ALO : ஆப்கானிஸ்தான் மாவோயிஸ்ட் விடுதலை இயக்கம் - சில குறிப்புகள்

ஆப்கானிஸ்தானில் இருந்த சோஷலிச அரசையும், சோவியத் படைகளையும், இஸ்லாமிய முஜாகிதீன்கள் எதிர்த்துப் போராடிய வரலாற்றை எல்லோரும் அறிந்து வைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால், முஜாகிதீன் குழுக்களுடன் சேராத ஒரு மதச் சார்பற்ற இயக்கமும் அரசை எதிர்த்துப் போராடியது. அதுவும் "கம்யூனிசத்தின் பெயரால், கம்யூனிச அரசை எதிர்த்து போராடியது." என்ற தகவல் பலருக்கு அதிர்ச்சியாக இருக்கலாம்.

அதன் பெயர் "ஆப்கானிஸ்தான் விடுதலை இயக்கம்" (ALO). அவர்கள் தம்மை மாவோயிச கம்யூனிஸ்டுகள் என்று சொல்லிக் கொண்டனர். ஆனால் உண்மையில் அது ஒரு மதச் சார்பற்ற தேசியவாத அமைப்பாகவே இயங்கியது. வெளிப் பார்வைக்கு கம்யூனிச புரட்சிகர கோஷங்களை முழங்கிக் கொண்டிருந்தது.

ALO இன்னொரு முஜாகிதீன் குழு அல்ல. ஆனால் அது கம்யூனிசப் புரட்சி இயக்கமும் அல்ல. உள்நாட்டு தேசிய பூர்ஷுவா வர்க்கத்தினரைக் கொண்டிருந்தது. அவர்களுக்கென்று ஒரு இராணுவப் பிரிவு இருந்தது. அதில் பெண்களையும் போராளிகளாக சேர்த்துக் கொண்டனர். (இஸ்லாமிய கடும்போக்கு முஜாகிதீன் இயக்கங்களில், பெண் போராளி என்ற கதைக்கே இடமில்லை.) சோவியத் ஆதரவு ஆப்கான் படைகளுக்கு எதிராக சில தாக்குதல்களை நடத்தி உள்ளனர். இருப்பினும் அந்த இயக்கம் பற்றி மேற்கத்திய நாடுகள் அக்கறை காட்டவில்லை. அமெரிக்கா இஸ்லாமிய மத அடிப்படைவாதிகளை ஆதரித்து வந்தது.

ALO அயல்நாடான சீனாவுடன் தொடர்பினை ஏற்படுத்தி இருந்தது. சீனாவும் அந்த இயக்கத்திற்கு ஆயுத தளபாடங்கள் வழங்கியது. ALO வின் புரட்சிகர கொள்கை விளக்கங்கள் எல்லாம், அன்று சீனாவிடம் கற்ற பாடங்கள் தான். மாவோ இறந்து ஓரிரு வருடங்களே ஆகி இருந்ததால், அன்றைய சீனாவில் மாவோவின் கொள்கைகள் இன்னமும் மதிக்கப் பட்டு வந்தன. மாவோ வகுத்த "சமூக-ஏகாதிபத்திய கோட்பாட்டை" ALO பின்பற்றியது. (மாவோவின் கோட்பாடு அன்றைய ஆப்கானிஸ்தான் நிலைமைக்கு கன கச்சிதமாகப் பொருந்தியது.)

ஸ்டாலினின் மரணத்திற்கு பின்னர், குருஷேவ், பிரஷ்னேவ் போன்ற ஆட்சியாளர்களின் காலத்தில், சோவியத் யூனியன் ஒரு சமூக - ஏகாதிபத்தியமாக செயற்படுவதாக, மாவோ குற்றஞ் சாட்டினார். அதாவது சோவியத் யூனியன் சோஷலிசம் பேசிக் கொண்டே ஒரு ஏகாதிபத்தியமாக நடந்து கொண்டது. ஆப்கானிஸ்தானில் நடந்த சோவியத் படையெடுப்பு அதனை உறுதிப் படுத்தியது. ஆகவே, "சோவியத் சமூக - ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்த்து போராடுவதாக" ALO அறிவித்துக் கொண்டது.

சீனா ALO வுக்கு உதவி செய்வதற்கு, பூகோள அரசியல் காரணம் ஒன்றிருந்தது. சீனாவின் மேற்குப் பிராந்திய மாநிலத்தில் வாழும் உய்கூர் மக்களின் பிரிவினைப் போராட்டம் சீனாவுக்கு தலையிடியாக அமைந்திருந்தது. இஸ்லாமிய மதத்தை பின்பற்றும், துருக்கி மொழி பேசும் உய்கூர் மக்கள், ஆப்கான் இனங்களுடன் சகோதர உறவு முறை கொண்டாடினர். 

அந்தக் காலத்தில், ஆயிரக் கணக்கான உய்கூர் போராளிகள் ஆப்கானிஸ்தானில் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். ஆப்கான் போர்க்களத்தில் அனுபவத்தை பெற்றுக் கொண்டு, சீனாவுக்கு திரும்பிச் சென்று போராட விரும்பினார்கள். ஆகவே, ALO ஆப்கானிஸ்தானின் ஆட்சியை கைப்பற்றினால், அங்கிருக்கும் உய்கூர் போராளிகளை வெளியேற்றுவதாக உறுதிமொழி அளித்தனர். அந்த நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதற்காகத் தான் சீனாவும் உதவியது.

துரதிர்ஷ்டவசமாக, சோவியத் படைகள் வெளியேறிய இறுதிக் காலத்தில், ALO மிகப் பெரிய பின்னடைவை சந்தித்தது. ஒரு முஜாகிதீன் குழுவுக்கு தலைமை தாங்கிய மசூத்தின் பாதுகாப்பை கோர வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டது. ஆனால், மசூத் அல்லது வேறு யாராவது, அந்த இயக்கத்தை அழிப்பதற்கு திட்டம் தீட்டி இருக்கிறார்கள். வட கிழக்கே மசூத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த நகரில் இருந்து, வட மேற்கே தொஸ்தம் என்ற தளபதியின் கட்டுப்பாட்டுப் பிரதேசத்திற்கு பிரயாணம் செய்த நேரம் தான் அந்த அசம்பாவிதம் நிகழ்ந்தது.

ALO இயக்கத் தலைவர்கள் அனைவரும் ஒரு விமானத்தில் (அந்த இயக்கத்தினர் தமது சொந்த ஹெலிகாப்டர் என்று கூறுகின்றனர்) ஏறிச் சென்றுள்ளனர். விமானம் தரையிறங்கும் நேரம், பாரிய குண்டு ஒன்று வெடித்ததால், ALO தலைவர்கள் அனைவரும் ஸ்தலத்திலேயே கொல்லப் பட்டனர். 

தற்போது, ஆப்கானிஸ்தானில் ALO வின் செயற்பாடுகள் ஏறக்குறைய ஸ்தம்பிதமடைந்து விட்டன. பெரும்பாலான ALO உறுப்பினர்கள், அகதிகளாக புலம்பெயர்ந்து வாழ்கின்றனர். (அவர்கள் மூலம் தான், எனக்கு இந்தத் தகவல்கள் கிடைத்தன.) 

ஆப்கானிஸ்தான் கம்யூனிஸ்டுகளின் செயற்பாடுகள், சர்வதேச ஊடகங்களால் தொடர்ச்சியாக இருட்டடிப்பு செய்யப் பட்டு வருகின்றன. இதற்கு இன்னொரு உதாரணத்தையும் காட்டலாம். 2000- 2001ம் ஆண்டு, ஆப்கானிஸ்தானில் தாலிபான்கள் பெண்களை கொடுமைப் படுத்துவது பற்றிய வீடியோ ஒன்றை, CNN உட்பட பல மேற்குலக தொலைக்காட்சிகள் அடிக்கடி ஒளிபரப்பின. 

தாலிபான் அச்சுறுத்தல்களுக்கு மத்தியில் அந்த வீடியோவை எடுத்து உலகிற்கு அறிவித்தவர்கள், Revolutionary Association of the Women of Afghanistan (RAWA) என்ற, மார்க்சிய பெண்கள் அமைப்பை சேர்ந்தவர்கள் என்ற உண்மையை மட்டும் வேண்டுமென்றே இருட்டடிப்பு செய்து விட்டனர். 

உலகம் முழுவதும், "இஸ்லாமிய நாடுகள்" என்று அழைக்கப்படும் நாடுகளில் கூட, இன/மதவாத சக்திகளுக்கு எதிராக மார்க்சிஸ்டுகள் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஏகாதிபத்திய ஊடகங்களின் தணிக்கையையும் மீறி அந்த செய்தி உலக மக்களை போய்ச் சேர்ந்து கொண்டிருக்கும். 

அமெரிக்காவை நம்பிக் கெட்ட முல்லா ஒமார் - வெளிவராத உண்மைகள்

தாலிபான் தலைவர் முல்லா ஒமார் காலமாகி விட்டார். ஆனால், அவரது மரணச் செய்தி, அவர் இறந்து இரண்டு வருடங்களுக்குப் பின்னர், தற்போது தான் அறிவிக்கப் பட்டுள்ளது. ஏன் இந்த கால தாமதம்?

வெளியில் இருப்போர் நினைத்ததற்கு மாறாக, கடந்த தசாப்த காலமாக தாலிபான் முல்லா ஒமார் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருக்கவில்லை. இருப்பினும் அவரை சுற்றிப் பின்னப்பட்ட தலைமை வழிபாடு தொடர்ந்தும் இருந்தது. அதுவே முரண்பாடுகள் கொண்ட தளபதிகளையும், அனைத்துப் போராளிகளையும் ஒன்று சேர்க்கும் சக்தியாக இருந்தது. 

கடந்த ஆறாண்டுகளாக, பிரபாகரன் மரணத்தில் மர்மம் இருப்பதாக புலி ஆதரவாளர்கள் சொல்லி வந்தது போன்று தான், தாலிபான் தலைவர்களும் கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள். முல்லா ஒமார் மரணமடைந்தது தெரிந்தால், இயக்கத்திற்குள் பிளவு ஏற்படும் என்று ஆவர்கள் அஞ்சி இருக்கலாம்.

முல்லா ஒமார் யார்? அவரது அரசியல் பின்னணி என்ன? ஒரு மேற்கத்திய எழுத்தாளர், முல்லா ஒமார் பற்றிய சுயசரிதை எழுதுவதற்காக, ஒமாரின் மெய்க்காப்பாளர்கள், உறவினர்கள், முன்னாள் போராளிகள் என்று பலரை சந்தித்துப் பேசியுள்ளார். அப்போது தான், அங்குள்ள உண்மை நிலவரம் மேற்குலக பிரச்சாரத்திற்கு மாறாக இருப்பதை கண்டுகொண்டார்.

மேற்குலகில் செய்யப்பட்ட பிரச்சாரத்திற்கு மாறாக, முல்லா ஒமார் என்றைக்குமே அமெரிக்க எதிர்ப்பாளராக இருக்கவில்லை! உண்மையில் அவர் தனது அரசுக்கு அமெரிக்க ஆதரவை எதிர்பார்த்தார்! அப்போது தாலிபான் இயக்கம், ஆப்கானிஸ்தானின் 95 வீத பகுதிகளை கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தது. ஆனால், ஐ.நா. மன்றம் முல்லா ஒமாரை ஆப்கானிஸ்தானின் ஜனாதிபதியாக ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்து வந்தது. தாலிபான் அரசாங்கத்தையும் அங்கீகரிக்கவில்லை.

மேற்குலகில், "பின்லாடனின் அல்கைதாவும், தாலிபானும் ஒன்று" என தவறான தகவல்கள் பரப்பப் பட்டன. உண்மையில், இரண்டுமே வெவ்வேறு குறிக்கோள்களை கொண்டிருந்தன. ஆப்கானிஸ்தானில் தனது ஆட்சியை நிலைநிறுத்தி, தான் நம்பிய மதக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையிலான அரசு அமைப்பது மட்டுமே முல்லா ஒமாரின் நோக்கமாக இருந்தது. 

அதற்கு அமெரிக்கா உதவும் என்று நம்பியுள்ளார். அமெரிக்க பெற்றோலிய நிறுவனம் ஒன்று, ஆப்கானிஸ்தான் ஊடாக எண்ணைக் குழாய் அமைக்க வேண்டுமென அழைப்பு விடுத்தார். அதன் மூலம், அமெரிக்காவுக்கும், தாலிபான் அரசுக்கும் பொருளாதார நன்மை உண்டாகும் என்று நம்பினார்.

இருப்பினும், முல்லா ஒமார் எதிர்பார்த்ததற்கு மாறாக சர்வதேச நிலைமைகள் மாறிக் கொண்டிருந்தன. அமெரிக்காவும், தாலிபான் அரசும் சிறிது காலம் பேச்சுவார்த்தைகள் நடத்தினாலும், பின்னர் தொடர்புகள் துண்டிக்கப் பட்டன. உண்மையில், அமெரிக்கா தான் தொடர்பை முதலில் துண்டித்துக் கொண்டது. அடுத்தடுத்து நடந்த நிகழ்வுகள் முல்லா ஒமாருக்கு ஏமாற்றமளிப்பதாக அமைந்திருந்தன.

9/11 தாக்குதலுக்குப் பின்னர், அமெரிக்கா "பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான யுத்தம்" ஒன்றுக்கு தயாராகிக் கொண்டிருந்தது. அந்தத் தாக்குதலில் பின்லாடனுக்கு பங்கிருந்ததோ இல்லையோ, முல்லா ஒமாருக்கும் அதற்கும் சம்பந்தம் இருக்கவில்லை. ஆப்கானிஸ்தானில் பின்லாடனும், அல்கைதாவும் தனித்துவமாக இயங்கின. இருப்பினும், அமெரிக்கா தொடர்ந்தும் 9/11 தாக்குதலில் தாலிபானை சம்பந்தப் படுத்தி பிரச்சாரம் செய்து கொண்டிருந்தது.

அநேகமாக, கீழைத்தேய பண்பாடு, பழக்க வழக்கங்கள், மேற்குலகில் தவறான புரிதலை கொடுத்துள்ளன. முல்லா ஒமார் பின்லாடனை ஒப்படைத்த மறுத்ததற்கு பின்னால் கொள்கை, கோட்பாடு எதுவும் காரணமாக இருக்கவில்லை. வீட்டுக்கு வந்த விருந்தாளியை எதிரியிடம் பிடித்துக் கொடுக்கக் கூடாது என்ற பண்பாடு காரணமாக இருந்தது. இருந்தாலும், முல்லா ஒமார் பல தடவைகள் பின்லாடனை ஒப்படைக்க முன்வந்தார்.

9/11 தாக்குதலுக்கான ஆதாரங்களை சமர்ப்பித்தால், பொதுவானதொரு சர்வதேச நீதிமன்றம் ஒன்றில் நிறுத்தி விசாரிப்பதற்கு உதவும் வகையில், பின்லாடனை ஒப்படைக்க விரும்பினார். ஆனால், அந்த நிபந்தனைக்கு அமெரிக்க தரப்பில் மௌனம் நிலவியது. தாலிபானுடன் எந்தவித தொடர்பையும் ஏற்படுத்தாத அமெரிக்கா, "தாலிபானும், அல்கைதாவும் ஒன்று" என்ற பிரச்சாரத்தை தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது.

இதற்கிடையே, முல்லா ஒமாரை விட புத்திசாலியான, வெளியுலகம் பற்றி நன்றாக அறிந்து வைத்திருந்த பின்லாடன் எச்சரிக்கையாக நடந்து கொண்டார்.  தாலிபானுடன் தொடர்புகளை துண்டித்துக் கொள்ளுமாறு தனது போராளிகளை எச்சரித்தார்.

அமெரிக்கப் படைகள் ஆப்கானிஸ்தானை கைப்பற்றிய பின்னர் நிலைமை தலை கீழாக மாறியது. அமெரிக்கப் படைகள் நியமித்த ஹாமிட் கார்சாய் பொம்மை ஆட்சியாளராக இருந்தார். அப்போது தாலிபான் சரணடைவதற்கு முன்வந்தது. தம்மை புதிய அரசில் சேர்த்துக் கொண்டால், ஆயுதங்களை ஒப்படைத்து சரணடைவதாகவும், பின்லாடனை கையளிப்பதாகவும் முல்லா ஒமார் கார்சாயுக்கு தூது அனுப்பினார். கார்சாயும் அதனை ஏற்றுக் கொண்டார். இருப்பினும் அமெரிக்க படைகள் தடைக்கல்லாக இருந்தன.

