாற்றியதைக் கூட தாம் பதிவு செய்து வைத்திருப்பதாக அமெரிக்க சர்வதேச உளவு நிறுவனமான சி.ஐ.ஏ தெரிவித்து ஒரு வாரமாகவில்லை. எங்கிருந்தோ வந்த இரண்டு விமானங்கள் நியூயோர்க்கின் உலக வர்த்தக மையக் கட்டடத்தை இடித்துத் தள்ளின. இந்தச் சம்பவம் நடந்து ஒரு மணி நேரத்திலேயே, யார் இதன் சூத்திரதாரி என்பதை ஊகித்தது அமெரிக்க அரசு. ஆப்கானிஸ்தான் மலைக்குகையொன்றிலிருந்து கொண்டே பின்லாடன்தான் இந்தக் காரியத்தைச் செய்து முடித்ததாகவும் அறிவித்தது. நடந்த சம்பவத்திற்குப் பழிவாங்குவதற்காக தாம் ஆப்கானிஸ்தான் மீது படையெடுத்து பின்லாடனைப் பிடித்து வரப்போவதாக அறிவித்தது. பெரும்பான்மையான அமெரிக்கர்களுக்கு ஆப்கானிஸ்தான் எங்கேயிருக்கிறது எனத் தெரியாவிட்டாலும் (நஷனல் ஜோக்கிராபிக் நடாத்திய கணக்கெடுப்புகளின்படி) தமது அரசின் போருக்கு ஆதரவளித்தனர். செப்டம்பர் 11 தாக்குதல் நடப்பதற்கு ஒரு மாதத்திற்கு முன்னரே பல நாட்டு ராஜதந்திரிகளை சந்தித்த அமெரிக்க அரசு அதிகாரிகள் ஆப்கானிஸ்தான் மீது படையெடுக்கும் திட்டத்தை முன்வைத்ததை பிரிட்டிஷ் பத்திரிகையொன்று தெரிவித்தது.

நியூயோர்க் தாக்குதல் நடத்தியவர்கள் பற்றி இன்றுவரை முன்னுக்குப்பின் முரணான தகவல்களே வந்துள்ளன. புலனாய்வு அறிக்கைகள் பல ஊகங்களை அடிப்படையாக வைத்தே தயாரிக்கப்பட்டன. எரிந்து இடிந்து நொருங்கிக் கிடந்த இடிபாடுகளிலிருந்து கடத்தல்காரரின் பாஸ்போட் கண்டெடுக்கப்பட்டதாகவெல்லாம் செய்திகள் வந்தன. இதற்கிடையே கட்டடம் எரிந்தபோது எழுந்த புகைமண்டலத்தில் சாத்தானின் முகம் தெரிந்ததாக கிறிஸ்தவ அடிப்படைவாதிகள் சிலர் புரளி கிளப்பி விட்டனர். நடந்த சம்பவம் ஆண்டவரின் தீர்ப்பு என்றும், ஓரினச் சேர்க்கையாளரும், பெண்ணிலைவாதிகளும் குற்றவாளிகள் என ஒரு கிறிஸ்த்தவ மதப்பிரசாரகர் உளறித் திரிந்தார். ஒருவேளை இது உலக அழிவின் ஆரம்பம் என்று அவர்கள் நினைத்திருக்கலாம்.

மறுபக்கத்தில் பின்லாடனோ அல்லது அல்-கைதா இயக்கமோ தாக்குதலுக்கு எவ்வித உரிமையையும் கோரவில்லை. அதே நேரம் பாலஸ்தீனத்திலும் ஈராக்கிலும் தமது சகோதரர்களைக் கொன்று குவிக்கும் அமெரிக்காவிற்கு, "இதுவும் வேண்டும், இன்னமும் வேண்டும்," என்று கருத்துத் தெரிவித்தனர். இந்த ஒளிநாடாக்களை ஒளிபரப்பியதன் முலம் சர்வதேசப் பிரபலத்தைப் பெற்றது, "அரபு சி.என்.என்." என அழைக்கப்படும் அல்-ஜசீரா தொலைக் காட்சிச்சேவை. சி.என்.என் கூட இவர்களிடம் செய்தி கேட்டுக் கெஞ்சுமளவிற்கு அல்-ஜசீராவின் முக்கியத்துவம் உணரப்பட்டது. செய்தி வர்த்தகத்தில் நிலையான இடத்தைப்பிடிக்க விரும்பும் அல்-ஜசீரா தொடர்ந்து பல 'பின்லாடனின் வீடியோக்களை' ஒளிபரப்பிப் புகழ் தேடியது. ஆனால் வரவர அதன் நம்பகத் தன்மை குறைந்து வருவது அவதானிக்கக்கூடியதாகவுள்ளது. அதாவது எங்கிருந்து வருகிறது அல்லது நம்பிக்கையான இடத்திலிருந்து வருகிறதா என ஆராயாமல் கிடைக்கும் ஒளிநாடாக்களை ஒளிபரப்பி வருவதால் அவற்றின் நிஜத்தன்மை பற்றிய சந்தேகம் எழுந்துள்ளது.

இதைவிட அல்-ஜசீரா பேட்டியெடுத்ததாகச் சொல்லி மோசடித் தகவல்களும் பத்திரிகைகட்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளன. பின்லாடனின் வலதுகரம் என்று சொல்லப்பட்ட ஒருவரின் பேட்டி பிரபலமாகப் பேசப்பட்டது. அதில் "அந்த வலதுகரம்", வெகுவிரைவில் அணுவாயுதம் பாவித்து பெருநாசம் விளைவிக்கக்கூடிய தாக்குதலை நடத்தப்போவதாக தெரிவித்திருந்தது. பின்னர் அந்தப்பெயரில் யாரும் அல்-கைதா இயக்கத்தில் இல்லை என்றும் அல்-ஜசீரா செய்தியாளர்கள் யாரும் அப்படி ஒரு பேட்டியை எடுக்கவில்லையென்றும் தெரியவந்தது. இந்தப்பேட்டி முழுக்க ஒரு மோசடிச் செய்தி என்பது அம்பலமானதும், ஒரு ஆசியப் பத்திரிகை தனது வாசகர்களிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு விட்டு, யாரிடமிருந்து செய்தி வந்தது என்பதை ஆராய்ந்துள்ளது. இன்றுவரை செய்தியின் மூலம் மர்மமாகவேயுள்ளது. இதன்பிறகு பின்லாடன் ஆதரவாளர்கள் யாராவது அல்-கைதா பேரில் விளையாடுகிறார்களா, அல்லது வெளிநாட்டு அரசின் உளவுத்துறையொன்று இவ்வாறான செய்திகளைத் திட்டமிட்டுப் பரப்பி வருகிறதா என்ற ஐயம் எழுந்துள்ளது.