அமெரிக்கர்களினால் ஆக்கிரமிக்கப் பட்ட ஆப்கானிஸ்தானின் உண்மையான அதிகாரம், அமெரிக்க பாதுகாப்பு அமைச்சர் டொனால்ட் ரம்ஸ்பெல்ட்டிடம் இருந்தது. அவர் தாலிபான்கள் சரணடைவதை விரும்பவில்லை. ஏன்? தாலிபான் சரணடைந்து விட்டால், "பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போர்" உடனடியாக முடிவுக்கு வந்து விடும். அதனால் அமெரிக்காவின் நோக்கங்கள் நிறைவேறாமல் போகலாம். போர் தொடர வேண்டுமானால் எதிரி இருக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால், புதிதாக ஒன்றை உருவாக்க வேண்டும்.

பெரும்பாலான தாலிபான் போராளிகள், ஆயுதங்கள் எதுவுமின்றி தத்தம் வீடுகளில் இருந்தனர். அவர்கள் யாரும் யுத்ததிற்கு தயாராக இருக்கவில்லை. இருப்பினும், "தாலிபானை தேடியழிப்பது" என்ற பெயரில், முன்னாள் போராளிகளின் வீடுகளுக்குள் அமெரிக்க இராணுவம் புகுந்தது. தாலிபான் உறுப்பினர்களை தேடி, அவர்களது உறவினர்கள் துன்புறுத்தப் பட்டனர். அந்த அடக்குமுறை காரணமாக, தாலிபான் உறுப்பினர்கள், ஆதரவாளர்கள் தலைமறைவாக வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் உருவானது. இவ்வாறு தான் அமெரிக்கப் படைகள் "புதிய எதிரி" ஒன்றை உருவாக்கின.

ஆரம்பத்தில் ஆப்கானிஸ்தானில் பல பிரதேசங்களில், உள்ளூர் யுத்த பிரபுக்களின் வன்முறை தான் அதிகமாக இருந்தது. பலர் அதிகாரப் போட்டி காரணமாகவும் குழப்பம் விளைவித்தனர். எதிராளிக்கு நிதி செல்வதை தடுப்பதற்காக பாடசாலையை புல்டோசர் கொண்டு இடித்த யுத்த பிரபுக்களுமுண்டு. உள்ளூர் யுத்தபிரபுக்களின், தனிப்பட்ட சுயநலம் காரணமாக நடந்த வன்முறைகள் யாவும், மேற்குலக ஊடகங்களில் "தாலிபான் தாக்குதல்களாக" சித்தரிக்கப் பட்டன. ஒரு கட்டத்தில், இந்த "தவறான தகவல்கள்" தாலிபானின் வளர்ச்சிக்கு உதவின.

நீண்ட காலமாக, புதிய தாலிபான் இயக்கத்திற்கு முல்லா ஒமார் தலைமை தாங்குவதாக தவறாக கருதப் பட்டது. உண்மையில் புதிய தலைமுறை தாலிபான் தளபதிகள் எல்லோரும் முல்லா ஒமாருக்கு விசுவாசமாக இருக்கவில்லை. "முல்லா ஒமார் பின்லாடன் என்ற அரேபியரை கொடுக்காமல் வைத்துக் கொண்டிருந்த படியால் தான், அமெரிக்கப் படைகள் வந்திறங்கி நாட்டை நாசமாக்கி விட்டார்கள்..." என்று அதிருப்தி தெரிவித்தவர்களும் உண்டு. இருப்பினும், முல்லா ஒமார் அனைவராலும் மதிக்கப் பட்ட தலைவராக இருந்தார். இனக் குழுத் தலைவர்கள் யாரும் கடைசி வரையிலும் அவரைக் காட்டிக் கொடுக்கவில்லை.

(De Groene Amsterdammer சஞ்சிகையில் வெளியான கட்டுரையை தழுவி எழுதப் பட்டது.)

மூலக் கட்டுரையை வாசிப்பதற்கு: Mullah Omar 1950-1962 – 23 april 2013 http://www.groene.nl/artikel/het-einde--11

இன்னொரு மலாலா : "கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு" நோபல் பரிசு கிடைப்பதில்லை!

இந்த வருடம் (2014) சமாதானத்திற்கான நோபல் பரிசு கிடைத்த மலாலா பற்றி, உலகம் முழுவதும் எல்லோரும் அறிந்து வைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால், அந்தப் பாகிஸ்தானிய சிறுமியை விட, மகளிர் கல்விக்கு அதிகளவு பங்களிப்புச் செய்த இன்னொரு மலாலா பற்றி நிறையப் பேருக்குத் தெரியாது. அவருடைய பெயரும் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரித் தான் இருக்கும்: மலாலை ஜோயா! பெயரில் மட்டுமல்ல, அரசியல் செயற்பாடுகளிலும் ஒற்றுமை உண்டு. அவர் இன்றைக்கும் பலத்த உயிராபத்துகளுக்கு மத்தியில் ஆப்கானிஸ்தானில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார். 

பாகிஸ்தானிய மலாலா, தாலிபானால் சுடப் பட்ட காரணத்திற்காக மட்டும், மேற்குலக நாடுகளினால் அரவணைக்கப் படவில்லை. அவர் ஒரு சிறுமி. அதனால், மேற்குலக அரசியல் அபிலாஷைகளை அவரின் தலைக்குள் இலகுவாக திணிக்க முடியும். அமெரிக்க ஜனாதிபதி, பிரிட்டிஷ் மகாராணி என்று உலகின் மிகப் பெரிய தலைவர்கள் எல்லோரும் சிறுமி மலாலாவை சந்தித்துப் பேசி விட்டார்கள். கடைசியில் நோபல் பரிசும் கொடுத்தாகி விட்டது. இனிமேல் அவர் மேலைத்தேய "அபிவிருத்தி" திட்டங்களின் உள்ளூர்ப் பிரதிநிதியாக கௌரவிக்கப் படுவார். அடுத்த பல தசாப்தங்களுக்கு, பாகிஸ்தானில் மேற்கத்திய கொள்கைகளை நடைமுறைப் படுத்த உதவுவார்.

ஆப்கானிஸ்தானி மலாலா, மேற்குலக அரசியல் அபிலாஷைகளுக்கு எதிரான நிலைப்பாடு கொண்டவர். வயது முப்பதுக்கு மேலே இருக்கும். ஏற்கனவே இடதுசாரி அரசியல் நிறுவனங்களில் சுறுசுறுப்பாக செயற்பட்டு வருபவர். அதனால், அப்படியான ஒருவர் தனது கொள்கைகளை இலகுவில் மாற்றிக் கொள்ள மாட்டார். ஏகாதிபத்திய நலன்களை பிரதிநிதித்துவப் படுத்துவதற்கு உதவ மாட்டார். 

நோபல் கமிட்டி மட்டுமல்ல, சர்வதேச சமூகம் இன்னொரு மலாலாவை கண்டுகொள்ளாமல் விட்டமைக்கு காரணம் இருக்கிறது. மத அடிப்படைவாத தாலிபான்கள் மட்டுமல்ல, ஜனநாயகவாதிகளான மேற்குலக கனவான்களும், "கம்யூனிஸ்டுகள்", "சோஷலிஸ்டுகள்", "இடதுசாரிகள்" போன்றோரை விரும்புவதில்லை. "கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு" சர்வதேச அங்கீகாரமும், நோபல் பரிசும் கிடைப்பதில்லை. 

ஆப்கானிஸ்தான் ஒரு காலத்தில் சோஷலிச நாடாக இருந்தது என்பதையும், அங்கு சோவியத் சார்பு கம்யூனிஸ்டுகளின் ஆட்சி நடந்தது என்பதையும், இன்று பலர் மறந்து விட்டிருக்கலாம். எண்பதுகளுக்குப் பிறகு பிறந்த இளைய தலைமுறை, அதைப் பற்றிக் கேள்விப் பட்டிருக்கவும் மாட்டார்கள். ஆனால், அந்தக் காலங்களில் பெண்களுக்கு பெருமளவு சுதந்திரம் இருந்தது. பெண்கள் கல்வி கற்க வேண்டும் என்று கம்யூனிஸ்டுகள் ஊக்குவித்தார்கள். முக்காடு அணியாத, முகத்தை மூடாத பெண்கள், பல்கலைக்கழகம் சென்று பட்டம் பெற்று, பல துறைகளிலும் சிறந்து விளங்கினார்கள். அந்தப் பொற்காலம் இனிமேல் திரும்பி வரப் போவதில்லை. 

சோஷலிச அரசாங்கத்தை பாதுகாத்து வந்த சோவியத் இராணுவம் வெளியேறியதும், கடும்போக்கு மதவாதிகளான முஜாகிதீன் குழுக்கள் ஆட்சியைப் பிடித்தன. முஜாகிதீன்கள் பிற்போக்குவாத மதவெறியர்களாக மட்டும் இருக்கவில்லை. கிரிமினல்கள், போதைவஸ்து கடத்தல்கார்கள், போன்ற சமூக விரோதிகள் தம்மை புனிதப் போராளிகளாக காட்டிக் கொண்டார்கள். அவர்களுடன் ஒப்பிடும் பொழுது, பிற்காலத்தில் வந்த தாலிபான்களுக்கு ஒரு அரசியல் சித்தாந்தம் இருந்தது என்பது மட்டுமே வித்தியாசம். மற்றும் படி, தாலிபான் செய்ததையே, முஜாகிதீன்களும் செய்தார்கள். பெண்கள் கல்வி கற்பதை அவர்களும் தடை செய்திருந்தார்கள். 

பாகிஸ்தானில், ஆப்கான் அகதி முகாம்களில், சோஷலிச சிந்தனை கொண்ட பெண்கள் ஒன்று கூடி நிறுவனமயப் பட்டனர். RAWA (Revolutionary Association of the Women of Afghanistan) என்ற பெயரில் உருவான புரட்சிகரப் பெண்கள் அமைப்பு, அகதி முகாம்களில் வாழ்ந்த சிறுமிகளுக்கு கல்வி புகட்டுவதற்காக பாடசாலைகளை நடத்தியது. ஓர் உத்தியோகபூர்வமற்ற பள்ளிக்கூடத்தில் படித்த அகதிச் சிறுமி, பிற்காலத்தில் ஒரு பாராளுமன்ற உறுப்பினராக வருவார் என்பதை, அன்று யாரும் எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டார்கள். ஆனால், ஆப்கானிஸ்தானில் அந்த அதிசயம் நடந்தது. 

ஆப்கானிஸ்தானில் தாலிபான் ஆட்சி நடந்த நேரம், அவர்கள் பெண்களின் கல்வி உரிமையை மறுத்தார்கள் என்பது அனைவருக்கும் தெரியும். மகளிர் பாடசாலைகள் அனைத்தும் மூடப் பட்டிருந்த காலத்தில், இரகசியமாக சில இடங்களில் பாடசாலைகள் நடந்து கொண்டிருந்தன. தாலிபான்களின் அச்சுறுத்தல்களை பொருட்படுத்தாது, RAWA அமைப்பு, ஆப்கான் சிறுமிகளுக்கு கல்வி புகட்டி வந்தது. தாலிபான் ஆட்சிக் காலத்தில், இரகசியமாக இயங்கி வந்த பாடசாலை ஒன்றில், மலாலை ஆசிரியையாக பணியாற்றினார். 

ஆப்கானிஸ்தானில் தாலிபான்கள் பெண்களுக்கு எதிராக புரிந்த வன்முறைகளை, RAWA ஆவணப் படுத்தியது. இரகசியமாகப் படம் பிடிக்கப்பட்ட வீடியோ ஆவணங்கள், பாகிஸ்தான் ஊடாக வெளிநாடுகளுக்கு கடத்தப் பட்டன. அவற்றைத் தான், CNN தனது செய்திகளில் போட்டுக் காட்டி வந்தது. அதற்குப் பிறகு தான், ஆப்கானிஸ்தானில் பெண்களுக்கு எதிரான தாலிபான்களின் கொடுங்கோன்மை பற்றி உலகம் அறிந்து கொண்டது. 

ஆப்கானிஸ்தான் மீது அமெரிக்கா படையெடுத்து, தாலிபான்களை வெளியேற்றிய பின்னர், "லோயா ஜிர்கா" எனப்படும் ஆப்கான் பாராளுமன்றத்திற்கான பொதுத் தேர்தல் நடைபெற்றது. தேர்தலில் போட்டியிட்ட மலாலை, மக்களால் தெரிவு செய்யப் பட்டு, பாராளுமன்ற பிரதிநிதியாக அமர்ந்திருந்தார். பாராளுமன்றத்தில் பெரும்பான்மையாக இருந்த முன்னாள் யுத்தப் பிரபுக்கள், மத அடிப்படைவாதிகள், பிற்போக்குவாதிகள் மத்தியில், மலாலை ஒரு துணிச்சலான, நேர்மையான அரசியல்வாதியாக அமர்ந்திருந்தார். 

மலாலை தாலிபான்களை மட்டும் எதிர்த்துப் போராடவில்லை. அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம், முன்னாள் முஜாகிதீன் குழுக்கள், நிலப்பிரபுக்கள், மதத் தலைவர்கள், போன்ற பல ஆதிக்க சக்திகளை எதிர்த்துப் போராடினார். "இங்கே அமர்ந்திருக்கும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் பலர், முஜாகிதீன் யுத்தப் பிரபுக்களாக இருந்த காலத்தில் புரிந்த போர்க்குற்றங்களுக்காக, சர்வதேச நீதிமன்றத்தினால் தண்டிக்கப் பட வேண்டும்..." என்று மலாலை பாராளுமன்றத்தில் உரையாற்றினார். அதற்கு நேரடியாக பதிலளிக்காத பிற்போக்குவாதிகள், "மலாலை ஒரு கம்யூனிஸ்ட்!" என்று குற்றஞ்சாட்டினார்கள். 

முன்னாள் யுத்தப் பிரபுக்களை கிரிமினல்களாக குற்றம் சாட்டிய மலாலையின் பேச்சு, அதிகாரத்தில் இருந்த மத அடிப்படைவாதிகளை ஆத்திரமூட்டியது. பலர் நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் கொலைப் பயமுறுத்தல் விடுத்தனர். அதனால், பாராளுமன்ற கூட்டங்களில் கூட கலந்து கொள்ள முடியாமல், வீட்டுக்குள் முடங்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. ஐ.நா. படையினரின் பாதுகாப்புக்கு மத்தியில், காபுல் நகரில், அடிக்கடி வீடுகளை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டிய நிலைமையில் வாழ்ந்து வருகின்றார். 

ஆப்கானிஸ்தான் போன்றதொரு அபாயகரமான நாட்டில், இத்தனை பெரிய ஆதிக்க சக்திகளை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கு அசாத்தியமான துணிச்சல் வேண்டும். ஒரு பெண்ணாக அத்தனை சவால்களையும் சமாளித்து அரசியல் நடத்துவது சாதாரண விடயம் அல்ல. உண்மையில், பாகிஸ்தானிய மலாலாவுக்கு பதிலாக, ஆப்கான் மலாலைக்கு நோபல் பரிசு கிடைத்திருந்தால், அந்தப் பரிசுக்கு ஒரு மதிப்பு ஏற்பட்டிருக்கும். 

என்ன செய்வது? "கம்யூனிஸ்டுகள்" எந்தளவு நல்லவர்கள், வல்லவர்களாக இருந்தாலும், உலகம் அவர்களை கண்டுகொள்வதில்லை. "கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு" நோபல் பரிசு கிடைப்பதில்லை. உண்மையிலேயே அவர்கள் கம்யூனிஸ்டுகளாக இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. தாலிபான் போன்ற மத அடிப்படைவாதிகளையும், அமெரிக்கா போன்ற ஏகாதிபத்தியவாதிகளையும் மக்களின் எதிரிகளாக நம்பும் அனைத்து அரசியல் ஆர்வலர்களையும் உலகம் புறக்கணித்து வந்துள்ளது.

மாலாலை பல உலக நாடுகளில் நடந்த கலந்துரையாடல்கள், பொதுக் கூட்டங்களில் பங்குபற்றி வந்துள்ளார். ஆனால், ஒபாமாவோ அல்லது பிரிட்டிஷ் மகாராணியோ அவரைக் கூப்பிட்டு கௌரவிக்கவில்லை. மேற்குலக நாடுகளில் மலாலையை அழைத்து வந்து, அவரை மக்களுக்கு அறிமுகப் படுத்தியவர்கள் இடதுசாரி அமைப்புகள் என்பது இங்கே குறிப்பிடத் தக்கது. 

மேலதிக தகவல்களுக்கு:

Defense Committee for Malalai Joya

A Woman Among Warlords: An Interview With Malalai Joya

Revolutionary Association of the Women of Afghanistan

The brave and historical speech of Malalai Joya in the LJ 

ஆப்கான் அகதிகள் - ஈரானில் இன்னலுறும் தீண்டத்தகாதவர்கள்

தமிழ்நாட்டு முகாம்களில் வாழும், ஈழத் தமிழ் அகதிகளின் துயரக் கதைகளை பலர் கேள்விப் பட்டிருப்பார்கள். ஈரானில் தஞ்சம் கோரியுள்ள, ஆப்கானிஸ்தான் அகதிகளின் நிலைமையும், அதற்கு சற்றும் குறைந்தது அல்ல. ஈரானில் கட்டிடத் தொழில் செய்யும் ஒரு இடத்தில் படுத்துறங்கும் இந்தக் குழந்தையின் படமே, அவர்கள் படும் இன்னல்களை புரிந்து கொள்ள போதுமானது.

ஈரானில் எங்கு பார்த்தாலும், அடி மட்டத் தொழிலாளிகள் ஆப்கானிய அகதிகளாகவே இருப்பார்கள். புதிய கட்டிடங்கள் கட்டப் படும் இடங்களில் அவர்களைக் காணலாம். அவை பெரும்பாலும், ஈரானியர்கள் செய்ய விரும்பாத, கடின உழைப்பைக் கோரும் வேலைகள். ஆப்கான் அகதிகள் மட்டுமே, கொதிக்கும் வெயிலில்,கடினமான வேலை செய்யத் தயாராக இருப்பார்கள். அவர்களுக்கு கிடைக்கும் கூலியும் குறைவு. அவர்களது உழைப்பை சுரண்டும் ஈரானிய முதலாளிகள், சில நேரம் மாதக் கணக்காக சம்பளம் கொடுக்காமல் ஏமாற்றுவார்கள். அதற்கு எதிராக எங்கேயும் முறைப்பாடு செய்ய முடியாது. ஏழை சொல் அம்பலம் ஏறாது.

ஆப்கானிய அகதிகளும், ஈரானியர்கள் போன்று முஸ்லிம்கள் தான். ஈரான் அதிகார வர்க்கமான இஸ்லாமிய மதத் தலைவர்கள், அகதிகளின் துயரைத் துடைப்பதற்கு துரும்பைக் கூட எடுத்துப் போடவில்லை. இதே மதத் தலைவர்கள் தான், ஆப்கானிஸ்தானில் போராடிக் கொண்டிருந்த முஜாகிதீன் குழுக்களுக்கு கொடுப்பதற்காக, பள்ளிவாசல்களில் நிதி சேகரித்துக் கொடுத்தார்கள். அந்த நிதியில் பெரும்பகுதி ஆயுதங்கள் வாங்கப் பயன்பட்டது.

ஈரானிய "தொப்புள்கொடி உறவுகள்" அனுப்பிய நிதியும்,ஆயுதங்களும் ஆப்கான் போரினை தீவிரப் படுத்தியது. அதன் விளைவாக, அப்பாவிப் பொதுமக்கள் அகதிகளாக ஈரானுக்குள் நுளைந்தார்கள். ஆப்கான் போராளிகளுக்கு உதவுவதற்காக நிதி சேகரித்துக் கொடுத்த மதத் தலைவர்கள், தமது நாட்டிற்குள் புகலிடம் கோரிய அகதிகளை கண்டுகொள்ளாமல் புறக்கணிக்கின்றனர்.

ஈரானில் வாழும் ஆப்கான் அகதிகளின் நிலைமை, இந்தியாவில் வாழும் தீண்டத்தகாத சாதியினருடன் ஒப்பிடத் தக்கது. அவர்களை யார் வேண்டுமானாலும், என்னவும் செய்யலாம். அரசாங்கமும், மதத் தலைவர்களும் ஏனென்று கேட்க மாட்டார்கள். ஆப்கான் அகதித் தொழிலாளர்கள், உழைப்புச் சுரண்டலுக்கு மட்டும் பலியாவதில்லை. பணக்கார ஈரானியர்களின் வீடுகளில் வேலைக்காரிகளாக பணியாற்றும் பெண்கள், பாலியல் சுரண்டலுக்கும் ஆளாகின்றனர்.

எண்பதுகளில், ஆப்கான் போர் தொடங்கிய காலத்தில் இருந்து, இலட்சக் கணக்கான ஆப்கான் அகதிகள் ஈரானில் தஞ்சம் கோரியுள்ளனர். பெரும்பாலும், ஈரானில் பேசப் படும் பார்சி (டாரி) மொழி பேசும் ஆப்கானியர்கள் தான், ஈரானுக்கு அகதிகளாக சென்றுள்ளனர். (பஷ்டூன் மொழி பேசும் ஆப்கானியர்கள் பெரும்பாலும் பாகிஸ்தான் பக்கமாக புலம்பெயர்ந்தனர்.) டாரி மொழி பேசும் மக்கள் ஈரான் எல்லையோரம் அமைந்துள்ள ஹெராட் நகரிலும், அதைச் சூழவும் வாழ்கின்றனர். ஆகையினால், ஈரானியர்களும், ஆப்கானிய அகதிகளும், இனத்தால், மொழியால், மதத்தால் ஒன்று பட்டவர்கள். அப்படி இருந்தும் ஏனிந்த பாரபட்சம்?

ஈரானில் தங்களுக்கு வரவேற்பு இல்லை என்பதும், பல இன்னல்களை சகித்துக் கொண்டு, அவல வாழ்க்கை வாழ வேண்டும் என்பதும், ஆப்கான் அகதிகளுக்கு தெரியும். இருந்தாலும், சமாதானம் நிலவும் ஒரு நாட்டில் வாழ்கிறோம் என்று திருப்திப் பட்டுக் கொள்கின்றனர். நிரந்தர யுத்த பூமியாகி விட்ட ஆப்கானிஸ்தானில், மரணம் எந்த நேரத்தில் வரும் என்று தெரியாது. ஈரானில் மரண பயம் இல்லை என்பதால், எல்லாக் கஷ்டங்களையும் சகித்துக் கொண்டு வாழ்கிறார்கள்.

ஈரானில் வாழும் ஆப்கான் அகதிகள் ஒரே மொழியை பேசுகின்றார்கள். ஒரே மதத்தை பின்பற்றுகிறார்கள். எதற்காக ஈரானிய முதலாளிகள் அவர்களை இரக்கமின்றி சுரண்ட வேண்டும்? எதற்காக ஈரானிய அரசு அவர்களை பாரபட்சமாக நடத்த வேண்டும்? இதே கேள்விகளை, தமிழகத்தில் வாழும் ஈழத் தமிழ் அகதிகள் விடயத்திலும் கேட்கலாம்.

இதற்கெல்லாம் விடை ஒன்று தான். மத உணர்வு, மொழி உணர்வு, இன உணர்வு, தேசிய உணர்வு, இவை எல்லாம் மக்களை மூளைச் சலவை செய்து, முட்டாள்களாக வைத்திருப்பதற்கு மட்டுமே உதவும். எல்லாவற்றையும் பணம் தான் தீர்மானிக்கின்றது. எந்த நாட்டில் வாழ்ந்தாலும், எந்த மொழி பேசினாலும், எந்த மதத்தை நம்பினாலும், முதலாளிகளின் குணம் ஒன்று தான். அவர்களால் சுரண்டப் படும் மக்களின் பிரச்சினைகளும் ஒன்று தான்.

அகதிகள் தொடர்பான முன்னைய பதிவுகள்:
1.நெதர்லாந்தில் அரசியல் தஞ்சம் கோரிய ஜெர்மன் கம்யூனிச அகதிகள்
2.சதுரங்க அரசியலில் சர்வதேச அகதிகள்
3.ஐரோப்பியர் அகதிகளாக அலைந்த காலங்கள்
4.சுவிஸ் மனுநீதி: கல்வி மறுக்கப்படும் அகதிகள்
5.அகதி வைரஸ் 2.0 (Made in Holland)

ஆப்கானிஸ்தானை ஆண்ட ஆதித் தமிழர்கள் - ஓர் ஆய்வு

அசோக சக்கரவர்த்தியின்  கண்டஹார் 
கல்வெட்டு (கி.மு. 250  )

ஆப்கானிஸ்தானில், கி.மு. 250 ல் செதுக்கப்பட்ட அசோகரின் கல்வெட்டு. இந்தக் கல்வெட்டு கண்டெடுக்கப்பட்ட இடம் : கண்டஹார்! ஆமாம், ஆப்கானிஸ்தானில் உள்ள கண்டஹார் நகரம் தான். இறுதியாக, கம்யூனிஸ்டுகள் ஆப்கானிஸ்தானை ஆண்ட காலம் வரையில், இந்தக் கல்வெட்டு காபுல் அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப் பட்டிருந்தது. இஸ்லாமிய கடும்போக்காளர்களின் ஆட்சி ஏற்பட்ட குழப்பகரமான காலப்பகுதியில் காணாமல் போய்விட்டது. 

ஆப்கானிஸ்தானில் கண்டெடுக்கப்பட்ட அசோக சக்கரவர்த்தியின் கல்வெட்டுகளில், பிரஜைகளின் நன்னடத்தையை குறிக்கும் அறிவுரைகள் எழுதப் பட்டுள்ளன.  இதிலே நாம் கவனிக்க வேண்டிய விடயம், கல்வெட்டில் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ள தொடர்பாடல் மொழி. அசோக சக்கரவர்த்தியின் ஆட்சின் கீழ் இருந்த இந்திய சாம்ராஜ்யத்தில், அந்தந்த மாநில மக்களின் பிரதான மொழிகளில் கல்வெட்டுகள் எழுதப் பட்டன. ஆப்கானிஸ்தானில் பல இடங்களில் கண்டெடுக்கப் பட்ட கல்வெட்டுகளில், கிரேக்கம், அராமி ஆகிய இரண்டு மொழிகள் மட்டுமே பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளன. கண்டஹார் நகருக்கு வடக்கே இருந்த பகுதிகளில், கிரேக்க காலனிகள் உருவாகி, அது கிரேக்கர்களின் நாடாக இருந்தது. அதனால் கிரேக்க மொழியில் எழுதப் பட்டது. 

அப்படியானால் அராமி மொழி? ஹீபுரு, அரபு மொழிகளுக்கு நெருக்கமான, இயேசு கிறிஸ்து பேசிய அராமி மொழி, ஒரு காலத்தில் மேற்காசிய நாடுகளின் சர்வதேச மொழியாக இருந்தது. பாலஸ்தீனம் முதல், பாகிஸ்தான் வரையில் அராமிய மொழி பேசத் தெரிந்த மக்கள் வாழ்ந்தார்கள். அவர்கள் யார்? திராவிடர்களா? ஆப்கானிஸ்தானில், பஷ்டூன் மக்கள் வாழும் பிரதேசத்தை பற்றி, புராதன கால கிரேக்கர்களும், ஈரானியர்களும் எழுதி வைத்துள்ளனர்.

"அந்த மக்கள் இடுப்பில் ஒரு துண்டு  மட்டுமே ஆடையாக அணிந்திருந்தனர். மார்புப் பகுதியை மூடுவதில்லை. காலில் செருப்பு அணிந்திருந்தார்கள். அவர்களது வாள்கள் நீளமானவை என்பதால், வாளின் உறையில் தொங்கும் பட்டியை, தோளில் மாட்டி இருப்பார்கள்..."  என்று அந்த புராதன கிரேக்க, ஈரானிய வரலாற்றுக் குறிப்புகளில் எழுதப் பட்டுள்ளது (கி.மு. 450). (ஆதாரம்: Afghanistan, Een geschiedenis, Willem Vogelsang)   ஆப்கானிஸ்தானின் ஆதிவாசிகள் பற்றிய குறிப்புகள், பண்டைய தமிழர்களின், அல்லது திராவிடர்களின் தோற்றத்தை நினைவுபடுத்துகின்றது. ஆப்கானிஸ்தானின் பூர்வகுடிகள், தமிழர்களின் முன்னோர்களாக இருந்திருக்கலாம்.

இங்கே நாங்கள் கவனிக்க வேண்டிய இன்னொரு விடயம், தற்போது ஆப்கானிஸ்தானில் வாழும் இனங்கள் பேசும் மொழிகள். இன்று ஆப்கானிஸ்தானில் யாரும், கிரேக்க அல்லது அராமிய மொழி பேசுவதில்லை.  (அராமி மொழி ஏறக்குறைய அழிந்து விட்டது. இன்றைய சிரியாவில் மட்டும் சில ஆயிரம் பேர் பேசுகின்றனர்.) பெரும்பான்மை இன மக்கள் பேசும் பஷ்டூன் மொழி, ஈரானின் பார்சி மொழிக்கும், இந்தியாவின் இந்தி மொழிக்கும் இடைப்பட்டது. இந்தோ-ஈரானிய மொழிக் குடும்பத்தை சேர்ந்த மொழி. பஷ்டூன் இன மூதாதையர்கள், வடக்கே இருந்து குடிபெயர்ந்து வந்தவர்கள் என்பதை, அந்த மக்களே ஒத்துக் கொள்கின்றனர். அதாவது, அவர்களது சரித்திர சான்றுகள் யாவும், கி.மு. இரண்டாம் நூற்றாண்டுக்கு பிந்தியவை தான். அப்படியானால், பஷ்டூன் மக்கள் ஆரியர்களா? ஆமாம்!

ஆப்கானிஸ்தான் தேசிய விமான சேவையின் பெயர்: "ஆரியானா".  அதன் அர்த்தம், "ஆரியர்கள்" என்பது தான்! ரிக் வேதத்தில் "ஆர்ய வர்த்தம்" என்று அழைக்கப் பட்ட நாடு, பண்டைய ஆப்கானிஸ்தான் தான். மகாபாரதத்தில் "காந்தர்வர்கள்" என்ற இன மக்களின் குறிப்புகள் வருகின்றன. காந்தர்வர்கள் என்பது, காந்தார நாட்டை சேர்ந்த மக்களை குறிக்கும். இன்றைய கண்டஹார் நகரின் பழைய பெயர், காந்தாரம்! 

கண்டஹார் என்பது, அங்கு குடியேறிய ஆரியர்களால்  ஆரியமயமாக்கப் பட்ட இடப் பெயர் ஆகும்.  இன்று பஷ்டூன் மக்கள் வாழும் பிரதேசத்தில், ஒரு காலத்தில் சக்திவாய்ந்த காந்தார தேசம் இருந்தது. காந்தர்வ மக்கள், இன்றைய பஷ்டூன் மக்கள் அல்ல. காந்தர்வ மக்கள், பௌத்த மதத்தையும், இந்து மதத்தையும் பின்பற்றினார்கள். இந்து மதம் என்றால், எந்த இந்து மதம்? ஆரியர்களின் இந்து மதமா? அல்லது திராவிடர்களின் இந்து மதமா? இரண்டும் ஒன்றல்ல. இரண்டுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு, ஆப்கானிஸ்தானில் தான் தோன்றியது. 

ஆப்கானிஸ்தானில் வாழ்ந்த திராவிட மக்களுடன், ஆரியர்களான பஷ்டூன் மக்களின் இனக்கலப்பு நடந்துள்ளது. அது இரண்டு வகையில் நடந்திருக்கலாம். ஒன்று, கலப்பு  மண உறவுகளின் விளைவாக  உருவான புதிய இனம். இரண்டாவது, தாய்மொழியை மறந்து விட்டு, ஆக்கிரமிப்பாளர்களின் மொழியை ஏற்றுக் கொள்ளுதல். ஏதோ ஒரு வகையில், ஆரியர்களான பஷ்டூன் மக்களின் மொழி, அந்தப் பிரதேசத்தில் நிலைத்து விட்டது. 

தமிழர்களின் தேசிய அரசியல் போன்று, பஷ்டூன் மக்களின் தேசியமும், மொழியை அடிப்படையாக கொண்டது, என்பது இங்கே குறிப்பிடத் தக்கது. ஒரு பஷ்டூ தனது மொழியை பேசத் தெரியாமல், வேறொரு அந்நிய மொழியை பேசினால், அவன் பஷ்டூன் இனத்தை சேர்ந்தவனாக கருதப் பட மாட்டான். 19 ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த, பஷ்டூன் இனத்தை சேர்ந்த ஷா மன்னர், பார்சி மொழியை தாய்மொழியாக கொண்டிருந்ததால், பெரியதொரு கலவரம் வெடித்தது.  அதன் பிறகு தான், ஆப்கானிஸ்தான் தலைநகரம், கண்டஹாரில் இருந்து காபுலுக்கு இடம் மாறியது. 