ஆப்கானிஸ்தானிலிருந்து தலிபான்களும் அல்-கைதாவும் விரட்டப்பட்டவுடனேயே அமெரிக்கப் பத்திரிகையாளர்கள் அல்-கைதாவின் ஆவணங்கள் தேடி நாடு முழுவதையும் குடைந்தெடுத்தார்கள். சி.என்.என் தொலைக்காட்சிச் சேவை, அல்-கைதா அணுவாயுதங்கள் தயாரித்தது பற்றிய குறிப்புகளை கண்டெடுத்ததாகக் காட்டியது. அரபு மொழியில் எழுதப்பட்டிருந்த இரசாயனச் சூத்திரங்களும், பௌதீகக் குறிப்புகளும் அணுவைப் பற்றியும், அணுகுண்டு வெடிப்பின் விளைவுகளைப் பற்றியும் எழுதியிருந்தது உண்மைதான். ஆனால் இவையொரு பல்கலைக்கழக இரசாயன-பௌதீக பேராசிரியரின் அல்லது மாணவனின் குறிப்புப் புத்தகம்போலக் காணப்படுவதாக அவற்றை சி.என்.என் ற்கு மொழிபெயர்த்துக் கொடுத்த மொழிபெயர்ப்பாளர் கூறியுள்ளார். மேலும் இந்த 'ஆதாரம்' போர்க்கருவிகள், வெடிகுண்டுகள் தயாரிப்பது பற்றிய பிற குறிப்புப் புத்தகங்களுடனே கண்டெடுக்கப்பட்டள்ளது. இதனால் எங்கோ ஒரு பயிற்சி முகாமில் அல்-கைதா உறுப்பினர்களுக்குப் போர்க்கருவிகள் பற்றிய வகுப்புகள் நடைபெற்ற போது பயன்படுத்தப் பட்டிருக்கலாம் என நம்பப்படுகின்றது. அமெரிக்கப் பாதுகாப்பு அமைச்சுச் செயலாளர் கூட மேற்படி 'ஆதாரத்தைப்' பத்திரிளையாளர் மாநாட்டில் காட்டினார்.

தென்னமெரிக்காவில் பிறேசில், ஆர்ஜன்ரீனா, பராகுவே ஆகிய நாடுகள் சந்திக்கும் எல்லைப் பகுதியில் நயாகரா போன்ற மிகப்பெரிய நீர்வீழ்ச்சியிருக்கிறது. இந்தப் பிராந்தியத்தை அடிக்கடி சுட்டிக்காட்டிய அமெரிக்க அரசு, அங்கே அல்-கைதாவின் செயற்பாடுகள் அதிகரித்துவருவதாகக் கூறியது. சி.என்.என் கூட தன்பங்கிற்கு இதுகுறித்த செய்திகளை அடிக்கடி ஒளிபரப்பியது. ஆப்கான் சென்ற சி.என்.என் செய்தியாளர் அங்கே யாருடைய வீட்டுச் சுவரிலோ மாட்டப்பட்டிருந்த நீர்வீழ்ச்சிப் படத்தைக் காட்டி, அல்-கைதாவின் தென் அமெரிக்கத் தாக்குதல் திட்டத்திற்கான ஆதாரமாக காட்டிப் பேசினார். உண்மையில் இந்த "நீர்வீழ்ச்சியின் கதை" புரியாத புதிராகவுள்ளது. இந்தப் புதிரின் முடிச்சை அவிழ்க்க தென்னமெரிக்கா சென்ற சில பத்திரிகையாளர்கள், எந்தவொரு அல்-கைதா நடமாட்டத்தையும் காணவில்லை. அவர்கள் கண்டதென்னவோ கள்ளச் சந்தை வியாபாரிகளை மட்டும்தான். அவ்விடத்தில் நீண்டகாலமாக வாழ்ந்து வரும் லெபனானிய குடியேறிகள் சிலர் பொலிஸாரினால் கைதுசெய்யப்பட்டு பின்னர் விடுதலை செய்யப்பட்டனர். அமெரிக்காவின் விசமப் பிரச்சாரம் காரணமாக தற்போது அங்கே உல்லாசப் பிரயாணிகள் வருவது குறைந்து விட்டதாக உள்ளூர்வாசிகள் குறைப்பட்டனர்.

பத்திரிகையாளர்கள் துருவித்துருவி விசாரித்தபோது பல எதிர்பாராத தகவல்கள் கிடைத்தன. அந்த நீர்வீழ்ச்சிப் பிரதேசம் மிகப்பெரிய நல்ல தண்ணீர் சேமிப்பகத்தைக் கொண்டுள்ளது. பிரமாண்டமான நீர் மின்சார உற்பத்திச்சாலையும் இயங்கி வருகின்றது. உலகின் மூன்றாவது பெரிய சந்தையான தென் அமெரிக்கக் கண்டத்தின் மையத்தில் அந்தப் பிராந்தியம் அமைந்துள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது. மூன்றாம் உலகப்போர் தண்ணீருக்காக நடக்கலாம் என ஒரு எழுத்தாளர் எதிர்வு கூறினார். பெருகிவரும் உலகமக்கள் தொகைக்கு தேவையான தண்ணீர் கிடைப்பது வருங்காலத்தில் குறைந்து போகலாம். இதனால் தேசங்கடந்த வர்த்தக ஸ்தாபனங்கள் இப்போதே நீர்நிலைகளைக் கைப்பற்றப் போராடுகின்றன. தென்னமெரிக்க நீர்வீழ்ச்சியை வருங்காலத் தண்ணீர் வியாபாரத்திற்காகக் கைப்பற்றும் உள்நோக்கோடுதான் அல்-கைதாப் புரளி பரப்பப் பட்டிருக்கலாம் எனச் சந்தேகிக்க இடமுண்டு.

இந்தோனிஷியாவில் அதிகளவு உல்லாசப் பிரயாணிகள் போகும், பாளித்தீவில் இடம்பெற்ற குண்டுவெடிப்புச் சம்பவம்கூட அல்-கைதாவின் கணக்கில் எழுதப்பட்டுள்ளது. மீண்டும் பின்லாடன் தனது வேலையைக் காட்டிவிட்டார் என்ற கருத்துப் பரப்பப்பட்டது. ஆனால், இந்தோனிசியாவில் அரச மட்டத்தில்கூட யாரும் இதை நம்பத் தயாரில்லை. எப்போதும் ஆளும்வர்க்கத்தைப் பிரதிநிதித்துவப் படுத்தும், அமெரிக்காவைப் பின்பற்றும் வணிகப் பத்திரிகையொன்று, இது இந்தோனிஷியாவைச் சீர்குலைக்க அமெரிக்க சி.ஐ.ஏ யின் சதியென்று தலையங்கம் தீட்டியது. கிழக்குத் திமோர் சுதந்திர நாடாகிய காலத்திலிருந்து, இந்தோனிஷிய ஆளும் வர்க்கத்தின் மத்தியில் மேற்குலகு பற்றிய அவநம்பிக்கை, அதிருப்தி காணப்படுகின்றது. அதை நிச்சயப்படுத்துவது போல், உல்லாசப் பிரயாணிகளை இந்தோனிஷியாவைத் தவிர்க்குமாறு மேற்குலக அரசுகள் விடுத்த அறிவிப்புகள் கடுமையான கண்டனத்திற்குள்ளாகியது. "செப்டம்பர் 11 தாக்குதலுக்குப் பின் அமெரிக்காவிற்குப் போக வேண்டாம்" என்று, தமது பிரஜைகளைத் தாம் அறிவுறுத்தவில்லையென்றும், அண்மையில் கூடிய ஆசியான் மகாநாட்டில் விசனம் தெரிவிக்கப்பட்டது.