ஆப்கானிஸ்தானில் இன்னமும் திராவிட இனங்கள் இருக்கின்றனவா? ஆம்! "பிராஹுய்" (Brahui)  என்ற, திராவிட மொழிக் குடும்பத்தை சேர்ந்த, மொழி ஒன்றை பேசும் மக்கள் இன்னமும் வாழ்கின்றனர். அவர்கள், ஆப்கானிஸ்தானிலும், பாகிஸ்தானிலும் பல இடங்களில் சிதறிப் போயுள்ளனர். மேலும், பலுச்சி மொழி பேசும் மக்கள், ஒரு காலத்தில் பிராஹுய் மொழி பேசியிருக்கலாம். அதனை நிரூபிக்கும் வகையில், இரண்டு இனங்களினதும் கலாச்சாரங்கள் ஒன்றாக உள்ளன. பலுச்சி ஒரு இந்தோ-ஈரானிய மொழி என்பது மட்டுமே வித்தியாசம். "திராவிடர்களான" பலுச்சி, பிராஹுய் மக்கள் இன்று இஸ்லாத்தை பின்பற்றுகின்றனர். ஆனால், இஸ்லாம் என்பது, 1500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், அரேபியாவில்  தோன்றிய புதிய மதம் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

இவர்களை விட, "பாஷை" என்றொரு வித்தியாசமான மொழி பேசும் மக்கள் வாழ்கின்றனர். பாஷை மக்கள் தம்மை பஷ்டூனியருடன் அடையாள படுத்திக் கொள்கின்றனர். ஆனால், தனித்துவமான கலாச்சாரத்தை கொண்டவர்கள். பாஷை இன மக்கள் மத்தியில், கருப்பு நிற மேனியை கொண்ட, அல்லது தென்னிந்தியர்கள் போல தோற்றமளிக்கும் பலரை காணலாம். (எல்லோரும் அப்படி அல்ல.) 

வடக்கு ஆப்கானிஸ்தானில், காபுல் நகருக்கு கிழக்கே, பாகிஸ்தான் எல்லையோரம், "நூரிஸ்தான்" மாகாணம் உள்ளது. அவர்கள் தனித்துவமான, "நூரிஸ்தானி" மொழி பேசுகின்றனர். பார்சி, பஷ்டூன், உருது ஆகிய இந்தோ-ஈரானிய மொழிகளுடன் சம்பந்தமில்லாத தனித்துவமான மொழி அது. ஆனால், அவர்கள் பார்ப்பதற்கு வெள்ளை இனத்தவர்  போன்று தோற்றமளிக்கின்றனர்.  அந்த மக்களுக்கு, நூரிஸ்தானி என்ற பெயர் வரக் காரணம் ஒரு தனிக்கதை. 

19 ம் நூற்றாண்டு வரையில், நூரிஸ்தானி மக்கள் "இந்துக்களாக" இருந்தார்கள். (இன்று மிகத் தீவிரமான இஸ்லாமிய மதப் பற்றாளர்கள். ரஷ்ய படைகளினால் ஆக்கிரமிக்கப் பட முடியாமல் இருந்த, ஒரேயொரு மாகாணம் அது தான்.) வேத கால இந்துக் கடவுளரான, இந்திரன், வருணன், அக்கினி போன்ற தெய்வங்களை வணங்கி வந்தார்கள். பிற்காலத்தில் அவர்கள் முஸ்லிம்களாக மாறிவிட்டாலும், பாரம்பரிய வேத கால இந்துக் கலாச்சாரங்களை இன்னமும் பின்பற்றி வருகின்றனர். 19 ம் நூற்றாண்டு வரையில் அந்த மாகாணம், "காபிர்ஸ்தான்" என்ற பெயரில் அழைக்கப் பட்டது.  இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்ட பின்னர், அது நூரிஸ்தான் என்று மாற்றப் பட்டது. 

ஒரு காலத்தில், தெற்கு ஈரானில் இருந்த, "ஈழம்" அல்லது "எலம்"  (Elam)  என்ற, திராவிடர்களின் ராஜ்யத்தை சேர்ந்த மட்பாண்டங்கள், ஆப்கானிஸ்தானில் பல இடங்களில் கண்டெடுக்கப் பட்டன. அது அந்தக் காலத்தில் இருந்த, வர்த்தகத் தொடர்பை எடுத்துக் காட்டுகின்றது. ஆனால், அதை மட்டுமே வைத்துக் கொண்டு, ஆப்கானிஸ்தானில் வாழ்ந்த திராவிடர்கள் எல்லாம், கறுப்பின மக்கள் என்று நாங்கள் அறுதியிட்டுக் கூற முடியாது.  உண்மையில், ஆரியர், திராவிடர் என்று, மக்களை இன அடிப்படையில் பிரித்துப் பார்க்க முடியாது. 

"ஆரியர்கள் என்றால் வெள்ளையர்கள், திராவிடர்கள் என்றால் கருப்பர்கள்" என்ற, கருப்பு-வெள்ளை பாகுபாடு, எல்லா இடங்களிலும் பொருந்தாது. "ஆரிய கலாச்சாரம், திராவிட கலாச்சாரம்" என்று நாங்கள் பாகுபடுத்தலாம். ஆரியர்களின் வருகைக்கு முன்னர், ஆப்கானிஸ்தானில் திராவிடர் கலாச்சாரம் ஆதிக்கம் செலுத்தியது. அந்தப் பகுதியில் வாழ்ந்த வெள்ளையின மக்களும்  அதனை பின்பற்றி வந்தனர்.  சில நூறாண்டுகளுக்குப் பின்னர், அந்த இடத்தில் ஆரிய கலாச்சாரம் ஆதிக்கம் செலுத்த தொடங்கியதும், அங்கு வாழ்ந்த கறுப்பின மக்களும் அதனை பின்பற்றி வந்தனர். 

தெற்காசியாவில், இன்றைய ஆப்கானிஸ்தான், பாகிஸ்தான், வட இந்திய பகுதிகளில் வாழ்ந்த ஒரு முக்கியமான இனத்தவர்கள் பற்றி, நாம் அதிக கவனம் செலுத்துவதில்லை.  "யூதர்கள் (ஹீபுருக்கள்), பாலஸ்தீனத்தில் மட்டுமல்ல, தெற்காசியாவிலும் பெரும்பான்மையாக வாழ்ந்தனர்," என்று நான் சொன்னால், இன்று யாரும் நம்ப மாட்டார்கள். நாங்கள் இப்போதும், ஐரோப்பியரின் மூளையை பொருத்திக் கொண்டு சிந்திப்பதால், எமது கடந்த கால வரலாற்றையே மறந்து விட்டோம். ஐரோப்பியர்களோ, தங்களது தேச, இன நலன்களை மையமாக கொண்டு தான், அனைத்தையும் ஆராய்கிறார்கள். 3000 வருடங்களுக்கு  முன்னர், ஹீபுரூ  மக்கள் யூத மதத்தை பின்பற்றவில்லை. ஆனால், யூதர்களின் புனித மொழியான ஹீபுருவுக்கு நெருக்கமான அராமிய மொழி பேசினார்கள். யூத மதம் கூட, சரதூசர் என்ற (ஈரானிய) தீர்க்கதரிசியின் மத தத்துவங்களை உள்வாங்கிக் கொண்ட புதிய மதமாக உருவெடுத்திருந்தது. 

ஒரு காலத்தில், பாகிஸ்தானில் இருந்து பாலஸ்தீனம் வரையில், அராமி  மொழி பேசப் பட்டு வந்தது.  அந்தப் பகுதியில் வாழ்ந்த எல்லோரும் அராமியை தாய்மொழியாக கொண்டிருக்கவில்லை. ஆனால், சர்வதேச மொழியாக தெரிந்து வைத்திருந்தனர். ஹீபுரு மொழி பேசிய யூதர்கள், அரேமி வம்சாவளியினர் தான். அராமி, ஹீபுரு மொழிகளை, தமிழ், மலையாளத்துடன் ஒப்பிடலாம். 19 ம் நூற்றாண்டு வரையில், ஆப்கானிஸ்தானில் இலட்சக் கணக்கான யூதர்கள் வாழ்ந்தார்கள். 

1836 ம் ஆண்டு, ஆப்கானிஸ்தானை ஆண்ட மன்னர் தோஸ்த் மொஹமட் கான், இஸ்லாமிய மதத்தை அரச மதமாக்கி, கடுமையான மத சட்டங்களை அமுல்படுத்தினார். மது பாவனை தடை செய்யப் பட்டது. இதனால், ஆப்கானிஸ்தானில் வாழ்ந்த பெருந்தொகையான யூதர்கள் வெளியேறி விட்டனர். அன்று அவர்கள் பாலஸ்தீனா செல்லவில்லை. அருகில் இருந்த மத்திய ஆசிய நாடுகளுக்கு குடிபெயர்ந்தார்கள். 20 ம் நூற்றாண்டில், இஸ்ரேல் ஸ்தாபிக்கப் பட்ட பின்னர், எஞ்சியிருந்த ஆப்கான் யூதர்களும் வெளியேறி விட்டார்கள். 

ஆப்கானிஸ்தானில் வாழ்ந்த யூதர்கள் எப்படியான தோற்றத்துடன் இருந்திருப்பார்கள்? இது சம்பந்தமான பழைய புகைப்படங்கள், ஆம்ஸ்டர்டாம் நகரில் உள்ள யூத கலாச்சார-வரலாற்று அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப் பட்டுள்ளன. அந்தப் படத்தில் இருக்கும் யாரும், வெள்ளையின ஐரோப்பியராக தோற்றம் அளிக்கவில்லை. மாறாக, இந்தியர்களை போன்ற முகச் சாயலை கொண்டிருந்தனர். ஆப்கானிஸ்தானில் வாழ்ந்த ஹீபுருக்கள், அல்லது அரேமியர்கள், தென்னிந்திய திராவிடர்களின் மூதாதையராக இருந்திருக்கலாம். இன்றைக்கும் ஒரே மாதிரியான  சொற்கள், தமிழிலும், ஹீபுருவிலும் காணப் படுகின்றன. 

மேலதிக விபரங்களுக்கு, நான் எழுதிய "நாம் கறுப்பர்! நமது மொழி தமிழ்! நம் தாயகம் ஆப்பிரிக்கா!" கட்டுரைத் தொடரை வாசிக்கவும். 

உசாத்துணை:

1.An inscription of Asoka discovered in Afghanistan, http://www.jstor.org/discover/10.2307/29753969?uid=3738736&uid=2&uid=4&sid=21101901312507 

2.The Nuristani people, http://en.wikipedia.org/wiki/Nuristani_people
3.The Pashayi people, http://en.wikipedia.org/wiki/Pashai_people
4.Aramaic language, http://en.wikipedia.org/wiki/Aramaic_languages
5.Afghanistan, Een geschiedenis, Willem Vogelsang
6.Lost Cities of China, Central Asia & India, by David Hatcher Childress

ஒசாமா பின்லாடன் கதாநாயகனாக நடித்த "விஸ்வரூபம்": ஓர் உண்மைக் கதை

[விஸ்வரூபம் : அபத்தங்களின் விசால ரூபம்] 
(பாகம் - 6)

விஸ்வரூபம் திரைப் படத்தில், கமல்ஹாசன் ஒரு இந்திய முஸ்லிமாக, ஒரு RAW அதிகாரியாக நடித்திருப்பார். முதலில் பாகிஸ்தான் சென்று, அங்கே முகாமிட்டுள்ள தாலிபான் இயக்கத்தினுள் ஊடுருவுவார். பின்னர் தலைவர் முல்லா ஒமாருக்கு நெருக்கமான குடும்ப நண்பராக மாறுவார். தாலிபான் இயக்க உறுப்பினர்களுக்கு இராணுவ பயிற்சி அளிப்பார். தாலிபான் இயக்கத் தலைவர்களின் மிகவும் நம்பிக்கைக்கு உரிய ஒருவராக மதிக்கப் பட்டாலும், அவர் ஒரு RAW உளவாளி என்ற சந்தேகம் யாருக்கும் வராது. தாலிபான் ஆட்சியை அகற்றுவதற்கான அமெரிக்க படையெடுப்பு நிகழும் சமயத்தில், கமல் கொடுத்த துல்லியமான தகவல்களின் அடிப்படையில், அமெரிக்கப் படைகள் தாக்குதல் நடத்தும். தாலிபான் தலைவர்களின் இருப்பிடம் பற்றிய தகவல்களை எதிரிக்கு கொடுத்தவர், உற்ற நண்பனாக பழகிக் கொண்டிருக்கும் கமல் தான் என்ற சந்தேகம், அந்நேரம் யாருக்கும் வந்திருக்காது. காலம் தாழ்த்தி தான், அந்த உண்மை தெரிய வரும். இந்தக் கதை, உண்மையிலேயே நடந்த கதை என்று சொன்னால் நம்புவீர்களா?

விஸ்வரூபம் திரைப்படம், ஒரு உண்மைக் கதையை ஆதாரமாக கொண்டு தயாரிக்கப் பட்டது. உண்மையான வரலாற்றுக் கதையில், தாலிபானுக்குள் ஊடுருவியது, ஒரு CIA உளவாளி. அவரும் ஒரு முஸ்லிம் தான். தாலிபான் தலைவருக்கு நெருங்கிய நண்பனாக இருந்தார். அவரது  குடும்பமும், ஒமாரின் குடும்பமும் உறவு முறை கொண்டாடும் அளவுக்கு நெருக்கமாக இருந்தார்கள். அவர் தான் தாலிபான் போராளிகளுக்கு, கெரில்லா போர்ப் பயிற்சி அளித்தார். பயிற்சியின் போது அவரால் தயாரிக்கப் பட்ட பிரச்சார வீடியோவை பார்த்து விட்டு தான், கமல்ஹாசன் தனது விஸ்வரூபம் படத்தில் அதே மாதிரியான காட்சிகளை அமைத்தார். அந்த CIA உளவாளியின் பெயரை சொன்னால், இன்றைக்கு யாரும் நம்ப மாட்டார்கள். அவர் தான் "ஒசாமா பின்லாடன்"!  கமல்ஹாசனும், அவரது இரசிகர்களும், ஒசாமா பின்லாடனை தமது மானசீக குருவாக   கருதுகிறார்கள் போலும். தமாஷ்!

"இதெல்லாம் குப்பை...நாங்கள் நம்ப மாட்டோம்..." என்று யாராவது அடம்பிடித்தால், அதற்கான ஆதாரங்கள் என்னிடம் இருக்கின்றன.

 இங்கேயுள்ள படத்தை பாருங்கள். இராணுவ சீருடையில், துப்பாக்கி வைத்திருப்பது யார் என்று அடையாளம் தெரிகின்றதா? அவர் தான் ஒசாமா பின்லாடன். அவருக்கு அருகில், ஆலோசனை  வழங்கிக் கொண்டிருக்கும் அந்த அமெரிக்கர் யார்? அவர் பெயர்  பிரெசின்ஸ்கி (Brzezinski). அமெரிக்க அரசின் உயர்மட்ட சி.ஐ.ஏ. அதிகாரி. அவர் இப்போது என்ன செய்கிறார்? இன்றைய அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஒபாமாவுக்கு ஆலோசனை வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறார். சொல்ல மறந்து விட்டேன். அவர் போலந்தில் பிறந்த யூதர். அவரின் தந்தை சோவியத் யூனியனிலும், பின்னர் கனடாவிலும் தூதுவராக பணியாற்றியவர். போலந்து நாட்டை நாஜிப் படைகள் ஆக்கிரமித்ததும், அமெரிக்காவில் தங்கி விட்டார்கள். 

பிரெசென்ஸ்கி, ஆப்கானிஸ்தானுக்கான சி.ஐ.ஏ. தொடர்பு அதிகாரியாக பணியாற்றிய காலத்தில் தான், ஜிகாத் போராட்டம் சூடு பிடித்திருந்தது. "Operation Cyclone"  என்ற பெயரில், சி.ஐ.ஏ. பல கோடி டாலர்களை வாரியிறைத்தது. ஒவ்வொரு வருடமும் 20 - 30 மில்லியன் டாலர்களாக இருந்த உதவித் தொகை, 1987 ல் அதன் உச்சத்தை அடைந்தது. அந்த வருடம் மட்டும், 680 மில்லியன் டாலர்கள் ஜிகாத் போராட்ட நிதியாக ஒதுக்கப் பட்டது. பாகிஸ்தானில் உள்ள முகாம்களில் வைத்து, ஜிகாத் போராளிகளுக்கு இராணுவப் பயிற்சி அளிப்பது மட்டுமல்ல, அவர்களுக்கு வேண்டிய நவீன ஆயுதங்கள் எல்லாம் அந்த அமெரிக்க நிதியில் இருந்து வழங்கப் பட்டன.  ஸ்டிங்கர் ரக விமான எதிர்ப்பு ஏவுகணைகள், அன்று பல அமெரிக்காவின் நட்பு நாடுகளுக்கே கிடைத்திருக்கவில்லை. ஆப்கானிஸ்தானில் நிலை கொண்டுள்ள சோவியத் படைகளுக்கு கடும் இழப்புகளை உண்டாக்குவதே அமெரிக்காவின்  நோக்கம். இறுதியில், ஆப்கான் போரை வெல்ல முடியாத சோவியத் படைகள் பின்வாங்கிச் சென்றது மட்டுமல்லாது, சோவியத் ஒன்றியமும் நொறுங்கிப் போனது. 

அது சரி, அமெரிக்காவே ஜிகாதிகளுக்கு உதவி செய்தது என்றால், சவூதி அரேபியரான பின்லாடனுக்கு அங்கே என்ன வேலை?  பனிப்போர் தீவிரமடைந்திருந்த காலத்தில், ஆப்கான் தீவிரவாதக் குழுக்களுக்கு அமெரிக்கா உதவுவது தெரிய வந்தால், அது சர்வதேச அரங்கில் இராஜதந்திர நெருக்கடிகளை தோற்றுவிக்கலாம். அதனை தவிர்ப்பதற்கு, பின்லாடன் போன்றவர்களின் உதவி தேவைப்பட்டது. ஏற்கனவே, மேற்குலகிற்கு தர்ம சங்கடத்தை ஏற்படுத்திய ராஜதந்திர நெருக்கடி ஒன்று ஏற்பட்டது.  பிரிட்டனின் சிறப்புப் படையணியான SAS பயிற்சியாளர்கள், பாகிஸ்தான்-ஆப்கானிஸ்தான் எல்லையோரம் இருந்த பயிற்சி முகாம் ஒன்றில், ஜிகாத் போராளிகளுக்கு பயிற்சி அளித்து வந்தனர். அந்த முகாம் சோவியத் படையினரின் தாக்குதல் ஒன்றில் கைப்பற்றப் பட்டது. அங்கிருந்து இரண்டு பிரிட்டிஷ் கடவுச்சீட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப் பட்டன. அந்த சம்பவத்திற்குப் பிறகு, ஜிகாத் போராளிகளை ஸ்காட்லாந்துக்கு வரவழைத்து பயிற்சி கொடுத்தார்கள். 

அமெரிக்காவின் நெருங்கிய  கூட்டாளியான, சவூதி அரேபியாவும் ஜிகாத் போராட்டத்திற்கு நிதியுதவி செய்து வந்தது. தனது வஹாபிச பாணி இஸ்லாமை பரப்ப வேண்டும் என்ற நோக்கமும், சவூதி அரேபியாவுக்கு இருந்தது. ஒரு சவூதி அரேபிய இளவரசர், ஆப்கானிஸ்தானுக்கு வந்தால், போராளிகள் மிகுந்த உத்வேகத்துடன் போர் புரிவார்கள் என்று, ஜிகாத் தலைவர்கள் கேட்டுக் கொண்டனர். சவூதி அரேபியாவில் இருந்து எந்தவொரு இளவரசரும் போராடுவதற்காக ஆப்கானிஸ்தான் செல்லவில்லை. ஆனால், சவூதி மன்னர் குடும்பத்திற்கு நெருக்கமான செல்வந்தர்களான பின்லாடன் குடும்பத்தில் இருந்து ஒசாமா என்பவர் வந்தார்.  ஒரு தொழிலதிபரின் மகனான ஒசாமா பின்லாடன், பெருந்தொகைப் பணத்துடனும், அரேபியாவில் சேர்க்கப்பட்ட தொண்டர்களையும் கூட்டிக் கொண்டு வந்தார்.

ஒசாமா பின்லாடன், சவூதி மன்னருக்கு மட்டுமல்ல, அமெரிக்காவுக்கும் நம்பிக்கைக்கு பாத்திரமான ஒருவராக விளங்கினார். சரளமாக ஆங்கிலம் பேசக் கூடிய ஒசாமா, சி.ஐ.ஏ. க்கு வேலை செய்தார். சி.ஐ.ஏ. யில் அவருக்கு சூட்டப்பட்ட புனை பெயர்: Tim Osman.  (இதனை நிரூபிக்கும் சி.ஐ.ஏ. இரகசிய ஆவணம் ஒன்று இங்கே இணைக்கப் பட்டுள்ளது.) 

ஒசாமா பின்லாடன் ஒரு CIA உளவாளி என்பதை நிரூபிக்கும் இரகசிய ஆவணம். 

ஒசாமா பின்லாடனுக்கும், அமெரிக்க சி.ஐ.ஏ. அதிகாரிகளுக்கும் இடையில் நடந்த சந்திப்பானது, The New Jackals (by Simon Reeve)  என்ற நூலில் விபரமாக பதிவு செய்யப் பட்டுள்ளது.  அநேகமாக, சி.ஐ.ஏ. மற்றும் சவூதி அரேபியாவில் இருந்து செல்லும் பணம், சரியான இடத்தை சென்றடைவதை கண்காணிக்கும் பொறுப்பு ஒசாமாவுக்கு வைத்திருக்கலாம். எந்தெந்த ஆயுதங்கள் தேவை என்ற பட்டியலையும் அவரே தயாரித்திருந்தார்.  ஆப்கானிஸ்தானில் ஒரு டசின் ஆயுதபாணி இயக்கங்கள், சோவியத் இராணுவத்தை எதிர்த்து போராடிக் கொண்டிருந்தாலும், குல்புதின் ஹெக்மதியாரின் இயக்கத்திற்கு தான் பெருமளவு வெளிநாட்டு உதவி கிடைத்து வந்தது. ஆப்கானிஸ்தானில் சி.ஐ.ஏ. பணத்தில் அரைவாசி அந்த இயக்கத்திற்கு போய்ச் சேர்ந்தது. சி.ஐ.ஏ. உளவாளியான பின்லாடனும், அதனுடன் தான் நெருங்கிய உறவைப் பேணி வந்தார். 

விஸ்வரூபம் திரைப்படத்தில் வரும் சவூதி அரேபியர் ஒருவர், அபின் வியாபாரம் செய்வதாகவும், அதனை தாலிபான் தலைவர்கள் சாதாரணமாக எடுப்பதாகவும் காண்பித்திருப்பார்கள். அது உண்மைக்கு புறம்பான தகவலை தெரிவிக்கின்றது. சி.ஐ.ஏ யின் உதவி பெற்ற குல்புதின் ஹெக்மதியாரின் இயக்கம், ஹெரோயின் போதைவஸ்து கடத்தலில் ஈடுபட்டு வந்தது. இது அன்று, அமெரிக்க அரசு, பாகிஸ்தான் அரசு உட்பட, எல்லோருக்கும் தெரியும். அனேகமாக, முஜாகிதீன் குழுக்கள் சீரழிந்ததற்கு இது போன்ற கிரிமினல் செயற்பாடுகளும் முக்கிய காரணம். அன்று பல முஜாகிதீன் ஆயுதக் குழுக்கள் போதைவஸ்து கடத்தி வந்தன.

அமெரிக்காவின் ஆசீர்வாதம் பெற்ற "விடுதலைப் போராளிகள்", ஆப்கான்  வர்த்தகர்களிடம், மக்களிடம் கப்பம் வசூலித்து வந்தனர். கேட்கும் பணத்தை கொடுக்க மறுத்தால், கடத்திச் சென்று சித்திரவதை செய்தனர். அது போதாதென்று, போராளிக் குழுக்களில் சிறுவர்களையும் பலாத்காரமாக  சேர்ப்பது, பெண்களை பாலியல் வல்லுறவு செய்வது....இப்படி அவர்களது கட்டுப்பாட்டுப் பிரதேசங்களில், குற்றங்கள் வரம்பு மீறிப் போய்க் கொண்டிருந்தன. சோவியத் படைகளின் வெளியேற்றத்தின் பின்னர், ஆயுதக் குழுக்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று அதிகாரத்திற்காக மோதிக் கொண்டன.  மக்களுக்கும், ஆயுதக் குழுக்களுக்கும் இடையில் விரிசல் ஏற்பட்டது. அத்தகைய தருணத்தில் தான், தாலிபான்கள் உருவானார்கள். சரியாகச் சொன்னால், CIA யும், ISI யும் தாலிபான் என்ற புதிய இயக்கத்தை உருவாக்கினார்கள். ஒசாமா பின்லாடனும், அவரை பின்பற்றிய அரபு தொண்டர்களும், புதிய இயக்கத்துடன் சேர்ந்து கொண்டனர். 

ஆப்கானிஸ்தானின் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வாக, அமெரிக்கா பாகிஸ்தானுடன் சேர்ந்து, தாலிபான் என்ற இயக்கத்தை உருவாக்கியது. ஆப்கானிஸ்தானில் ஏற்கனவே ஒரு மாற்று அரசியல் சக்தி இருந்தது. அவர்கள் மேற்கத்திய நாகரீகத்திற்கு மிகவும் நெருக்கமானவர்கள். அதாவது, பெண் கல்வி, ஆண் - பெண் சமத்துவம், மேற்கத்திய கலாச்சாரம், மதச்சார்பற்ற அரசு.... இவற்றை எல்லாம் ஆதரிப்பார்கள். ஆனால், அமெரிக்காவுக்கு அவர்களுடன் தொடர்பு கொள்ள விருப்பமில்லை. ஏனென்றால், அவர்கள் ஆப்கான் மார்க்சிஸ்டுகள்! அமெரிக்காவை பொறுத்தவரையில், மார்க்சிஸ்டுகள் மேல் நம்பிக்கை வைப்பதை விட, தாலிபான் போன்ற மத அடிப்படைவாதிகளை வளர்த்து விடுவது சிறந்ததாக பட்டது.

ஆப்கானிஸ்தானை இஸ்லாமிய மத அடிப்படைவாதிகள் தான் ஆளவேண்டும் என்பதே அமெரிக்காவின் எதிர்பார்ப்பாக இருந்துள்ளது. இப்போது அந்த மார்க்சிஸ்டுகள் எங்கே? உண்மையில், தாலிபான் படைகள் முன்னேறும் வரையில், அவர்கள் அங்கே தான் இருந்தார்கள். ஆப்கானிஸ்தானில் பெரும்பகுதி தாலிபான் ஆட்சியின் கீழ் வந்த பின்னர், அகதிகளாக வெளியேறினார்கள். குறைந்தது பத்தாயிரம் ஆப்கான் மார்க்சிஸ்டுகள், அவர்களது குடும்பங்களுடன் ரஷ்யா ஊடாக நெதர்லாந்து வந்து சேர்ந்தனர். அந்த நாட்டில், அனைவருக்கும் அகதி தஞ்சம் வழங்கப் பட்டது. அவர்களில் பலரை நான் நேரில் சந்தித்து உரையாடி இருக்கிறேன். சிலர் இன்றைக்கும் எனது உற்ற நண்பர்களாக இருக்கின்றனர். ஆப்கானிஸ்தான் பற்றிய இந்தக் கட்டுரைகள் எழுதுவதற்கு, அவர்கள் வழங்கிய தகவல்கள் பெரிதும் உதவி உள்ளன. அவர்களுக்கு நான் நன்றி கூறக் கடமைப் பட்டுள்ளேன்.

(முற்றும்)

இந்த தொடரின் முன்னைய பதிவுகள்:
1. விஸ்வரூபம்: அபத்தங்களின் விசால ரூபம்
2.விடுதலைப் புலிகளையும் புண்படுத்திய விஸ்வரூபம்
3.அமெரிக்கன் வம்பு : தமிழரை தாக்கிய "விஸ்வ சாபம்"
4.அணுக்கதிர் வீச்சின் விஸ்வரூபம் : ஆப்கானிஸ்தானின் அவலம்
5.அமெரிக்காவால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ஆப்கான் ஜிகாதிகள்

*************************

விஸ்வரூபம் தொடர்பான வேறு பதிவுகள்:
கமல்ஹாசனின், "அமெரிக்க விசுவாச ரூபம்"

அமெரிக்காவால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ஆப்கான் ஜிகாதிகள்

[விஸ்வரூபம் : அபத்தங்களின் விசால ரூபம்]

(பாகம் - 5)

கடும்போக்கு இஸ்லாமிய மத அடிப்படைவாதிகளான, ஆப்கான் ஜிகாத் தலைவர்களை, அமெரிக்க ஜனாதிபதி வெள்ளை மாளிகையில் சந்தித்து உரையாடுகின்றார். (1985)

"நீங்கள் பிறப்பதற்கு முந்திய வரலாறு பற்றி எதுவும் அறிந்திருக்கவில்லை என்றால், நீங்கள் எப்போதும் குழந்தையாகவே இருப்பீர்கள்." - Marcus Tullius Cicero (ரோம தத்துவஞானி)

ஆப்கானிஸ்தானில் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாத இயக்கங்கள் உருவான பின்னர் பிறந்த இளைய தலைமுறையினருக்கு கடந்த காலம் பற்றி எதுவும் தெரிந்திருக்கப் போவதில்லை. அவர்கள் தான் பெருமளவில் "விஸ்வரூபம்" திரைப்படத்தை பார்க்கப் போகிறார்கள். அத்தகையோரை ஏமாற்றுவது சுலபம் என்று கமல்ஹாசன் கணக்குப் போட்டிருக்கலாம். தாலிபான் என்றால் என்ன? அல்கைதா என்றால் என்ன? அவை இரண்டுக்கும் இடையிலான வித்தியாசம் என்ன? அந்த இரண்டு இயக்கங்களையும் யார் உருவாக்கினார்கள்? யார் நிதியும், ஆயுதங்களும் வழங்கினார்கள்? ஐம்பது வயதை தாண்டிய கமல்ஹாசனுக்கு அந்த விபரம் எதுவும் தெரியாமல் இருக்க முடியாது.

ஆப்கானிஸ்தானில் தாலிபான் இயக்கத்தினுள் ஊடுருவிய, RAW அதிகாரியான கமல்ஹாசன், புறாக்களை வைத்து அமெரிக்காவில் நாச வேலைகளை ஏற்படுத்த நினைக்கும் முல்லா ஓமாரின் திட்டங்களை அறிந்து கொள்கிறார். பிற்காலத்தில், அமெரிக்காவில் வாழும் காலத்தில், தற்செயலாக FBI யினால் கைது செய்யப்பட்டு விசாரிக்கப்படும் நேரத்தில், அந்த தகவல்களை தெரிவிக்கிறார். பின்னர், FBI படையினருடன் சேர்ந்து, ஓமாரின் அணுகுண்டு சதித் திட்டத்தை முறியடிக்கிறார். அது வரைக்கும், அமெரிக்காவின் உள்நாட்டு புலனாய்வுத் துறையான FBI க்கும், வெளிநாட்டு புலனாய்வுத்துறையான CIA க்கும், எதுவும் தெரியாது என்று சாதிக்கிறார். திரைக் கதாசிரியர் கமல்ஹாசனின் அப்பாவித்தனத்தை நினைத்து சிரிப்பதா, அழுவதா தெரியவில்லை.

2008 ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம், மும்பை நகரில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் கொல்லப்பட்ட தாக்குதலை பற்றி அனைவரும் அறிந்திருப்பீர்கள். அந்த தாக்குதலை நடத்த வந்து பிடிபட்ட, கசாப் என்ற இளைஞனுக்கு தூக்குத் தண்டனையும் விதிக்கப் பட்டு விட்டது. ஆனால், நியூயோர்க் 9/11 தாக்குதலைப் போன்றது என்ற அர்த்தத்தில், 26/11 என்று குறிப்பிடப் படும் மும்பை தாக்குதல் தொடர்பாக, David Headley என்ற அமெரிக்க பிரஜை, அமெரிக்காவில் 35 வருட சிறைத் தண்டனை அனுபவிக்கிறார். இது குறித்து இந்திய ஊடகங்கள் கூட மௌனம் சாதிக்கின்றன. அதற்கு காரணம், அந்த நபர் ஒரு முன்னாள் சி.ஐ.ஏ. உளவாளி. அந்த குற்றவாளியை விசாரிப்பதற்காக தன்னிடம் ஒப்படைக்குமாறு, இந்திய அரசும் கோரவில்லை. சி.ஐ.ஏ. க்கும், தெற்காசிய நாடுகளில் இயங்கும் ஜிகாதி இயக்கங்களுக்கும் இடையிலான இரகசிய உறவு தெரிந்து விடும் என்பதற்காக, அமெரிக்காவும் ஒத்துழைக்கவில்லை.