விரும்பிய படியெல்லாம் தமது நலன்களுக்கு எதிரான நாடுகளை, இயக்கங்களை அல்கைதாவுடன் தொடர்பு படுத்திவிடுவது மேற்குலக நாடுகளின் வழக்கமாகிவிட்டது. மதசார்பற்ற ஈராக்கை அல்-கைதாவுடன் தொடர்புபடுத்த எடுத்த முயற்சிகள் தோல்வியைத் தழுவியுள்ளன. சொந்த நாட்டிலேயே யாரும் இதை நம்பத் தயாராயில்லை. இதே போல லெபனானிய ஹெஸ்புள்ளாவுடன், நேபாளிய மாவோயிஸ்டுக்களுடன் எல்லாம் தொடர்பு படுத்தி கதைகள் அவிழ்த்து விடப்பட்டன. இவற்றிற்கெல்லாம் எந்தவித ஆதாரமும் இல்லை. இதே நேரத்தில் ரஸ்யாவின் செச்சனியப் பிரிவினை வாதிகளுக்கும் அல்-கைதா இயக்கத்திற்குமிடையே உண்மையிலேயே தொடர்பிருப்பதை யாரும் கண்டுகொள்ளாமல் புறக்கணிக்கப்படுகிறது. ரஸ்ய அரசு அவ்வப்போது அலறினாலும், இதை மேற்குலகச் செய்தியூடகங்கள் சிறுமைப் படுத்திவருகின்றன. ஆப்கானிஸ்தானில் வைத்து தலிபான் காலத்தில் செச்சனியப் போராளிகளுக்குப் பயிற்சியளிக்ப் பட்டதும், அல்-கைதாவின் அரபுப் போராளிகள் செச்சனியாவில் ரஸ்ய இராணுவத்தை எதிர்த்துச் சண்டையிட்டதும் மறுக்க முடியாத உண்மைகள்.

1998 வரை பின்லாடன் என்ற பெயரையும், 2001 வரை அல்-கைதா என்ற பெயரையும் உலகம் கேள்விப்பட்டிருக்கவில்லை. இந்தப் பெயர்களை உலகம் முழுக்க அறியச்செய்து பிரபலமாக்கியது சந்தேகத்திற்கிடமின்றி அமெரிக்க அரசுதான். இவ்வாறு தனது எதிரிகளுக்கு உலகப்புகழ் தேடிக்கொடுத்ததில் அமெரிக்க அரசுக்கு ஆதாயமில்லாமலில்லை. பனிப்போர்க் காலத்தில், சோவியத் யூனியனையும், "சர்வதேசக் கம்யூனிஸ்ட் சூழ்ச்சிகளையும்" காட்டி அரசியல் நடாத்தப்பட்டது. இரண்டாம் உலகப்போருக்குப் பின்னர் அமெரிக்காவில் கம்யூனிஸ்ட்டுகள் என சந்தேகிக்கப்பட்டோர் கைது செய்யப்பட்டு சிறையிலடைக்கப்பட்டனர். மேற்கைரோப்பாவில் நேட்டோ இராணுவம் அமைக்கப்பட்டு, ஆயுத உற்பத்தி விற்பனை அதிகரிக்கப்பட்டது.

உலகில் எந்தெந்த நாடுகளில் "கம்யூனிச அபாயம்" தோன்றியதோ, அங்கெல்லாம் அமெரிக்க இராணுவத் தலையீடு இடம்பெற்றது. தற்போது சோவியத் யூனியனின் வீழ்ச்சியுடன் கம்யூனிச அபாயமும் இல்லாமற் போய் விட்டது. அதன் அர்த்தம் எதிரிகள் இல்லையென்பது தான். ஆனால்,எதிரிகளற்ற சூழ்நிலையில் ஆயுத உற்பத்தி-விற்பனை நிறுவனங்கள் எவ்வாறு இலாபமடையமுடியும்? நோயாளிகள் பெருகினால் தானே, மருந்துக் கம்பனிகளுக்கு இலாபம் கிடைக்கும்? அதேபோல், போர்கள் நடந்தால், அல்லது உலகில் பாதுகாப்புப் பற்றிய அச்சம் நிலவும் வரையில், ஆயுதக் கம்பனிகளுக்கு ஆதாயம். எதிரிகளற்றுத் தவித்த அமெரிக்காவிற்கு, எங்கிருந்தோ வந்த பின்லாடனும் அல்-கைதா இயக்கமும் நிச்சயமாகத் திருப்தியைக் கொடுத்திருக்கும். முன்பு சோவியத் யூனியன் இருந்த இடத்திற்கு அல்-கைதாவும், கம்யூனிஸ்ட்டுகள் இருந்த இடத்திற்கு முஸ்லீம்களும் வந்து விட்டார்கள்.

பொதுவாக இந்தக்காலம் பின்லாடனை அல்லது அல்-கைதாவைப் பற்றிய மிகைப்படுத்தப்பட்ட செய்திகளே வந்த வண்ணமிருந்தாலும், அல்-கைதா அதிகம் அலட்டிக் கொள்ளத் தேவையற்ற ஒரு சிறு குழுவல்ல. தேசிய மட்டத்திற் செயற்படும் பிற ஆயுதபாணிக் குழுக்களிலிருந்து அல்-கைதா மாறுபட்டது. இதன் பெரும்பான்மையான உறுப்பினர்கள் சவூதி அரேபிய, எகிப்தியப் பிரஜைகளைக் கொண்டிருந்தபோதும், அவர்களது போராட்ட வாழ்வு தென்னாசியாவில் அரபு பேசாத ஆப்கானிஸ்தானில் ஆரம்பித்தது. ரஸ்யர்களின் அடக்குமுறையிலிருந்து முஸ்லீம் சகோதரர்களை விடுதலை செய்யும் நோக்கில் அங்கே போனவர்கள், இன்று ரஸ்ய இராணுவம்வெளியேறிவிட்ட நிலையில் உலகில் பிற முஸ்லீம் நாடுகள் மீது இயல்பாகவே தமது பார்வையைத் திருப்பினர்.

அன்று இவர்களின் தாய்நாடான சவூதி அரேபியாவிலும், எகிப்திலும் அமெரிக்க சார்பு ஆட்சியாளர்கள், "கடவுள் நம்பிக்கையற்ற" சோவியத் யூனியனை எதிரியாகக் காட்டி, போருக்கு அனுப்பி விட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். இன்று சோவியத் யூனியனின் அபாயம் கடந்த காலமாகிவிட்ட நிலையில், உள்நாட்டுப் பிரச்சினைகள் வெளியே தெரிய ஆரம்பிக்கின்றன. நாடு திரும்பிய ஆப்கான் போராளிகள், தமது நாட்டுச் சர்வாதிகார ஆட்சியாளர்கள் சொந்த மக்களை அடக்கியாண்டு வருவதையும், அதற்கு அமெரிக்கா துணையாகவிருப்பதையும் கண்டனர். இதுதான் அவர்களது கோபம் அமெரிக்காவிற்கு எதிராகத் திரும்பியதற்கான காரணம். மேலும் இன்னமும் தீர்க்கப்படாத பாலஸ்தீனப்பிரச்சனையும், இஸ்ரேலின் அடக்குமுறைகளுக்கு அமெரிக்கா நிபந்தனையற்ற ஆதரவு வழங்கி வருவதும் அவர்களது சீற்றத்தை அதிகரிக்கச் செய்தது.