தெற்காசியாவிலேயே முதலாவது ஜிகாதி தீவிரவாத இயக்கத்தை யார், எப்போது, எங்கே உருவாக்கினார்கள் என்று தெரியுமா? ஆப்கானிஸ்தானில் 1969 ம் ஆண்டு, சி.ஐ.ஏ. நிதியுதவியில் அவை ஸ்தாபிக்கப் பட்டன. அந்தக் காலத்தில் ஆப்கானிஸ்தானை ஆண்ட, முற்போக்கான சிந்தனை கொண்ட  மன்னர் சாஹிர் ஷா, அயல் நாடான சோவியத் யூனியனின் உதவியுடன் தனது நாட்டை நவீனப் படுத்தி வந்தார். ஆப்கானிஸ்தானின் முதலாவது நெடுஞ்சாலையை கூட, சோவியத் என்ஜினியர்கள் தான் போட்டுக் கொடுத்தார்கள். அப்போது பனிப்போர் காலகட்டம் ஆகையினால், அமெரிக்கா, ஆப்கானிஸ்தானில் சோவியத் செல்வாக்கு உயர்வதை தடுப்பதற்கு விரும்பியது.

ஹெக்மதியார், ரபானி போன்ற இஸ்லாமிய மத அடிப்படைவாதிகள், காபுல் பல்கலைக்கழத்தில் சட்டவிரோதமான "இஸ்லாமிய மாணவர் அமைப்பை" உருவாக்கினார்கள். 1973 ம் ஆண்டு, ஒரு சதிப்புரட்சி மூலம் மன்னராட்சி கவிழ்க்கப் பட்டு, ஆப்கானிஸ்தான் குடியரசானது. அந்த சந்தர்ப்பத்தில், பாகிஸ்தானுக்கு தப்பியோடிய ஹெக்மதியாரும், ரபானியும் ஆயுதமேந்திய இஸ்லாமிய போராளிக் குழுக்களை உருவாக்கினார்கள். அது தான் ஜிகாதிக் குழுக்களின் தோற்றம் ஆகும். ஆப்கானிஸ்தானில் கடும்போக்கு இஸ்லாமிய ஆட்சியை கொண்டுவர விரும்பிய தீவிரவாத இயக்கங்களுக்கு, சி.ஐ.ஏ. வேண்டியளவு நிதியும், ஆயுதங்களும் வழங்கியது.

இதிலே கவனிக்க வேண்டிய விடயம் ஒன்றுண்டு.  1979 ம் ஆண்டு, சோவியத் படையெடுப்புகளுக்கு பின்னர் தான், இஸ்லாமிய தீவிரவாதக் குழுக்கள் தோன்றின என்று நினைப்பது தவறு. உண்மையில், அன்றிருந்த ஆப்கான் அரசு கம்யூனிசத்துடன் எந்த தொடர்பும் இல்லாத மன்னராட்சியாக இருந்த போதிலும், சோவியத் உதவியுடன் நாட்டை நவீனமயப் படுத்தியதால் வந்த வினை அது. ஒரு நாடு சோஷலிச நாடாக இல்லாவிட்டாலும், அது சோவியத் முகாமில் கூட்டுச் சேர்வதையும், அதன் உதவியுடன் நாட்டை அபிவிருத்தி செய்வதையும் கூட அமெரிக்காவால் பொறுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. இதே போன்ற காரணங்களுக்காக, இலங்கையில் பண்டாரநாயக்கவும்,  இந்தியாவில் இந்திரா காந்தியும் கொலை செய்யப் பட்டனர். இந்த அரசியல் படுகொலைகளுக்கு பின்னணியில் சி.ஐ.ஏ. யின் கரங்கள் மறைந்திருக்கலாம். ஒரு காலத்தில் இந்தியாவை கலக்கிக் கொண்டிருந்த, பஞ்சாப் சீக்கிய தீவிரவாதிகளும், காஷ்மீர் இஸ்லாமிய தீவிரவாதிகளும், சி.ஐ.ஏ. தொடர்பில் இருந்தமை ஒன்றும் இரகசியமல்ல.

விஸ்வரூபம் படத்தின் இறுதியில், "அமெரிக்காவை பேரழிவில் இருந்து காப்பாற்றிய கமல்ஹாசனை, அமெரிக்க ஜனாதிபதி வெள்ளை மாளிகைக்கு அழைத்து பாராட்டுவதாக" ஒரு காட்சியை, அவரால் அமைக்க முடியவில்லை. அந்தளவு தூரம் கமல்ஹாசனின் கற்பனைக் குதிரை பாயவில்லை. ஆனால், அவர் திரைப்படத்தில் யாரை வில்லன்களாக சித்தரித்தாரோ, அந்த சினிமா வில்லன்கள் நிஜத்தில் நாயகர்களாக இருந்த விடயம் கமலுக்கு தெரிந்திருக்க நியாயம் இல்லை. இன்றைய அடிமை இந்தியர்களை விட, அன்றைய "விடுதலைப் போராளிகளான" ஆப்கான் ஜிகாதிகள் அமெரிக்காவுக்கு நெருக்கமாக இருந்தார்கள். அந்த உறவு எந்தளவுக்கு நெருக்கமாக இருந்தது என்றால், 1982 ம் ஆண்டு, அமெரிக்க விண்வெளிக்கு செலுத்திய கொலம்பியா  விண்கலத்தை "ஆப்கான் விடுதலைப் போராளிகளுக்கு"(ஜிகாதிகளுக்கு) அர்ப்பணம் செய்யும் அளவிற்கு இருந்தது.

அது மட்டுமல்ல, அன்றைய ஜனாதிபதி ரொனால்ட் ரீகன், தாலிபான் போன்று உடையணிந்த ஜிகாதி தலைவர்களை, வெள்ளை மாளிகைக்கு வரவழைத்து உரையாடினார். 1985 ம் ஆண்டு நடந்த சந்திப்பின் போது, "இவர்கள் அமெரிக்க தேசத்தை நிர்மாணித்த சிற்பிகள் போன்றவர்கள்." என்று, ரீகன் ஜிகாதிகளை சுட்டிக் காட்டி,  புகழாரம் சூட்டினார். விஸ்வரூபம் படமெடுத்து, இந்தியரின் அமெரிக்க விசுவாசத்தை பறைசாற்றிய கமல்ஹாசனுக்கு அந்தப் பெருமை கிடைக்கவில்லை. இதை எல்லாம் கேள்விப் படும் பொழுது, கமல்ஹாசனும், அவரது இரசிகர்களும், தாலிபான் ஜிகாதிகள் மேல் பொறாமை கொள்வார்கள்.  என்ன செய்வது? சிலநேரம், உண்மைச் சம்பவங்கள் கற்பனைக் கதைகளை விட ஆச்சரியமாக இருக்கலாம். 

அமெரிக்க அரசு, ஆப்கான் ஜிகாதிகளுக்கு எவ்வளவு பணம் செலவளித்திருக்கும்? ஒரு தடவை மூச்சை இழுத்து பிடித்து வைத்துக் கொள்ளுங்கள். 1885 ம் ஆண்டு மட்டும், 280 மில்லியன் டாலர்களை சி.ஐ.ஏ. செலவிட்டது. சவூதி அரேபியா, மற்றும் பல வளைகுடா அரபு நாடுகள் வழங்கிய தொகையை கணக்கிட்டால், அந்த வருடத்தில் மட்டும் 500 மில்லியன் டாலர்கள் ஜிகாதி இயக்கங்களுக்கு கிடைத்துள்ளது. உண்மை இவ்வாறு இருக்கையில், (சவூதி) அரேபியர்களை மட்டும் தாலிபானுக்கு நிதி கொடுக்கும் புரவலர்களாக, விஸ்வரூபம் படத்தில் கமல் காட்டியிருப்பார். கமல்ஹாசன் அவர்களே! உங்கள் தாய்நாடான இந்தியா, தொன்னூறுகளில் இருந்து தான் அமெரிக்காவின் அடிமை நாடாகியது. அதற்கு முன்பிருந்தே, சவூதி அரேபியா எப்போதும் அமெரிக்காவின் அடிமை நாடு தான். எண்ணை ஏற்றுமதி மூலம் பெரும் பணம் சம்பாதித்தாலும், அமெரிக்க எஜமானர்கள்  அந்தப் பணத்தை எங்கே, எப்படி செலவளிக்க வேண்டும் என்று சொல்லிக் கொடுக்கிறார்கள்.  

1991 ம் ஆண்டு, குவைத்தை மீட்பதற்கு அமெரிக்கா படையெடுத்தது. ஆனால், அந்த செலவை சவூதி அரேபியா பொறுப்பேற்றது. அதே போல, ஆப்கான் ஜிகாதிகளை ஆதரிக்குமாறு அமெரிக்கா உத்தரவிட்டது. சவூதி அரேபியா நிறைவேற்றியது.  இன்னமும் ஒன்றும் புரியவில்லை என்பவர்களுக்காக சுருக்கமாக சொல்கிறேன். உலகிலேயே அதிகளவு எண்ணை ஏற்றுமதி செய்யும் நாடு சவூதி அரேபியா. சவூதி எண்ணையில் பெரும்பகுதி அமெரிக்காவுக்கு விற்பனையாகின்றது. இதனால் பெருமளவு அமெரிக்க டாலர்கள், இலாபமாக சவூதி அரேபியாவின் கஜானாவை நிரப்புகின்றன. அந்தப் பணத்தில் ஒரு பகுதி, ஆப்கானிஸ்தானில் போராடும் ஜிகாதி இயக்கங்களுக்கும், தாலிபானுக்கும் சவூதி நிதியாக போய்ச் சேர்கின்றது. அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு, ஜிகாதி இயக்கங்கள் அமெரிக்காவின் ஆயுதங்களை வாங்குகின்றன. இப்போது பணம் எங்கே போகின்றது? அப்பாடா... அமெரிக்காவில் இருந்து சென்ற டொலர்கள், ஒரு வழியாக அமெரிக்காவுக்கே திரும்பி வந்து விட்டன. 

(தொடரும்)

ஆப்கான் ஜிகாதிகளுக்கு அர்ப்பணிக்கப் பட்ட அமெரிக்காவின் கொலம்பியா விண்கலம்:

President Ronald Reagan Meeting Some Mujahideen

இந்த தொடரின் முன்னைய பதிவுகள்:
1. விஸ்வரூபம்: அபத்தங்களின் விசால ரூபம்
2.விடுதலைப் புலிகளையும் புண்படுத்திய விஸ்வரூபம்
3.அமெரிக்கன் வம்பு : தமிழரை தாக்கிய "விஸ்வ சாபம்"
4.அணுக்கதிர் வீச்சின் விஸ்வரூபம் : ஆப்கானிஸ்தானின் அவலம்

*************************

விஸ்வரூபம் தொடர்பான வேறு பதிவுகள்:
கமல்ஹாசனின், "அமெரிக்க விசுவாச ரூபம்"

அணுக்கதிர் வீச்சின் விஸ்வரூபம் : ஆப்கானிஸ்தானின் அவலம்

[விஸ்வரூபம் : அபத்தங்களின் விசால ரூபம்]

(பாகம் - 4)

விஸ்வரூபம் என்பது ஒரு வெறும் பொழுதுபோக்குப் படம் தானே? அதனை எதற்கு இவ்வளவு தூரம் நோண்ட வேண்டும் என்று பலர் நினைக்கலாம். சிங்கள இராணுவத்தை, விஸ்வரூபம் பாணியில் "பெண்களையும், குழந்தைகளையும் கொல்லாத நல்லவர்கள்" என்று சித்தரித்த பிரபாகரன் என்ற சிங்களத் திரைப்படத்தையும், "வெறும் பொழுதுபோக்கு படமாக" கருதி ஒதுக்க முடியுமா? பிரபாகரனும், விஸ்வரூபமும் சமூகத்தில் விதைக்கும் நச்சுக் கருத்துக்களை கண்டும்காணாமல் விட்டு விட முடியுமா? ஆப்கானிஸ்தானில் ஒரு இனவழிப்பு போரை நடத்திய அமெரிக்க/நேட்டோ  படையினரின்  போர்க்குற்றங்களை மூடி மறைத்து விட்டு, "அவர்கள் பெண்களையும், குழந்தைகளையும் கொல்ல மாட்டார்கள்," என்று நா கூசாமல் புளுகுவதற்கு, கமல்ஹாசனுக்கு எந்தளவு நெஞ்சழுத்தம் வேண்டும்?

விஸ்வரூபம் படத்தில், ஹெலிகாப்டரில் இருந்து அமெரிக்கப் படையினர் சுட்டுக் கொண்டிருப்பார்கள். தப்பியோடிக் கொண்டிருக்கும் பூர்கா அணிந்த பெண்ணொருவர் குண்டடி பட்டு வீழ்வார். உடனே சுட்டுக் கொண்டிருந்த அமெரிக்க படைவீரன், "Shit!" என்று கழிவிரக்கம் கொள்வார். 7 அக்டோபர் 2001,  ஆப்கான் மீதான படையெடுப்பை அறிவித்த மறுகணமே, இந்து சமுத்திரப் பிராந்தியத்தில் இருந்து சீறிப் பாய்ந்து வந்த Tomahawk ஏவுகணைகள், பெண்களையும், குழந்தைகளையும் இனங்கண்டு ஒதுக்கி விட்டு, தாலிபான் போராளிகளை மட்டும் குறி வைத்துக் கொன்றனவா? குறைந்தது ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு தான், அமெரிக்கப் படைகள் தரை வழி இராணுவ நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டன. அதற்குள் குறைந்தது 20000 ஆப்கானிய பொது மக்கள் பலியாகி விட்டனர். 

ஆப்கான் மக்களை இனப்படுகொலை செய்த, அன்றைய அமெரிக்க ஜனாதிபதி புஷ் சர்வதேச நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தப் படவில்லை. ஆனால், ஒரு போர்க்குற்றவாளி எப்போதும் போர்க்குற்றவாளி தான். ஆப்கான் ஆக்கிரமிப்பு போர் தொடங்கி பத்து வருடங்கள் கழிந்த பின்னரும்,  இது வரையில் எந்தவொரு அமெரிக்கப் படையினரும் போர்க்குற்றச்சாட்டில் விசாரிக்கப் படவில்லை. "Shit" என்ற ஒற்றைச் சொல்லின் பின்னால், ஒரு இனப்படுகொலையை மூடி மறைப்பதை, கமலின் இரசிகர்களும் ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள் என்றால், ஈழத்தமிழர் இனப்படுகொலையில் அவர்களின் நிலைப்பாடு என்னவாக இருக்கும் என்பதை புரிந்து கொள்ள முடிகின்றது.

அமெரிக்கப் படைகள் செய்த இனப்படுகொலைகளை பற்றி ஒரு வார்த்தையேனும் பேசாத விஸ்வரூபம், நியூ யோர்க்  நகரை அழிப்பதற்காக, தாலிபான் தலைவர் முல்லா ஒமார் அணுகுண்டு தயாரிப்பதாக காட்டுவது யாரை திருப்திப் படுத்துவதற்காக? அல்கைதா, "Dirty Bomb" என்று படத்தில் காட்டப்படும் சிறிய ரக அணுகுண்டு  தயாரித்து வைத்திருப்பதாக ஒரு கட்டுக்கதையை, சில வருடங்களுக்கு முன்னர் சி.ஐ.ஏ. அவிழ்த்து விட்டது. உண்மையில் அல்கைதாவுக்கோ, தாலிபானுக்கோ அந்தளவு வல்லமை இல்லையென்பதால், அமெரிக்காவிலேயே யாரும் அதை ஒரு பெரிய விடயமாக எடுக்கவில்லை. இப்படி ஒரு கதையை வைத்து ஒரு ஹாலிவூட் படம் வந்திருந்தால், அது நிச்சயம் தோல்வியடைந்திருக்கும். அந்தளவுக்கு அமெரிக்க சாமானியர்களே அந்தக் கட்டுக் கதையை நம்பவில்லை.

அமெரிக்க அணுசக்தி துறையில் வேலை செய்யும் இந்தியர்களே, அணுகுண்டு தயாரிப்பதற்கு தேவையான "சீசியத்தை" களவெடுத்துக் கொடுக்கிறார்கள். "எதற்கும் துணிந்த ஜிகாதிகள் வெறுங் கையால் சீசியத்தை எடுத்து அணுகுண்டு தயாரிப்பது...", இருந்தாலும் கொஞ்சம் ஓவர். அப்படியே தயாரித்தாலும், அது நியூயோர்க் நகரம் முழுவதையும் அழிக்கக் கூடிய சக்தி பெற்றிருக்குமா என்பது சந்தேகமே. ஒரு நகரம் முழுவதையும் அழிக்கக் கூடிய சக்தி வாய்ந்த அணுகுண்டு, உலகிலேயே மிகப்பெரிய பயங்கரவாத இயக்கம் ஒன்றிடம் உள்ளது. அவர்கள் அதனை ஏற்கனவே பாவித்து, பல இலட்சம் மக்களை கொன்றும் இருக்கிறார்கள். 

இன்று வரையிலான உலக வரலாற்றில், அணுகுண்டு போட்டு இலட்சக் கணக்கான மக்களை கொன்ற ஒரேயொரு பயங்கரவாத இயக்கம், அமெரிக்க அரசு தான்.  ஜப்பானில் அமெரிக்க பயங்கரவாதிகள் போட்ட "Dirty Bomb" என்ற அணுகுண்டுகளால், ஹிரோஷிமா, நாகசாகி என்ற இரண்டு நகரங்கள் முற்றாக அழிந்தன. அந்த பயங்கரவாத தாக்குதலில் இரண்டு இலட்சம் மக்கள் கொல்லப் பட்டனர். விஸ்வரூபம் படத்தில், உலகிலேயே மிகவும் கொடூரமான, சர்வதேச பயங்கரவாத இயக்கமான அமெரிக்க அரசுக்கு சேவை செய்வதில் கமல்ஹாசன் பெருமைப் படுகின்றார். இந்த கேவலமான அடிமைப்  புத்திக்கு, ஆதரவாக வக்காலத்து வாங்கிக் கொண்டிருக்கும் இரசிகர் பட்டாளம் வேறு. 

அணுக் கதிர்வீச்சென்றால் என்னவென்று தெரியாத அமெரிக்க மக்களை நினைத்து, கமல்ஹாசன் உருகுகின்றார். ஆனால், ஏற்கனவே அணுக்கதிர் வீச்சினால் பாதிக்கப் பட்ட ஆப்கான் மக்களைப் பற்றி, அவருக்கு எதுவும் தெரிந்திருக்கவில்லை. 2001 ம் ஆண்டு, "Operation Enduring  Freedom" என்ற பெயரிலான, ஆப்கானிஸ்தான் மீதான அமெரிக்க இராணுவ நடவடிக்கையின் போது   Dirty Bombs வீசப் பட்டன. செறிவு குறைந்த யுரேனியம் (Depleted  Uranium) கழிவுகளை கொண்டு தயாரிக்கப் பட்ட குண்டுகள் போடப் பட்டன.  அமெரிக்காவில் அணு ஆலைகளில் வெளியேற்றப் படும் அணுக் கழிவுகளைக் கொண்டு அந்த குண்டுகள் தயாரிக்கப் பட்டுள்ளன.

Depleted Uranium (DU) குண்டுகள், ஆப்கானிஸ்தானில் மட்டுமல்லாது, ஈராக், கொசோவோவிலும் போடப் பட்டன. போர் நடந்த காலத்தில் போடப் பட்டாலும், ஆக்கிரமிப்புப் போரின் பின்னர் அந்தப் பகுதிகளில் நிலைகொண்டிருக்கும்  அமெரிக்க இராணுவ வீரர்களும் அணுக்கதிர் வீச்சுகளால் பாதிக்கப் பட்டுள்ளனர். கதிர்வீச்சினால் பாதிக்கப்பட்ட படைவீரர்களின் எண்ணிக்கையே நூற்றுக் கணக்கில் இருக்குமென்றால், பாதிக்கப்பட்ட உள்நாட்டு மக்களின் எண்ணிக்கை எத்தனை ஆயிரம் இருக்கும்? DU குண்டுகள் வெடித்தவுடன், அணுக்கதிர் வீச்சுக்களை மட்டும் பரப்புவதில்லை.

DU குண்டு வெடித்த பின்னர், அது வெள்ளைத் தூளாக மாறி விடும். அந்தத் தூள், நீரோட்டத்தில் கலந்து, நாம் குடிக்கும் நீரினால் உட்கொள்ளப் படலாம். கிருமிநாசினி போல பயிர்களில் சேர்ந்து, நாம் உண்ணும் உணவினால் உடலுக்குள் சேரலாம். காற்றில் கலந்து சுவாசிக்கும் பொழுது உள்ளே செல்லலாம். இதன் மூலம் எமது உடல் அணுக்கதிர்வீச்சினால் பாதிக்கப் படும். அந்தப் பாதிப்பு வெளித் தெரிய வருடக் கணக்காகலாம். இப்போதும், ஆப்கானிஸ்தானிலும், ஈராக்கிலும் உடல் குறைபாடுகளை கொண்ட குழந்தைகள் பிறக்கின்றன.

அமெரிக்கர்கள் போட்ட யுரேனியம் செறிவு குறைந்த குண்டுகளால், உடல் ஊனமாகி பிறந்த ஆப்கான் குழந்தைகள். 

இரண்டு தலைகள், நெற்றியில் மூன்றாவது கண், வீங்கிய வயிறு, விகாரமான முகம்....இப்படியான தோற்றமுடைய குழந்தைகள் உங்களுக்கு கிடைத்தால், உங்கள் மனம் எத்தனை வேதனைப் படும்? அந்தக் கொடுமையை எல்லாம் தட்டிக் கேட்பது யார்? குறைந்த பட்சம் கமல்ஹாசனாவது, தனது விஸ்வரூபம் படத்தில் அணுக்கதிர் வீச்சினால் பாதிக்கப் பட்ட ஆப்கானிய குழந்தைகளை காட்டி இருக்கலாம். இதை எல்லாம், நான் சொல்கிறேன் என்பதற்காக, நீங்கள் நம்பத் தேவையில்லை. மேற்கத்திய ஊடகங்களிலேயே அது பற்றிய செய்திகள் வந்துள்ளன. உங்கள் பார்வைக்காக ஒரு சில உதாரணங்கள்:

In the fall of 2002, the UMRC field team went back to Afghanistan for a broader survey, and revealed a potentially larger exposure than initially anticipated. Approximately 30% of those interviewed in the affected areas displayed symptoms of radiation sickness. New born babies were among those displaying symptoms, with village elders reporting that over 25% of the infants were inexplicably ill. How widespread and extensive is the exposure? 

 A quote from the UMRC field report reads: “The UMRC field team was shocked by the breadth of public health impacts coincident with the bombing. Without exception, at every bombsite investigated, people are ill. A significant portion of the civilian population presents symptoms consistent with internal contamination by uranium.” In Afghanistan, unlike Iraq, UMRC lab results indicated high concentrations of NON-DEPLETED URANIUM, with the concentrations being much higher than in DU victims from Iraq. 

Afghanistan was used as a testing ground for a new generation of “bunker buster” bombs containing high concentrations of other uranium alloys.

(http://www.globalresearch.ca/depleted-uranium-far-worse-than-9-11/2374)

A small sample of Afghan civilians have shown "astonishing" levels of uranium in their urine, an independent scientist says. (http://news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/3050317.stm)

ஆப்கானிஸ்தான் செல்லும் கமல்ஹாசன், அங்கு அமெரிக்காவின் செறிவு குறைந்த அணுகுண்டு (Depleted Uranium)  தாக்குதலால் பாதிக்கப்பட்ட, ஆப்கானிய மக்களை காப்பாற்றுவதாக, திரைக் கதையை அமைத்திருந்தால், விஸ்வரூபம் படத்திற்கு உண்மையிலேயே ஆஸ்கார் விருது கிடைத்திருக்கும். உன்னதமான மனிதாபிமான கதைக்காக, சிறந்த கலைப் படைப்பு என்று, உலக மக்களால்  பேச வைத்திருக்கும். ஆஸ்கார் பரிசு வாங்குவதற்கு கிடைத்த அருமையான சந்தர்ப்பத்தையும் தவற விட்டு விட்டீர்களே, கமல்ஹாசன்?

விஸ்வரூபம் திரைப்படத்தில், உண்மையிலேயே "டர்ட்டி பாம்" (Dirty Bomb)  களால் பாதிக்கப்பட்ட ஆப்கான் மக்களை, நட்டாற்றில் கைவிட்டு விட்டு ஓடியதாக   காட்டுவது, ஒரு துரோகமாக தெரியவில்லையா? இந்த துரோகச் செயலை கண்டிக்க வேண்டிய இரசிகர்கள், அதை ஒரு பெரும் சாதனையாக கருதி பாராட்டுகிறார்கள். அணுக்கதிர் வீச்சினால் பாதிக்கப் பட்ட ஆப்கான் ஏழை மக்களுக்கு உதவாமல், சொகுசாக வாழும் அமெரிக்க பணக்காரர்களை பாதுகாக்க கமல்ஹாசன் அமெரிக்காவுக்கு ஓடுகின்றார்.  அடடா... உங்கள் எஜமான விசுவாசத்தை வர்ணிக்க வார்த்தைகளே இல்லை.  ஏற்கனவே, "எதிரிக்கு காட்டிக் கொடுக்கும் துரோகி" பாத்திரமாக தான், உங்களை நீங்களே படத்தில் சித்தரித்து இருக்கிறீர்கள். உண்மையிலே, அது மிகவும் பொருத்தமான பாத்திரம் தான்.  

(தொடரும்)

இந்த தொடரின் முன்னைய பதிவுகள்:
1. விஸ்வரூபம்: அபத்தங்களின் விசால ரூபம்
2.விடுதலைப் புலிகளையும் புண்படுத்திய விஸ்வரூபம்
3.அமெரிக்கன் வம்பு : தமிழரை தாக்கிய "விஸ்வ சாபம்"

*************************

விஸ்வரூபம் தொடர்பான வேறு பதிவுகள்:
கமல்ஹாசனின், "அமெரிக்க விசுவாச ரூபம்"

அமெரிக்கன் வம்பு : தமிழரை தாக்கிய "விஸ்வ சாபம்"

[விஸ்வரூபம் : அபத்தங்களின் விசால ரூபம்] 
(பாகம் - 3)

விஸ்வரூபம் திரைக்கதை ஆப்கானிஸ்தானில் நடப்பதால், இரசிகர்கள் எல்லோரும் ஒரு பக்கச் சார்பான, முன் அனுமானத்துடன் தான் படத்தைப் பார்ப்பார்கள் என்று நினைத்து எடுத்திருப்பது தெரிகின்றது. பெரும்பான்மை இரசிகர்கள் ஆப்கானிஸ்தான், அல்லது தாலிபான் பற்றி அதிகம் அறியாமல் இருப்பதால், விஸ்வரூப படக்கதையை அப்படியே நம்பி விடுவார்கள் என்று கமல்ஹாசன் நினைத்திருக்கலாம். அது ஓரளவு சரியென நிரூபிக்கப் பட்டிருக்கிறது. பாமரர் முதல் படித்தவர் வரை, விஸ்வரூபம் கூறும் பொய்யான, திரிபு படுத்தப் பட்ட, அபத்தமான கதை சொல்லலில் மயங்கி விட்டனர். ஆப்கானிஸ்தான் பற்றி ஓரளவேனும் தெரிந்து கொள்ளாமல், அந்த நாட்டைப் பற்றிய ஒரு திரைப்படம் எடுக்க முடியும், அதனை தமிழ் இரசிகர்களும் ஏற்றுக் கொள்வார்கள் என்பதை, கமல்ஹாசன் நிரூபித்துக் காட்டியுள்ளார். அந்த தைரியத்தை நாம் பாராட்டலாம்.

ஹிந்தி மட்டுமே பேசும் ஒரு வட இந்தியர், தனது மதம் இந்து என்று மட்டுமே அடையாள படுத்திக் கொண்டு, RAW உளவாளியாக விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தினுள் ஊடுருவ முடியுமா? இதற்கு எல்லோரும் முடியாது என்று ஒரே குரலில் பதிலளிப்பீர்கள். அதே போன்ற ஒரு விடயத்தை, விஸ்வரூபம் படத்தில் முடியும் என்று எங்களை நம்ப வைத்திருக்கிறார்கள். நாங்களும் அதனை நம்பிக் கொண்டிருக்கிறோம். அது... வந்து... புலிகள் மொழிக்காக போராடினார்கள்....தாலிபான் மதத்திற்காக போராடினார்கள்.... இப்படியும் சிலர் நினைக்கலாம்.  அந்தந்த இயக்கங்களின் கொள்கைகள் ஒரு புறம் இருக்கட்டும். விடுதலைப் புலிகள் 100% தமிழ் பேசும் மக்களை மட்டுமே கொண்ட அமைப்பு என்பது எவ்வளவு தூரம் உண்மையோ, தாலிபான் 100% பஷ்டூன் மொழி பேசும் மக்களை மட்டுமே கொண்ட அமைப்பு என்பதும் உண்மையாகும். இரண்டுமே, தமது சொந்த இன மக்களின் ஆதரவில் மட்டுமே தங்கியிருந்தன.

தாலிபான் என்ன தான் "இஸ்லாமிய சர்வதேசியம்" பேசினாலும், அவர்களால் ஆப்கானிஸ்தானில் வாழும் அனைத்து மக்களையும், "இஸ்லாம்" என்ற ஒரு மதக் கொள்கையின் கீழ் ஒன்று திரட்ட முடியவில்லை. பஷ்டூன் மொழி பேசும் மக்களைத் தவிர, வேற்றினத்தவர்கள் ஆதரிக்கவில்லை. இந்தளவுக்கும், ஆப்கானிஸ்தானில் 100% இஸ்லாமியர்கள் என்று துணிந்து கூறலாம். (ஒரு காலத்தில் அங்கு வாழ்ந்த சில ஆயிரம் யூதர்கள் இஸ்ரேலுக்கு குடிபெயர்ந்து விட்டார்கள். அதே போல, சில ஆயிரம் இந்துக்களும், சீக்கியரும் தாலிபானின் வருகையுடன் இந்தியாவுக்கு குடிபெயர்ந்து விட்டார்கள்.) சர்வதேச ஜிகாதியர்களான அல்கைதாவின் ஆதரவு இருந்த போதிலும், தாலிபானால் பஷ்டூன் மொழி பேசும் மக்களை  தவிர்த்து, பிற இன மக்களை திரட்ட முடியவில்லை என்பதே நிதர்சனம்.

தாலிபான் தோன்றிய காலத்தில் இருந்து இன்றுவரை, பஷ்டூன் மொழித் தேசியவாதத்தை பிரதிநிதித்துவப் படுத்தும் இயக்கமாகவே இருந்து வருகின்றது. அதிலே பஷ்டூன் மொழி பேசுவோர் மட்டுமே போராளியாக சேர முடியும், அல்லது சேர்கின்றனர். ஆப்கானிஸ்தானில் வேற்றினத்தவர் ஒருவர், சாதாரண தாலிபான் போராளியாகவேனும் இருக்காத சூழ்நிலையில், தாலிபான் தலைமைக்கு நெருக்கமான, நம்பிக்கைக்குரிய ஒருவராக வருவதை நினைத்துப் பார்க்க முடியுமா?  முடியாது என்பது தான் யதார்த்தம். அப்படி இருக்கையில், "ஒரு இந்திய முஸ்லிம் RAW உளவாளி தாலிபானுக்குள் ஊடுருவி, தலைவருக்கு விசுவாசமானவராக வருகிறார்" என்று, விஸ்வரூபம் படத்தில் கமல்ஹாசன் எங்கள் காதில் பூச் சுற்றுகின்றார். விஸ்வரூபம் திரைக்கதையில் நிறைய முரண்பாடுகள். கமல்ஹாசன் தானும் குழம்பி, இரசிகர்களையும் குழப்புகிறார். சராசரி தமிழனுக்கு அந்தளவு பொது அறிவு கிடையாது என்று நினைத்து, தமிழன் தலையில் மிளகாய் அரைத்திருக்கிறார். 