ஒரே நாடென்றில்லாமல், பல நாடுகளிலிருந்து வந்த தொண்டர் படை உறுப்பினர்களை ஆப்கானில் வைத்துச் சந்தித்தவர்கள், தமது அனுபவங்களை, கருத்துகளைப் பரிமாறிக் கொண்டனர். அதன் அடிப்படையில் பொஸ்னியாவிலும், கொசோவாவிலும், செச்சனியாவிலும் முஸ்லீம் சகோதரர்களுக்கு உதவச் சென்ற அல்-கைதா ஒரு சர்வதேச இயக்கம் என்பதை நிரூபிக்கின்றது. இன்றுவரை இவர்களின் இயங்கு தளம் அரபு நாடுகளாகவும் மத்திய ஆசியாவாகவுமே இருந்து வருகின்றது. இந்த நாடுகளை அமெரிக்க மேலாண்மை அரசின் ஆதிக்கத்தில் இருந்து விடுதலை செய்வதையே தமது இலட்சியமாகக் கொண்டுள்ளனர். தமது போரை விரிவுபடுத்தி அமெரிக்க நிலைகள் மீது தாக்குதல் நடாத்தியிருக்கக்கூடிய சாத்தியக்கூறுகள் உள்ளன. உலகில் மிகப்பெரிய வல்லரசுடன் மோத வேண்டியிருப்பதைப் பற்றி அவர்கள் கவலைப்படவில்லை. ஏனெனில் ஏற்கெனவே இன்னொரு வல்லரசான சோவியத் யூனியனுடன் மோதி அதை வீழ்த்திவிட்டதாக பெருமையோடு சொல்லித் திரிகின்றனர்.

(கலையரசன், 30.12.2002)

மலேசிய கம்யூனிஸ்ட் இராணுவ அணிவகுப்பு வீடியோ

மலேசியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, இரண்டாம் உலகப்போருக்குப் பின்னர் மலேசியாவில் சோஷலிசப் புரட்சிக்காக ஆயுதமேந்திப் போராடியது. மலேசிய-பிரிட்டிஷ் கூட்டுப் படைகளால் யுத்தத்தில் தோற்கடிக்கப்பட்ட பின்னர், தாய்லாந்தில் தஞ்சம் அடைந்தனர். எண்பதுகளின் இறுதியில், போர் நிறுத்த ஒப்பந்தத்தின் பின்னர் நடந்த கம்யூனிச இராணுவ அணிவகுப்பைக் காட்டும் வீடியோ இங்கே இணைக்கப் பட்டுள்ளது.
மலேசிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் உத்தியோகபூர்வ இணையத்தளத்தை இந்த சுட்டியில் பார்வையிடலாம். (குறிப்பு: மலே மொழியில் மட்டும்)

பின்லாடன் வேட்டை - நினைவுக் குறிப்புகள்

[ஆப்கானிஸ்தானில் படையெடுத்த அமெரிக்க படைகள், பின்லாடனை சல்லடை போட்டுத் தேடிக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் எழுதிய கட்டுரை. பிரான்சில் இருந்து வெளிவரும் புகலிட சஞ்சிகையான உயிர் நிழலில் (ஏப்பிரல்-யூன் 2002 ) பிரசுரமானது.]
------------------------------------------

அமெரிக்கா ஆப்கானிஸ்தான் மீது மாதக்கணக்காக ரொக்கட் மழை பொழிந்த போது, "அத்தோடு  பின்லாடனும் அவனது அல்கைதா இயக்கமும்,தாலிபானும் அழிந்துபோவார்கள்" என்றுதான் பலரும் நம்பினார்கள். ஆனால் இறுதியில் உலகின் பலம் வாய்ந்த வல்லரசு தனது தோல்வியை ஒத்துக்கொண்டது. ஒரு மனிதனைப் பிடிப்பதற்காக இவ்வளவு பொருள், உயிர் இழப்புக்களா எனச் சிலர் குமுறினர்.

500 டொலரும் பெறுமதியற்ற வீடுகளை, ஒரு மில்லியன் பெறுமதியான ஏவுகணைகளை வீசியழித்த தீரச்செயலைப் பார்த்தவர்கள் நெகிழ்ந்தனர். ஐ.நா சபை மற்றும் மனித உரிமைகள் நிறுவனங்களின் கணிப்பின் படி, ரொக்கட் மழையால் கொல்லப்பட்ட மொத்த அப்பாவி ஆப்கானியர்களின் எண்ணிக்கை முவாயிரத்திற்கும் மேல். இறுதியில் தமது முன்னரங்க காவல் நிலைகளும் தாக்கப்படுவதைக் கண்ட தலிபான் படைகள் பின்வாங்க அமெரிக்க இராணுவம் தரையிறங்கியது. ஆப்கானிஸ்தான் விடுதலை செய்யப்பட்டதாகவும், ஆப்கானியர்கள்,குறிப்பாக பெண்கள், இனி சுதந்திரத்தை அனுபவிக்கலாமெனவும் அறிவிக்கப்பட்டது. இருப்பினும் ஒரு கேள்வி எஞ்சியிருந்தது: பின்லாடன் எங்கே ?

தாலிபான்கள் அடித்து விரட்டப்பட்ட பின்னர், ஆப்கானிஸ்தான் 10 வருடங்களுக்கு முன்பிருந்த அரசியல் வரைபடத்தை மீண்டும் பெற்றது. அதாவது தலைநகர் காபுல் உட்பட, நாட்டின் வடகிழக்குப் பகுதி காலஞ்சென்ற மசூத்தினால் தலைமை தாங்கப்பட்ட தஜீக் இனத்தவரின் படைகளின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது. வடமேற்குப் பகுதியை ஜெனரல் தொஸ்தம் தலைமையிலான உஸ்பெக்கிய இனத்தவரின் படைகள் கைப்பற்றின. ஈரான் எல்லையில் உள்ள மேற்குப்பகுதியில் (ஈரானியரைப் போல்) தாரி மொழி பேசும் மக்கள் வாழ்கின்றனர். எதிர்பார்த்தது போல் அந்தப் பிரதேசத்தை சேர்ந்த இஸ்மாயில் கானின் படைகளின் கட்டுப்பாடு அங்கே வந்தது. இவ்வாறு இனரீதியாகப் பிரிந்திருந்த இம்முன்று படைகளைச் சேர்த்துத்தான் "வடக்குப்புறக் கூட்டணி" உருவாக்கப்பட்டது.

இதில் இஸ்மாயில் கானுக்கு ஈரானும், மசூத்தின் படைக்கு ரஸ்யாவும், ஆதரவு வழங்குகின்றன. ஆதரவு என்றால் பணம்,ஆயுதங்கள், இராணுவ வாகனங்கள், என எல்லாமே. ஆகவே ஆப்கானிஸ்தானில் அமெரிக்காவின் ஆட்சி நடப்பதாக யாரும் நினைக்க வேண்டாம். அங்கே திரைக்குப்பின்னால் கடுமையான அதிகாரப் போட்டி நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. அமெரிக்காவும் வேறு வழியின்றித்தான் வடக்குப்புற கூட்டணியை ஆதரிக்க வேண்டியேற்பட்டது. இடைக்கால அரசாங்கத்தின் தலைவரான , பெரும்பான்மை பஷ்ரூன் இனத்தைச் சேர்ந்த கர்சாய் மேற்கத்தைய நாடுகளின் செலவாக்கிற்குட்பட்டவர் என்பது உண்மைதான். ஆனால் உண்மையில் ஆப்கான் அரசாங்கம் மசூத்தின் படைகளைச் சேர்ந்த தஜீக்கியரின் கைகளில்தானிருக்கின்றது. புதிதாக உருவாக்கப்படும் தேசிய இராணுவத்திலும் அவர்கள் தங்களின் ஆட்களைப் போடத்துடிக்கிறார்கள். பல்லின மக்கள் வாழும் ஆப்கானிஸ்தானில் ஒரு சிறுபான்மையினமான தஜீக்கியர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்துவது வருங்காலத்தில் இனரீதியான பூசல்கள் வலுத்து இன்னொரு போருக்கு வழிவகுக்கும் என்பது வெள்ளிடை மலை.