கமல்ஹாசன், ஆப்கானிஸ்தான் என்ற நாட்டை பற்றி, கொஞ்சமாவது அறிந்து வைத்துக் கொண்டு படத்தை தயாரித்திருக்க வேண்டும். ஆப்கானிஸ்தானில் முக்கியமான இரண்டு மொழிகள் பேசப் பட்டு வருகின்றன. அரசர்கள் காலத்தில் இருந்து தாலிபான் தோன்றும் வரையில், டாரி (Dari) மொழி பிரதான ஆட்சி மொழியாக இருந்தது. டாரி என்பது, ஈரானில் பேசப்படும் பார்சி மொழி ஆகும். ஆப்கானியர்கள், பார்சியை எழுதுவது போல பேசுவார்கள் என்பது மட்டுமே வித்தியாசம். குறிப்பாக, ஈரான் எல்லையோரம் உள்ள ஹெராட் மாகாணத்தில் வாழும் மக்கள் டாரி (பார்சி) யை தமது தாய்மொழியாக கொண்டுள்ளனர். (விரும்பினால் அவர்களை டாரி அல்லது பார்சி இனத்தவர்கள் என்று குறித்துக் கொள்ளலாம்.)  காபுல் நகரிலும் அவர்கள் தான் பெரும்பான்மையினர். இன்று ஆங்கிலம் போல, மத்திய ஆசியாவில் பார்சி நிர்வாக மொழியாக அமுலில் இருந்தது. அதனால், இன்றைக்கும் பெரும்பாலான ஆப்கானிய, படித்த மத்தியதர வர்க்கத்தினர் டாரி (பார்சி) மொழி பேசுகின்றனர்.

ஆப்கானிஸ்தானின் மத்திய மலைப் பிரதேசத்தில் ஹசாரா இன மக்கள் வாழ்கின்றனர். அவர்கள் பார்ப்பதற்கு சீனர்கள் போன்றிருப்பார்கள். (மொங்கோலியாவில் இருந்து படையெடுத்து வந்த செங்கிஸ்கானின் வம்சாவளியினர்.)  ஹசாரா மக்கள் இனத்தால் மாறுபட்டாலும், டாரி மொழியை தாய்மொழியாகக்  கொண்டுள்ளனர். காபுல் நகருக்கு வடக்கே, பாஞ்சீர் பள்ளத்தாக்குப் பகுதியில்  தாஜிக் இன மக்கள் மக்கள் வாழ்கின்றனர். தாஜிக் மொழி, கிட்டத்தட்ட பார்சி போன்றிருக்கும். (தமிழும், மலையாளமும் போன்றது.) அதனால் தாஜிக் மக்களும், டாரி பேசுவார்கள். இவர்களை விட, வட ஆப்கான் மாகாணங்களில், உஸ்பெக், துருக்மென் மொழிகளைப் பேசும் மக்கள் வாழ்கின்றனர். உஸ்பெக், துருக்மென் இரண்டும் துருக்கி மொழிக் குடும்பத்தை சேர்ந்த மொழிகள். ஆனால் நீண்ட காலமாக பார்சி மொழி பேசும் அரசர்களால் ஆளப்பட்டதால், அவர்களும் டாரி மொழியை இரண்டாம் மொழியாக பேசுகின்றனர். இன்னும்  நூரி, பலுச்சி மொழிகளை பேசும் மக்கள், இவர்களை விட சிறிய நாடோடி இனங்கள்... இப்படி பல மொழிகளை பேசும் தேசிய இனங்களின் நாடு தான் ஆப்கானிஸ்தான்.

இந்த விபரங்களை எல்லாம் இங்கே எழுதுவதற்கு காரணம், ஆப்கானிஸ்தானில் நீண்ட காலமாக மொழிப் பிரச்சினை இருந்து வந்துள்ளது. அது இலங்கையில் உள்ள சிங்களம், தமிழ் பிரச்சினை போன்று, மிகவும்  கூர்மையடைந்து இருந்தது. டாரி மொழியின் மேலாதிக்கம் பற்றி, அடிக்கடி பஷ்டூன் மக்கள் குறைப்படுவதுண்டு. நாட்டின் மொத்த சனத்தொகையில் அவர்கள் அரைவாசிக்கு சற்று அதிகமாக இருந்தாலும், ஆட்சியதிகாரம் அவர்கள் கையில் இருக்கவில்லை. எப்போதும் டாரி மொழி பேசும் ஆளும் வர்க்கமே, தலைநகரான காபுலில் இருந்து கொண்டு ஆப்கானிஸ்தான் முழுவதையும் நிர்வகித்து வந்தது. தாலிபான் வருகையின் பின்னர் தான், அந்த நிலைமை மாறியது.

உண்மையில் ஆப்கானிஸ்தான் என்பது, வல்லரசுகளின் ஆதிக்கப் போட்டியினால் செயற்கையாக உருவான நாடு ஆகும். 19 ம் நூற்றாண்டில் ஆங்கிலேயரின் படையெடுப்பு காரணமாக, பஷ்டூன் மக்களின் பாரம்பரிய தாயக பூமி, இரண்டாக பிரிக்கப் பட்டது. ஒரு பகுதி பிரிட்டிஷ் இந்தியாவுடன் (1947 இலிருந்து பாகிஸ்தான்) இணைக்கப் பட்டது. அன்றிலிருந்து பஷ்டூன் தேசியவாத இயக்கமும் கருக் கொண்டது. ஈழத் தமிழர்கள் தமிழீழம் என்ற கோரிக்கை வைத்தது போல, பஷ்டூன் தேசியவாதிகள் "பஷ்டூனிஸ்தான்" என்ற தாயகக் கோரிக்கையை முன் வைத்தார்கள். ஆனால், அந்தக் கனவு பலிக்கவில்லை. பஷ்டூன் தேசியவாத இயக்கம் காலப்போக்கில் சீரழிந்து விட்டாலும், அது இஸ்லாமிய மதவாதம் என்ற போர்வையின் கீழ் புத்துயிர்ப்பு பெற்றது.

1979 முதல் 1989 வரையில் சோவியத் படைகளுக்கு எதிராக ஜிகாத் போராட்டம் நடத்திய ஹெக்மதியார் தான் அதன் பிதாமகன். அன்று ஆப்கானிஸ்தான் சோஷலிச நாடாக இருந்ததால், "நாஸ்திகர்களுக்கு எதிரான மத நம்பிக்கையாளர்களின் புனிதப் போர்" என்று பிரச்சாரம் செய்து தான், கல்வியறிவற்ற கிராமப்புற ஏழை மக்களை போராளிகளாக்கினார்கள். அப்போது அவர்களை "விடுதலைப் போராளிகள்" என்று வானளாவப் புகழ்ந்த அமெரிக்கா, ஆயுதங்களையும், பணத்தையும் வாரியிறைத்தது. (நாஸ்திகத்திற்கு எதிரான ஆஸ்திகர்களின் கூட்டணி?) அமெரிக்கர்கள் தான் பிற்காலத்தில், தாலிபான் என்ற இயக்கத்தை உருவாக்கினார்கள். பாகிஸ்தான் அகதி முகாமில் தங்கியிருந்த பஷ்டூன் இன இளைஞர்களுக்கு இராணுவப் பயிற்சி வழங்கி, ஆயுதங்களும் கொடுத்தார்கள். இந்த விபரங்களை எல்லாம், ஒரு அமெரிக்க திரைப்படத்தில் மறைத்திருந்தால் புரிந்து கொள்ளலாம். ஆனால், ஒரு இந்தியரான கமல்ஹாசனுக்கு, இந்திய சினிமாவில் சொல்வதற்கு என்ன தயக்கம்? இதனை அடிமைப் புத்தி என்று சொல்லாமல்,  வேறெப்படி சொல்வதாம்? 

அமெரிக்கா, ஆப்கான் ஜிகாதி குழுக்களுக்கு வழங்கிய ஆயுதங்கள் அளவுக்கு அதிகமாக குவிந்து கிடந்ததால், அவை பாகிஸ்தான் சந்தைகளில் விற்பனைக்கு வந்தன. (மலிந்தால் சந்தைக்கு வரும் என்று சொல்வார்கள்.)  பாகிஸ்தான், பெஷாவர் நகரில் தெருவோரக் கடைகளில், ஆயுதங்கள் சர்வ சாதாரணமாக விற்கப் படுவதைக் காணலாம். (அதைத் தான் விஸ்வரூபம் படத்தில் காட்சிப் படுத்தியிருப்பார்கள்.) அங்கே யார் வேண்டுமானாலும் ஆயுதம் வாங்குவதற்கு, எந்தத் தடையும் இல்லை. பிஸ்டல் முதல் ஏவுகணை வரை மிகவும் குறைந்த விலைக்கு வாங்கலாம். விடுதலைப் புலிகளும், நீண்ட காலமாக, அங்கே தான் தமக்கு தேவையான ஆயுதங்களை கொள்வனவு செய்தார்கள். குறிப்பாக, இந்திய இராணுவத்துடன் யுத்தம் ஆரம்பித்த பின்னர், அங்கிருந்து தான் ஆயுதங்கள் தருவிக்கப் பட்டன. ஈழப்போர் முப்பது வருட காலம் தாக்குப் பிடிப்பதற்கு, ஆப்கான் போரும் உதவியுள்ளது என்று சொன்னால் அது மிகையாகாது.

விஸ்வரூபம் படத்தில், கண்களை கறுப்புத் துணியால் கட்டிக் கொண்ட ஒரு சிறுவன், கையால் தடவிப் பார்த்து எந்த வகை ஆயுதம் என்று சரியாகக் கூறுகின்றான். கமல் நடந்து செல்லும் வழியில், ஆயுதங்களை விற்பனை செய்யும் கடைகளை பார்க்கிறார். "தாலிபான் ஆட்சியில் எந்தளவு தூரம் ஆயுதக் கலாச்சாரம் பரவியிருந்தது. மக்கள் எந்தளவு ஆயுதங்கள் மேல் காதல் கொண்டிருந்தனர்..." என்று காட்டுவதற்காக அந்தக் காட்சிகளை படத்தில் சேர்த்திருக்கிறார்கள். இந்த இடத்தில் கமல் மீண்டும் வரலாற்று உண்மைகளை திரிக்கின்றார். "எல்லோரும் துப்பாக்கி வைத்திருக்கும் ஆயுதக் கலாச்சாரம்", கமல்ஹாசன் அடிமையாக சேவகம் புரியும் அமெரிக்காவில் உள்ளது. வருடத்திற்கொரு தடவையாவது, யாராவது ஒரு கிறுக்கன் தானியங்கி துப்பாக்கியுடன் பாடசாலைகளுக்குள் புகுந்து, சிறுவர்களை சுட்டுத் தள்ளிய கதைகளை கேள்விப் படவில்லையா? 

விஸ்வரூபம் திரைப்படத்தில் காட்டப் படுவது போன்ற, துப்பாக்கிகள் விற்கும் கடைகள், ஆப்கான் எல்லையோரம் உள்ள பாகிஸ்தான் நகரங்களில் இருந்தன, இப்போதும் இருக்கின்றன. தாலிபான் ஆட்சி நடந்த ஆப்கானிஸ்தானில், அப்படியான கடைகள் இருந்திருப்பதற்கு வாய்ப்பில்லை. ஏனென்றால், தாலிபானை பொறுத்தவரையில், அவர்கள் மட்டுமே ஆப்கான் மக்களின் ஏக பிரதிநிதிகள். வேறெந்த ஆயுதக்குழுவையும் இயங்க விடவில்லை. அப்படியே இருந்தாலும், ஒட்டுக் குழுக்கள், துரோகக் குழுக்கள், சமூக விரோதிகள் என்று சொல்லி அழித்து விட்டார்கள். மக்கள், அல்லது கோத்திரத் தலைவர்கள் ஆயுதங்கள் வைத்திருக்க அனுமதிக்கவில்லை.

ஆப்கானிஸ்தானில் எப்போதிருந்து ஆயுதக் கலாச்சாரம் வந்தது? யார் அதனை அறிமுகப் படுத்தினார்கள்? அதை எல்லாம் கமல்ஹாசன் ஆராய மாட்டார். விஸ்வரூபம் படத்தில் "நல்லவர்களாக" காண்பிக்கப்படும் அதே அமெரிக்கர்கள் தான், ஆப்கானிஸ்தானில் முதன்முதலாக ஆயுதக் கலாச்சாரத்தை கொண்டு வந்தார்கள். அந்தக் காலத்தில், "இஸ்லாமிய தீவிரவாத இயக்கம்" கட்டுவது ரொம்ப எளிது. அதற்கு நீங்கள் ஒரு முஸ்லிமாக இருக்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. "ஆப்கானிஸ்தானில் ஒரு இஸ்லாமிய குடியரசு அமைப்பதற்கான ஜிகாத் போராட்டம் நடத்தப் போகின்றேன்..." என்ற பிரேரணையுடன், வாஷிங்டன்  சென்று வெள்ளை மாளிகை கதவைத் தட்டினால் போதும். அமெரிக்க ஜனாதிபதியே நேரில் வந்து, உங்கள் இலட்சியத்தை பாராட்டி விட்டு, தேவையான பணமும் ஆயுதமும் தருவார்.

எண்பதுகளில் அப்படித் தான் நிறைய ஜிகாதிக் குழுக்கள் உதயமாகின. சவூதி அரேபியாவில் வேலை வெட்டி எதுவுமில்லாமல் சுற்றிக் கொண்டிருந்த, உதவாக்கரை பின்லாடன் கோஷ்டியினரும், அப்படித் தான் ஆப்கானிஸ்தானுக்குள் நுளைந்தார்கள். விஸ்வரூபம் படத்தில், இந்திய RAW உளவாளியான கமல், அல்கைதாவில் சேருவதாக காட்டியிருந்தால், நம்பகத் தன்மை வாய்ந்த கதையாக இருக்கும். அல்கைதாவில் சேர்வதற்கு இனம், மொழி மட்டுமல்ல, மதம் கூட தடையாக இருக்கவில்லை. எந்த மதத்தை சேர்ந்தவராக இருந்தாலும், அல்கைதாவில் சேர்ந்த பின்னர் முஸ்லிமாக மாறினால் போதுமானது. அப்படித் தான் 20 வயது அமெரிக்க வெள்ளையின இளைஞனான John Walker Lindh, தாலிபான் பக்கம் நின்று சண்டையிட்டு, அமெரிக்கப் படைகளிடம் பிடிபட்டான். இப்படி உண்மையில் நடந்த சம்பவங்கள் எத்தனையோ இருக்கும் பொழுது, ஒரு நடைமுறைச் சாத்தியமற்ற, நம்ப முடியாத கதையை தெரிவு செய்ய வேண்டிய காரணம் என்ன? 

அன்றிருந்த அமெரிக்க அரசுக்கு, ஆப்கானிஸ்தானில் நிலை கொண்டிருந்த சோவியத் படைகளை தோற்கடிக்க வேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கம் மட்டுமே இருந்தது. வியட்நாமில் தோற்றதற்காக பழிவாங்க வேண்டும் என்ற வெறி மட்டுமே அமெரிக்கர்களின் மனதில் இருந்தது. சாதாரண M - 16 துப்பாக்கி முதல், ஸ்டிங்கர் ஏவுகணைகள் வரை தாராளமாக அள்ளிக் கொடுத்தார்கள். ஆப்கானிஸ்தானில் ஒரு நேர உணவு கிடைக்கிறதோ இல்லையோ, ஆயுதங்களும், வெடிமருந்துகளும் அனைவருக்கும் தாராளமாக கிடைத்து வந்தன. ஒரு ஏழை நாடான ஆப்கானிஸ்தான், அமெரிக்கர்களின் புண்ணியத்தினால் ஆயுத வளம் நிறைந்த நாடாகியது. அப்படிப்பட்ட ஒரு நாட்டில் ஆயுதக் கலாச்சாரம் வளராமல், அஹிம்சைக் கலாச்சாரமா வளரும்?  என்ன கமல் சார், காமடி பண்ணுவதற்கும் ஒரு அளவில்லையா? உங்களின் விஸ்வரூபம் படத்திற்கு,  "இந்த வருடத்தின் சிறந்த காமடிப் படம்" என்ற ஆஸ்கார் விருது கிடைக்கலாம்.

(தொடரும்)

இந்த தொடரின் முன்னைய பதிவுகள்:
1. விஸ்வரூபம்: அபத்தங்களின் விசால ரூபம்

2.விடுதலைப் புலிகளையும் புண்படுத்திய விஸ்வரூபம்

*************************

விஸ்வரூபம் தொடர்பான வேறு பதிவுகள்:
கமல்ஹாசனின், "அமெரிக்க விசுவாச ரூபம்"

*************************

சினிமா தொடர்பான பதிவுகள்:

போதி தர்மரை அவமதிக்கும் ஏழாம் அறிவு!
தமிழ்ப் போதிதர்மர் பற்றி, சீனர்கள் தயாரித்த திரைப்படம்
ஸ்பெயின் பாட்டாளி வர்க்க புரட்சி பற்றிய சினிமா
ஈராக் சினிமாவில் அமெரிக்கா வில்லன்! - திரையிடத் தடை