பெரும்பான்மையான பஷ்டூனியர்களின் (அல்லது பட்டாணியர்கள்) நிலை எப்படியிருக்கிறது ? தலிபான் காலத்தில் அவர்கள் ஆட்சியை நடாத்திய போதும், தற்போது தமது பகுதிகளை மட்டும் கட்டுப்படுத்தும் பொறுப்பை பிரதேச யுத்த பிரபுக்கள் எடுத்துள்ளனர். இருப்பினும் தஜீக்கியப் படைவீரர்கள் அமெரிக்க ராணுவத்துடன் இணைந்து பின்லாடனைத் தேடுகிறேம் என்ற போர்வையில் உள்ளூர் மக்களுக்குத் தொல்லை கொடுப்பதும் தொடர்கிறது. கிராமங்களில் தலிபான்கள் நடமாடுவதாகச் சந்தேகமும் நிலவுகிறது. சில இடங்களில் அந்நியப்படைகளுடன் கூட்டு வைக்கக்கூடாதென எச்சரிக்கைச் சுவரொட்டிகளும் ஒட்டப்பட்டுள்ளன. அமெரிக்க இராணுவம்தான் காபுலுக்கு வெளியேயும் தளம் அமைத்துள்ள ஒரேயொரு அந்நியப்படை. இராணுவ நடவடிக்கைகளில் அவர்களோடு பிரிட்டிஷ் படையினரும் ஒத்துழைக்கின்றனர். பிற மேற்குலக நாடுகளின் படைகள் காபுலில் மட்டும் சமாதானப் படை என்ற பேரில் வேலை செய்கின்றனர். காபுல் கூட பாதுகாப்பான இடமல்ல. பன்னாட்டுப் படைகளின் காவலரண்கள், முகாம்கள் மீது அடிக்கடி கிரனைட்டுகள் வீசப்படுகின்றன.

தலிபான்அல்கைதா போராளிகள் இன்னும் ஆப்கானிஸ்தானில் இயங்கி வருவதை அனைவரும் அறிந்து கொண்டனர். அவர்களின் இரகசியத் தளங்கள் பாகிஸ்தான் எல்லையோர 'தோரா போரா' மலைக்குகைகளில் இருப்பதாகத் தகவல் அறிந்த அறிந்த அமெரிக்க இராணுவம் அவற்றை முற்றுகையிட்டுக் குண்டுகளை வீசியது. குகைக்குள்ளேயே சென்று வெடிக்கக்கூடிய குண்டுகளைப்போட்டும், கடைசியில் கிடைத்ததென்னவோ கைவிடப்பட்ட ஆயுத வெடி மருந்துப்பொருட்களும், உயிரோடு பிடிபட்ட சில தாழ்நிலைப்போராளிகளும் தான். பின்லாடன் அங்கேயிருந்ததாகவும், கடுமையான குண்டு வீச்சுகளுக்கு மத்தியிலும் எப்படியோ தப்பிவிட்டதாகவும் பின்னர் கிடைத்த செய்திகள் தெரிவித்தன.

மீண்டும் அந்தக் கேள்வியெழுந்தது : பின்லாடன் எங்கே ?

அமெரிக்க இராணுவத் தலைமையகம் தனக்குத் தெரியாதெனக் கைவிரித்தது. இது நடந்து சில வாரங்களுக்குப் பின்னர் இன்னொரு அதிர்ச்சி தரும் செய்தி வந்தது. இம்முறையும் பாகிஸ்தான் எல்லையோரப் பகுதியொன்றில் அமெரிக்கப் படைகளை திடீரென வழிமறித்துத் தாக்கியதில் பலர் இறந்தனர். உதவிக்குப்போன ஹெலிகப்டர் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டது. தனது எதிரியின் பலத்தை அறிந்து கொண்ட அமெரிக்க இராணுவம் வடக்குப்புறக் கூட்டணியைச் சேர்ந்தவர்களைக் கூட்டிக்கொண்டு போருக்குப் புறப்பட்டது. "ஒப்பரேஷன் அன்னகொண்டா" அறிவிக்கப்பட்டு கடும்போர் மூண்டது. தலிபான்,அல்கைதா போராளிகளின் கெரில்லாத் தாககுதல்களுக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாத அமெரிக்கப்படைகள் பின்வாங்கின. ஆனாலும் ஒப்பரேசன் வெற்றிபெற்றதென்றும் பல நூற்றுக்கணக்கான தாலிபான்,  அல்கைதா போராளிகளைக் கொன்றுவிட்டதாகவும் அமெரிக்க இராணுவத் தலைமையகம் கொடுத்த செய்தியை சர்வதேச ஊடகங்கள் திரும்பத் திரும்பக் கூறின.
உண்மையில் அங்கே என்ன நடந்தது ?

பஷ்டூன் கிராமங்களில் ஒளிந்திருக்கும் தாலிபான், அல்கைதாப் போராளிகளைப் பிடிப்பதற்காக சில அமெரிக்க இராணுவ வீரர்கள், ஆப்கானியப் பொதுமக்கள் போல மாறுவேடமிட்டு சென்றதாகவும் அதனாலேயே இராணுவ நடவடிக்கை நிறுத்தப்பட்டு படையினர் பின்வாங்கியதாக ஊர்ஜிதப்படுத்தப்படாத செய்தியொன்று தெரிவிக்கின்றது. ரஸ்ய செய்தி நிறுவனங்களுக்குக் கிடைத்த தகவல்களின்படி நடந்த சண்டையில் நான்கு ஹெலிகப்டர்கள் சுட்டுவீழ்த்தப்பட்டன, நூற்றுக்கணக்கான அமெரிக்கப்படை வீரர்கள் பலியாகினர். தமது பக்கம் இழப்பு அதிகமாகவே அமெரிக்கப் படைகள் பின்வாங்கின. நிலைமை இப்படியிருக்க "உலகத் தொலைக்காட்சி" உண்மைக்குமாறான செய்திகளைக் கூறிவந்தது. அமெரிக்க, வடக்குப்புறக் கூட்டணிப்படைகளின் தலிபான்-அல்கைதா வேட்டையில் சிக்கிய கைதிகளின் நிலை மனித உரிமைகளை மீறுவதாயுள்ளது. மசார்-இ-ஷெரிப் சிறைச்சாலைப் படுகொலைகளைப் பற்றி யாரும் சர்வதேச அளவில் பெரிதாக அலட்டிக்கொள்ளவில்லை. "ஜனநாயகத்தின் காவலர்களைப்" பொறுத்தவரையில் அது பயங்கரமான மனிதர்களான கைதிகளின் கிளர்ச்சியினால் ஏற்பட்ட விளைவு. முக்கிய இயக்க உறுப்பினர்கள் என்று சொல்லப்பட்டு, கியூபாவில் உள்ள அமெரிக்கப் படைத்தளத்தில் சிறைவைக்கப்பட்டுள்ளவர்களில் கூட சில அப்பாவிகள் இருப்பதாகக் கருதப்படகின்றது. இந்தச் சர்வதேசக் கைதிகளில் சில பிரஞ்சு பிரிட்டிஷ் பிரஜைகளும் அடங்குவர். ஆப்கானிஸ்தானில் உள்ள சிறைச்சாலைகளில் கைதிகள், எந்தவித அடிப்படை வசதிகளுமின்றி வைக்கப் பட்டுள்ளனர். இவை முன்னாள் நாஸிகளின் தடுப்பு முகாம்கள் போல காட்சி தருவதாகவும் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் அனுப்பிய விசேட பிரதிநிதி கூறியுள்ளார்.

இவற்றைவிட வடக்குப் பகுதியில் வாழும் பஷ்டூன் இன மக்கள் பழிவாங்கப்படுவதாகவும் அவர்களின் சொத்துக்கள் சூறையாடப்பட்டு காரணமின்றிக் கொல்லப்பட்டு பெண்கள் மானபங்கப்படுத்தப்படுவதாக , சுருங்கக்கூறின் இனச்சுத்திகரிப்பு நடப்பதாக கிடைக்கும் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. பெண்களின் நிலையோ எதிர்பார்த்த அளவு ஏதுவும் மாறிவிடவில்லை. பெண் கல்வி வழங்கப்படுவது உண்மைதான். ஆனால் "பூர்கா" எனப்படும் உடலை மூடும் ஆடை அணிவது இன்றும் தொடர்கிறது. தலைநகர் காபூலில் மட்டும் சில முகத்தை மூடாத பெண்களைப் பார்க்கலாம். பெண்கள் பூர்காவைத் தாங்களாகவே அணிந்து கொண்டு வெளியே செல்கிறார்கள். ஏனெனில் பெண்கள் வெளியே நடமாட முடியாத பாதுகாப்பற்ற சூழ்நிலை நிலவுவதால் பூர்காவை விட்டுவிட பெண்கள் மறுக்கின்றனர். பூர்கா அணிவதை விட தலிபான் காலத்தில் பெண்கள் வெறுத்த அம்சம்: ஒரு ஆண் துணையுடன்தான் வெளியே போக முடியும் என்ற சட்டம். இது விதவைகளை அதிகம் பாதித்த விடயம்.

தாலிபான் ஆட்சியின் கடைசிக் காலத்திலேயே, சர்வதேச நிர்ப்பந்தம் காரணமாக, பெண்களுக்குச் சில உரிமைகள் வழங்கப்பட்டன. பெண்களே நடத்ததும் பாண் (ரொட்டி) பேக்கரி, மற்றும் சில கல்வி நிலையங்களைக் கண்டு கொள்ளாமல் விட்டமை போன்றவற்றைக் கூறலாம். மேற்குலக நாடுகளைப் பொறுத்த வரை பெண்களின் உரிமைகள் மறுக்கப்படுவது பற்றிய பிரச்சாரத்தை, அவர்கள் தமது தேவை கருதிப் பயன்படுத்தி வருவதைக் கவனிக்க வேண்டும். தாலிபான் காலத்தில் பெண்களைப் பற்றிப் பெருதாகக் கவலைப்பட்ட அமெரிக்காவும், மேற்கு ஐரோப்பாவும் இப்போது வாயே திறப்பதில்லை. சரித்திரத்தில் இதுபோன்று முன்பும் நடந்துள்ளது. இந்தியாவில் 'சதி' என்றழைக்கப்படும் பெண்கள் உடன்கட்டை ஏறும் வழக்கத்தைக் காட்டி, அன்றைய பிரிட்டிஷ் அரசு இந்துக்கள் பெண்களை கொடுமைப் படுத்துவதாக உலகம் முழுவதும் பிரச்சாரம் செய்தது. நாகரீகமடையாத இந்துக்களிடமிருந்து இந்தியாவை விடுதலை செய்யப் போவதாக, ஒரு காரணத்தை கூறித் தான், பிரிட்டிஷ் அரசு தனது இந்தியா மீதான ஆதிக்கத்தை நியாயப்படுத்தியது.

இன்றும் இதே கதைதான் ஆப்கானிஸ்தானில் நடக்கிறது. ஆப்பானிஸ்தானைப் பிடித்த நோக்கத்தை, மேற்குலக நாடுகள் மிக வேகமாகச் செயற்படுத்திவருகின்றன. துர்க்மேனிஸ்தானிலிருந்து இந்தியா வரை எண்ணைக் குழாய் அமைப்பது சம்பந்தமான திட்டம் நடைமுறைக்கு வரவுள்ளது. பெருமளவு மனிதாபிமான, பொருளாதார உதவிகள் யாவும் அமெரிக்காவே வழங்குகின்றது. பஞ்சத்தில் பரிதவித்த பொதுமக்கள் நிவாரணப் பொருட்களைக் கண்டவுடன், முன்பு இதே அமெரிக்கா குண்டு போட்டதையும் மன்னித்து மறந்து விடத் தயாராக இருக்கின்றனர். இத்தகைய செயல்கள் இன்றைய பிரதமர் கர்சாய் போன்றவர்களை வலுப்படுத்த உதவுகின்றது.

இன்றைய ஆப்கானிஸ்தானின் பரிதாப நிலையைக் காணுபவர்கள், இந்த நாட்டை வழிநடத்த ஒரு மாற்றுத்தலைமை இல்லையா எனக் கேட்கலாம். இருக்கிறார்கள். ஆனால் எங்கே ? ஆப்கானிஸ்தானைப்பற்றிய ஒரு சராசரி மனிதனின் கருத்து என்ன? பழமை வாதிகள், பிற்போக்குவாதிகள், தாடிவைத்த மத அடிப்படைவாதிகள் வாழும் நாடு. சுருங்கச் சொல்லின் நவீன உலகத்தோடு ஒத்துப் போகாத நூற்றாண்டுகள் பின்தங்கிவிட்ட நாடு. ஆனால், பன்னிரண்டு வருடங்களுக்கு முன்னால், அதாவது எண்பதுகளின் இறுதிவரை இருந்த ஆப்கானிய சமூக அமைப்பு கிட்டத்தட்ட இலங்கை, இந்தியாவில் உள்ளது போன்றிருந்தது என்றால் நம்புவீர்களா ?

பிற நாடுகளைப் போலவே ஆப்கானிஸ்தானிலும் குறிப்பிடத்தக்க படித்த மத்தியதர வர்க்கம் இருந்தது. இவர்கள் மத்தியில் லிபரல்கள், சோசலிசவாதிகள், ஜனநாயகவாதிகள் மட்டுமன்றி நாஸ்திகர்களும் இருந்தனர். வசதியாக வாழ்ந்த இவர்களின் கைகளில்தான் ஆட்சியதிகாரம் இருந்தது. எழுபதுகளில் இடம்பெற்ற காபுல் பல்கலைக் கழக மாணவர் போராட்டம்தான் சோசலிஸக் குடியரசு அமைக்க உந்து சக்தியாகவிருந்தது. அன்று மேற்கு நாடுகள் சோவியத் யூனியனை எதிர்ப்பதற்காக மத அடிப்படைவாத முஜாஹிதீன்களுக்கு வழங்கிய தாராளமான உதவிதான் நாட்டைப் பாழ்படுத்திவிட்டதாக ஆப்கானிய மக்கள் குமுறுகின்றனர்.

முஜாஹிதீன்கள் காபூலில் ஆட்சிக்கு வந்த பின்னர் படித்த மத்திய தர வர்க்கமும் நாட்டைவிட்டு வெளியேறிவிட்டது. இப்போது மீண்டும் நாட்டைக் கட்டியெழுப்ப வருமாறு புலம்பெயர்ந்த நாடுகளில் வாழும் ஆப்கானியப் பொறியியலாளர்களை, மருத்துவர்களை மற்றும் தொழில் வல்லுனர்களை நோக்கி இடைக்காலப் பிரதமர் கர்சாய் அறைகூவல் விடுக்கின்றார். ஆனால் இந்த புத்திஜீவிகளின் அரசியல் நிலைப்பாடு, அவர்களை அங்கே செல்லத் தடுக்கின்றது. இன்று புலம் பெயர்ந்து மேற்கைரோப்பாவில், வட அமெரிக்காவில் அகதி தஞ்சம்கோரி வாழும் இவர்களில் பெரும்பான்மையானோர் சோஷலிஸ்டுகள் அல்லது லிபரல்கள். மத அடிப்படைவாதத்தை மட்டுமல்லாது மேற்குலக தலைமையையும் ஏற்றுக்கொள்ளாத இந்த மூன்றாவது சக்தியை யாரும் கண்டு கொள்வதில்லை. குறிப்பாக மேற்குலக அரச உளவுத்துறை இவர்களைக் கண்காணிப்பதுடன் வாயை மூடிக்கொண்டிருக்குமாறு எச்சரிக்கையும் விடுத்துள்ளது.

எதிரியை அழிப்பது மட்டுமல்ல எதிரியின் தொடர்ந்த இருப்பை நிச்சயப்படுத்துவதும் போர்க்கால அரசியல்தான். தூரநோக்கமற்ற இந்த அரசியல் மேலும் மேலும் பிரச்சினைகளை அதிகரிப்பதை இங்கு காணலாம். தற்போது சீர்குலைந்து போயுள்ள தலிபான்-அல்கைதா கூட்டணி தன்னை மறுசீரமைப்பதில் கவனம் செலுத்துகின்றது. அதற்காக ஆப்கானிஸ்தானிலும், பாகிஸ்தானிலும் பஷ்ரூன் மொழி பேசும் மக்கள் வாழும் பிரதேசங்களில் தனக்கென ஆதரவுத்தளங்களைக் கட்டிவருகின்றது.
இந்தப் பஷ்ரூனியர்கள் காலங்காலமாக சிறுசிறு குழுக்களாக வாழ்ந்து வருகின்றனர். வேறு பெயர்களால் அழைக்கப்படும் இக்குழுக்கள் குழுத்தலைவரையும் குறிப்பிட்ட பிரதேசங்களையும் கொண்டுள்ளன. ஒரு குழுவின் ஆடுகூட இன்னொரு குழுவினரின் கிராமத்திற்குள் போகமுடியாது. போனால் அடிதடி குத்து வெட்டுத்தான். ஒவ்வொரு குழுத்தலைவரும் தன்சொற் கேட்டு நடக்கும் ஆயுதந்தரித்த அடியாட்களை வைத்துள்ளர். ஆகவே இத்தகைய சூழ்நிலை தாலிபான்-அல்கைதா காலூன்றச் சாதகமாகவிருப்பதை தெளிவுபடுத்த ஒரு சம்பவத்தைக் கூறுகிறேன்.

பெரு முனைப்புடன் நடத்தப்பட்ட, 'ஒப்பரேசன் அன்னகொண்டா' வின்போது மாறுவேடத்தில் சென்ற அமெரிக்கர்கள் பிடிபட்டதும் இதனால்தான். ஒரு வெளியாளை உள்ளூர் மக்கள் இலகுவாக அடையாளம் கண்டு கொள்வர். இதைவிட மரணித்த தலிபான் போராளிகளின் சமாதிகளை உள்ளூர் மக்கள் புனிதஸ்தலம் போல சென்று வழிபட்ட கதையுமுண்டு. மீண்டும் தலைதூக்கியுள்ள சிறு ஆயுதக்குழுக்களின் அடாவடித்தனம், "இதை விடக் குற்றச்செயல்கள் குறைவாயிருந்த தாலிபான் ஆட்சிக்காலம் பரவாயில்லை" என்று பொதுமக்களை நினைக்க வைத்துள்ளது. இப்படியான குழப்பமான சூழ்நிலையில் புதிதாக ஒரு முற்போக்குச் சக்தி தலைமை தாங்கத் தவறினால், ஆப்கானிஸ்தான் மீண்டும் ஒரு போரைச் சந்திக்கும். அப்போது தாலிபான் - அல்கைதா கூட்டணி முன்னேறி வந்தால் அது முழு மத்திய ஆசியாவையும் பாதிக்கும்.

( உயிர்நிழல், ஏப்பிரல்-யூன் 2002 )

மே தினம் இராணியின் தினமாக மாறிய கதை

உலகம் முழுவதும் மே தினத்திற்கு விடுமுறை விடப்படுகின்றது. ஒரு சில நாடுகள் மட்டும் விதி விலக்கு. சுவிட்சர்லாந்தில் சில மாகாணங்களில் மட்டுமே விடுமுறை அங்கீகரிக்கப் பட்டுள்ளது. இரண்டாம் உலகப்போரின் பின்னர், நெதர்லாந்தில் மே தின விடுமுறை இரத்து செய்யப்பட்டது. அதற்கு தெரிவிக்கபப்டும் காரணம், மே தினத்திற்கு முதல் நாள், அதாவது ஏப்ரல் 30 அன்று, இராணியின் பிறந்த தினம் கொண்டாடப்படுகின்றது. அதுவும் தற்போது இராணியாக முடி சூட்டிக் கொண்ட பெயாற்றிக்ஸ்சின் பிறந்த தினமல்ல. ஏற்கனவே முடி துறந்த அவரது தாயார், யூலியானாவின் பிறந்த தினம்.

இது குறித்து பல வெள்ளையின நெதர்லாந்து பிரஜைகளிடம் கருத்துக் கேட்ட பொழுது, அவர்களின் அரசியல் பாமரத்தனம் வெளிப்பட்டது. முன்னை நாள் இராணியின் பிறந்த தினம், கோடை கால தொடக்கத்தில் வருவதால், வெளிப்புறக் கொண்டாட்டத்திற்கு ஏற்ற தினம், என்று தெரிவித்தனர். ஆனால், "இராணியின் தினத்திற்கு" அடுத்த நாள், உழைப்பாளர்களின் மே தினம் என்ற உண்மை பலருக்கு தெரியாது.

இரண்டாம் உலகப்போருக்கு முன்னர், பெரும்பான்மை உழைப்பாளர்களினால் கொண்டாடப்பட்ட மே தினத்தை, இன்றைய உழைக்கும் வர்க்கம் மறந்து பல தசாப்தங்களாகி விட்டன. இன்றைய உழைப்பாளிகள், இராணியின் தினத்தை மது அருந்தி, மகிழ்வுடன் ஆடிப்பாடிக் களிக்கின்றனர். முதல் நாள் மது அருந்திய மயக்கத்தில், அடுத்த நாள் உழைப்பாளர்களின் தினம் என்ற உண்மையை மறந்து போகின்றனர். நெதர்லாந்தில் கம்யூனிசம் போன்ற "தீமைகளை" கருவறுக்க அரசு கொண்டு வந்த திட்டம், சிறப்பாக செயற்படுகின்றது. "இராணி வாழ்க!"

இராணியின் தினத்தன்று, வர்த்தக விடுமுறை தினமாகும். அனைத்து வர்த்தகர்களும் கடைகளை மூடி விட வேண்டும். ஏனெனில், அன்றைய தினம் மட்டும் விற்பனை வரி அறவிடப் படுவதில்லை. இதனால், உழைத்துக் களைத்த சாமானிய மக்கள், ஒரு நாள் வியாபாரிகளாக முதலாளித்துவத்தின் சுவையை நுகர முடிகின்றது. இராணியின் தினத்தன்று, நடைபாதையில் கடை விரித்து எந்தப் பொருளையும் விற்கலாம். பலர், தமது வீடுகளில் கழித்து விடப்பட்ட பாவனைப் பொருட்களையும் கொண்டு வந்து போட்டு விற்பார்கள்.

பாவித்த பொருட்களையும், கடைகளில் விற்கப் படாமல் தேங்கி விட்ட சரக்குகளையும் மிகக் குறைந்த விலைக்கு வாங்கிச் செல்ல வாடிக்கையாளர்கள் ஈயாக மொய்ப்பார்கள். பெரியவர்கள் மட்டுமல்ல, சிறுவர்களும் ஏதாவது விற்று நாலு காசு சேர்க்கும் படி அறிவுறுத்தப் படுவார்கள். வயலின் வாசித்துக் காட்டி, அல்லது வீட்டில் தயாரித்த தின்பண்டங்கள் விற்று, சிறுவர்கள் "வருங்கால முதலாளிகளாக" வருவதற்கான திறமைகளை வெளிப்படுத்துவார்கள். முன்னாள் சோஷலிச நாடுகளில் சிறுவர்கள் மூளைச் சலவை செய்யப்பட்டதாக பாட நூல்களும் போதிக்கின்றன. ஆனால், முதலாளித்துவ நாடுகளிலும் சித்தாந்தத்தை சிறு வயதிலேயே மூளைக்குள் திணிக்கத் தொடங்கி விடுகிறார்கள்.

நான் நெதர்லாந்துக்கு வந்த ஆரம்ப காலம், ஒரு வருடம் ஒரு கிராமத்தில் தங்கியிருக்க வேண்டியிருந்தது. கிராமத்து மக்களுடன் தொடர்பு கொள்வதன் மூலம், வெளிநாட்டவர்களை கண்டிராத மக்களுக்கும் புரிந்துணர்வை ஏற்படுத்துவது அரசின் ஏற்பாடு. அப்போது சந்தித்த மக்களிடம், உலகில் பல நாடுகளில் அரசாட்சி ஒழிக்கப்பட்டு பல ஆண்டுகள் ஆகியும், நெதர்லாந்து ஒரு இரானிய அரசுத் தலைவராக கொண்டிருப்பது குறித்து கருத்துக் கேட்போம். ஐம்பது வருடங்களுக்கு முன்னர், வறுமையில் வாடிய மக்கள், இன்று செல்வந்த வாழ்க்கை வாழ்வதற்கு, தமது இராணியின் தாராள குணமே காரணம் என்று கூறியது வியப்பை அளித்தது.

"இராணி தனது நகைகளை விற்று குடி மக்களின் வறுமையை போக்கியதாக..." அப்பாவித்தனமாக நம்பிக் கொண்டிருக்கின்றனர். நெதர்லாந்து அரச வம்சம், காலனிய நாடுகளை சுரண்டி செல்வம் சேர்த்த உண்மையை அவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை. இந்த நாட்டின் பாட நூல்களும் அந்த விடயத்தில் மௌனம் சாதிக்கின்றன.

கிழக்கிந்தியக் கம்பனி என்ற பெயரில் கடல் கடந்து வாணிபம் செய்த, ஒல்லாந்து காலனியாதிக்கவாதிகள் கொள்ளையடித்த செல்வத்தில் பெரும் பகுதி அரச குடும்பத்தை சென்றடைந்தது. காட்டிலே வேட்டையாடிய மிருகத்தின் பெரும்பகுதி சிங்கத்திற்கே சேரும். எஞ்சிய இறைச்சியை தான் நரி போன்ற மிருகங்கள் உணவாகக் கொள்ளும். அதனால் தானோ என்னவோ, நெதர்லாந்தின் "ஒரான்யெ" அரச வம்சம், சிங்கத்தை அரச இலச்சினையாக கொண்டுள்ளது. உலகின் இரண்டாவது பணக்காரப் பெண்மணியான இராணியின் மாளிகையில், இன்றைக்கும் சிங்கக்கொடி பட்டொளி வீசிப் பறந்து கொண்டிருக்கிறது.

நெதர்லாந்து அரச வம்சத்தினர் கம்யூனிஸ்டுகளை வெறுப்பதற்கு தனிப்பட்ட காரணமும் இருக்கிறது. சார் மன்னனின் ரஷ்யாவில் அவர்கள் பெருமளவு பணத்தை முதலீடு செய்திருந்தார்கள். எதிர்பாராத விதமாக, 1917 ல் இடம்பெற்ற போஷேவிக் கம்யூனிசப் புரட்சி இடியென இறங்கியது "சார் மன்னன் வாங்கிய அந்நிய நாட்டுக் கடன்களுக்கு, போல்ஷெவிக் புரட்சியாளர்கள் பொறுப்பேற்க முடியாது," என்று அறிவித்து விட்டனர். இதனால் போட்ட முதலையும் இழந்து, வட்டியையும் பறி கொடுத்த ஆத்திரத்தில் இருந்தனர், நெதர்லாந்து அரச வம்சத்தினர்.

போல்ஷெவிக் ஆட்சிக்கு எதிராக எதிர்ப்புரட்சியில் ஈடுபட்ட வெள்ளைப் படையினருக்கு, நிதியுதவி வழங்கினார்கள். ஆயினும், அதிர்ஷ்டம் அவர்கள் பக்கம் திரும்பவில்லை. உள்நாட்டுப் போரில், எதிர்ப்புரட்சியாளர்களை தோற்கடித்த போல்ஷெவிக் கம்யூனிஸ்டுகள், இறுதி வரை வெளிநாட்டுக் கடன்களை திருப்பிக் கொடுக்கவேயில்லை. "இரண்டாம் உலகப்போரின் இறுதியில், பெர்லின் வரை வந்த செம்படை நெதர்லாந்தையும் பிடித்து விடுவார்கள்." என்று வதந்தியை கிளப்பி விட்டார்கள்.

"கம்யூனிசப் பூதம் பிடித்துச் சாப்பிட்டு விடும்", என்ற அச்சத்தில் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் அமெரிக்காவுக்கு குடிபெயர்ந்தார்கள். அரச வம்சம் உழைப்பாளர்களின் மே தினத்தை அபகரித்து, இராணியின் தினமாக மாற்றி விடுவதற்கு இவ்வளவு காரணங்கள் போதாதா?